Τρίτη 25 Μαΐου 2010

Δημοκρατία : Το Μεγάλο Ψέμα!!!

Οι φίλοι από την Κέρκυρα με το ιστολόγιο
http://listonplace.blogspot.com/
Κάνουν «άγρια επίθεση» με πολύ σοβαρά κείμενα πολιτικών θεμελίων…
Τους ευχόμαστε να συνεχίσουν το ίδιο «επιθετικά»…
Αναδημοσιεύουμε ένα εξαίρετο κείμενο που δείχνει παραστατικά και με βάση τις εμπειρίες το τι είναι η αστική δημοκρατία.
Για τα ζητήματα της «δημοκρατίας» έχουμε γράψει και εμείς πάρα πολλά.
Ενδεικτικά αναφέρουμε το παρακάτω:
Οι αδιάλλακτοι δογματοφύλακες και οι φορμαλιστές
Ρεσάλτο-τεύχος 10, Οκτώβριος 2006
Υπάρχει και εδώ:
http://www.resaltomag.gr/181.mag






Δημοκρατία : Το Μεγάλο Ψέμα!!!
http://listonplace.blogspot.com/2010/05/blog-post_5004.html



Η Ελλάδα είναι φυλακισμένη σε μια ευρωπαϊκή νομισματική ένωση, την οποία διοικούν μη εκλεγμένοι υπάλληλοι πουέχουν αναστρέψει την ιστορική έννοια της δημοκρατίας.
Απο το ramnousia


Αφορμή για το σημερινό μου κείμενο πήρα από την είδηση ότι η βρετανική κυβέρνηση μπορεί κάλλιστα να μετονομαστεί σε κυβέρνηση των εκατομμυριούχων, αφού η περιουσία του καθενός από τα μέλη της -Συντηρητικών και Φιλελεύθερων- ξεπερνάτο 1 εκ. λίρες, σύνολο 70 εκ ευρώ!

Αυτό είναι το ποσό που προκύπτει από τις φορολογικές δηλώσεις που υπέβαλλαν και από τις οποίες προκύπτει πλούσια επιχειρηματική δραστηριότητα. (Η Κυβέρνηση των εκατομυριούχων - News24\7)

Τα ίδια μήπως δεν συμβαίνουν και στην χώρα μας?
Πάρτε για παράδειγμα τα πόθεν έσχες των βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, προσθέστε τα και άνετα φτάνετε τουλάχιστον στο ποσό των Άγγλων βουλευτών.

Σκεφτείτε ακόμη ότι τα κόμματα χρηματοδοτούνται από τον ελληνικό λαό με 64 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο!

Μόνο αυτά τα 2 φτάνουν για να καλυφθεί ένα μέρος του δανείου που πήραμε από το ΔΝΤ και θα μας καταδυναστεύει για τα επόμενα ... πολλά χρόνια.

Σε αυτά προσθέστε
τις υπέρογκες αμοιβές και συνταξιοδοτήσεις τους και αυτών άλλα και των απερχόμενων που τα φάγανε, τους μισθούς και τα παχυλά μπόνους που παίρνουν οι συγγενείς και οι ψηφοφόροι-πελάτες τους οι οποίοι τοποθετούνται από τους βουλευτές σε δημόσιες θέσεις όχι μόνο για να τους βολέψουν αλλά και για να βοηθούν στην συντήρηση των εξαρτησιογόνων σχέσεων ρουσφετολογίας που έχουν οι κυβερνώντες με τους υπόλοιπους ψηφοφόρους τους που όμως έτσι οδηγούνται σε καθαρά προσωπικά και συμφεροντολογικά κριτήρια ψήφου για να ικανοποιήσουν τις ατομικές τους ανάγκες και όχι σε κοινωνικώς ωφέλιμα άρα είναι μη αξιοκρατικά.

