Σχολείο: Από το κακό στο χειρότερο…

 

Της

 

Ευγενίας Σαρηγιαννίδη*





«Οι γονείς σήμερα δεν τολμάνε να πουν όχι στα παιδιά. Ό,τι πουν τα παιδιά, ό,τι ζητήσουν και μην τα στεναχωρήσουμε. Δεν πάει έτσι… Υπάρχουν κανόνες κι ας τα στεναχωρούμε. Στην παρέλαση δεν πάνε όλοι. Υπάρχουν κάποια παιδιά που δεν θέλουν.
Στις παραστάσεις τους δεν πάνε όλοι. Υπάρχουν κάποια παιδιά που δεν θέλουν. Στις εκδρομές δεν πάνε όλοι. Υπάρχουν παιδιά που δεν θέλουν. Αύριο αυτό το παιδί δεν θα θέλει να πάει στη δουλειά, δεν θα θέλει να μεγαλώσει το παιδί του ή να κάνει παιδί, δεν θα θέλει να κουραστεί στη δουλειά του γιατί από μικρό έμαθε πως όταν κάτι δεν μ’ αρέσει δεν το κάνω. Δεν μαθαίνει πως κάποια πράγματα μ’ αρέσουν, δεν μ’ αρέσουν αποτελούν υποχρεώσεις.»

Μητέρα με δυο παιδιά· ένα αγόρι στην 1η δημοτικού και ένα κορίτσι στην 6η δημοτικού. Η κόρη της είναι η μόνη από όλη την έκτη που δεν έχει δικό της κινητό, προφίλ σε social media, tik tok κλπ.

 

 

 Από τις γραφίδες και τα στόματα των κάθε λογής ειδικών γράφονται και ακούγονται κατά καιρούς κάθε λογής ερμηνείες των φαινομένων της βίας, της παραβατικότητας και της προκλητικής συμπεριφοράς των εφήβων και των νέων. Τίθεται συχνά το ερώτημα: Ποιος φταίει για την αυξανόμενη τάση παραβατικότητας των νέων; «Μα βέβαια», η οικογένεια («που δεν έχει τον καιρό να ασχοληθεί και να βάλει κάποια όρια στα παραμελημένα παιδιά της»). «Μα βέβαια» τα ΜΜΕ και η τεχνολογία (τα κινητά, οι οθόνες, τα βιντεοπαιχνίδια που «εθίζουν τα παιδιά στο θέαμα της βίας