Επίσης βάλτε και την κατασπατάληση των ταμείων, τις μίζες-λεφτά του δημόσιου και ευρωπαϊκού χρήματος- που παίρνουν όλοι για να κάνουν μια εξυπηρέτηση ή για να αναθέσουν ένα δημόσιο έργο, τις οικονομικές και νομικές διευκολύνσεις και φοροαπαλλαγές που προσφέρουν στις τράπεζες και στην πλουτοκρατία γενικότερα, τα καρτέλ και τα μονοπώλια, τα αμέτρητα σκάνδαλα που έχουμε ακούσει και ακούμε συνέχεια να συμβαίνουν με τα λεφτά του κοσμάκη και όλα αυτά μας κάνουν ένα ποσό πολύ μεγαλύτερο από όλο το δημόσιο χρέος της χώρας μας που θα έφτανε για να μην ξαναδανειστούμε ποτέ αν φυσικά δεν συνέβαιναν ξανά τα ίδια.

Βλέπου μελοιπόν πως οι περισσότεροι από τους κυβερνώντες και γενικά από αυτούς που συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων, στην κατασκευή και την εφαρμογή των νόμων, στην μετάδοση των ειδήσεων και άρα της βολικής καταγραφής της κατάστασης κτλ κτλ είναι άνθρωποι πλούσιοι, βολεμένοι, που ποτέ δεν μόχθησαν πραγματικά για να κερδίσουν κάτι, που βρήκαν τα έτοιμα ή κλέψανε και κορόιδεψαν τον πολύ κόσμο για να τα αποκτήσουν, που μεγάλωσαν σε ανέσεις και σε βίλες, που «μορφώθηκαν»στο εξωτερικό, που δεν χρειάστηκε ποτέ να πληρώσουν κάποια ποινή ή ένα πρόστιμο γιατί είχαν τις διασυνδέσεις, την δύναμη, την εξουσία και τα χρήματα για να το κάνουν και που φυσικά ποτέ δεν έχουν ούτε καν φανταστεί πως είναι να δουλεύεις όλη μέρα μόνο και μόνο για να εξασφαλίσεις φαγητό και στέγαση αλλά και να χρωστάς για αυτές τις 2 απλές και βασικές ανθρώπινες ανάγκες.

Απλά το μόνο που κάνουν αυτοί οι τύποι είναι εφόσον όπως εξηγήσαμε έχουν και τις θέσεις και τα μέσα για να το κάνουν, να υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους και αυτές ακριβώς τις πολυτέλειες προασπίζουν ώστε να μην τις αποκτήσει κανείς άλλος εκτός από αυτούς. Αυτά όμως συμβαίνουν σε όλες τις χώρες.

Μάλιστα για σιγουριά πως θα καταφέρουν την αδιάκοπη εκπλήρωση αυτών των στόχων προσφεύγουν στην «προστασία» διεθνών οργανισμών που αποτελούνται από μη εκλεγμένα μέλη τα οποία φυσικά είναι και οι ίδιοι πάμπλουτοι τεχνοκράτες υπηρέτες του συστήματος, μιας γραφειοκρατικής μη-εκλεγμένης ολιγαρχίας.

Πάρτε για παράδειγμα την Ευρωπαϊκή Ένωση :

«Η Ελλάδα είναι φυλακισμένη σε μια ευρωπαϊκή νομισματική ένωση, την οποία διοικούν μη εκλεγμένοι υπάλληλοι που έχουν αναστρέψει την ιστορική έννοια της δημοκρατίας. Αντί ο σημαντικότερος τομέας της οικονομίας -τα δημοσιονομικά- να υπάγεται στους εκλεγμένους πολιτικούς, οι κεντρικές τράπεζες (δηλαδή οι διορισμένοι υπάλληλοι των εμπορικών και επενδυτικών τραπεζών) έχουν αυτονομηθεί από πολιτικούς ελέγχους και ισορροπίες. Με τρόπο πραγματικά οργουελιανό, οι δεξιοί της Ευρώπης και τωνΗΠΑ αποτελούν τη σφραγίδα της ολιγαρχίας, που αποκλείει τον έλεγχο της κατανομής των οικονομικών πιστώσεων ενώ παράλληλα επιτρέπει στα μεγάλα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα να στραγγαλίζουν τα προγράμματα δημοσίωνδαπανών.» (Μάικλ Χάντσον, Αμερικάνος καθηγητής οικονομικών και πρώην σύμβουλοςτης Wall Street)



Παρόλα αυτά ακούμε συνεχώς ότι τα κόμματα και το κοινοβούλιο υπάρχουν για να εξυπηρετούν την δημοκρατία κάτι που προφανώς δεν ισχύει...

Βέβαια σε όλα αυτά που είπαμε παραπάνω δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η δημοκρατία φτάνει να είναι έξω από το κόμμα για να ισχύει. Γιατί μες το κόμμα όποιος διαφωνεί με το δόγμα του κόμματος είναι απευθείας ή πουλημένος ή λανθασμένος χωρίς βέβαια κανείς να λαμβάνει υπόψιν τα επιχειρήματα ή της αποδείξεις που τυχόν αυτός παρουσιάζει για να υπερασπιστεί το δίκιο του. Και μόνο που διαφωνεί με το κόμμα δεν υπάρχει λόγος να επιχειρηματολογήσει ή έστω να απολογηθεί αλλά αυτόματα θεωρείται ξένο σώμα επειδή οι ιδέες του θα πλήξουν την εικόνα του κόμματος και κυρίως τα συμφέροντα των διαπλεκόμενων επιχειρηματιών, τραπεζιτών και μεγαλοεκδοτών, μεγαλοδικηγόρων, μεγαλογιατρών κ.ο.κ., άσχετα αν οι ιδέες του μπορεί να κάνουν μεγάλο καλό στο κοινωνικό σύνολο.

Με απλές δημοκρατικές διαδικασίες λοιπόν
στα κόμματα οι αρχηγοί ή τα δόγματα των κομμάτων αποφασίζουνε και διατάζουνε πως οι υπόλοιποι θα συμφωνήσουν μαζί τους αλλιώς δεν έχουν θέση στο κόμμα.

Οι πολίτες όμως ψηφίζουν επίσης και εκπροσώπους του λαού και όχι μόνο τα κόμματα και τους αρχηγούς τους. Πράγμα που σημαίνει ότι όταν η ηγεσία πχ του ΠΑΣΟΚ διαγράφει τους τρεις αντιπροσώπους του λαού βουλευτές αυτό σημαίνει ότι διαγράφει και τους πολίτες που τους ψήφισαν.

Παρόλο λοιπόν που ο ρόλος τους
είναι να ελέγχουν και το κόμμα τους αυτοί διαγράφονται επειδή ακριβώς διαφωνούνε ασκώντας το αναφαίρετο δικαίωμα που έχουν για κριτική των πεπραγμένων της παράταξής τους.

Τώρα σκεφτείτε πως η κυβέρνηση είναι εκλεγμένη μόνο από περίπου το 25% του συνόλου του Ελληνικού πληθυσμού
αλλά επειδή ο εκλογικός νόμος είναι παράλογος δίνει στην κυβέρνηση 160 έδρες δηλαδή πάνω από το 50% των αντιπροσώπων των Ελλήνων (δείτε σε αυτό το άρθρο και τα σχόλια του την εξήγηση : People Have the Power?).

Μπορεί να σε ψήφισαν μόνο το 25% αλλά σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο εσύ θεωρείσαι νόμιμος και εκλεγμένος εκπρόσωπος από το 50% του πληθυσμού!!! Στην περίπτωση τώρα δε που διαγράφεις πχ 3 βουλευτές που ψηφίστηκαν από κάποιο κόσμο ε τότε με ακόμη λιγότερους ψήφους κατέχεις πάλι το ίδιο ποσοστό των αντιπροσώπων του λαού! Και πάντα φυσικά οι νόμοι που ψηφίζουν οι λίγοι είναι αυτοί που πλήττουν τα συμφέροντα των πάρα πολλών και ευνοούν μόνο ελάχιστους χωρίς να δίνεται κανένα βάρος στο κοινωνικό συμφέρον και καμία σημασία στο σύνολο αλλά όλες οι αποφάσεις έχουν να κάνουν με την οικονομική ευημερία και το επίπεδο ζωής ελάχιστων ανθρώπων.

Τι λογική είναι αυτή?

Για όλα τα παραπάνω λοιπόν ένα και μόνο ένα έχω να πω :

Να τη χαίρεστε τη Δημοκρατία σας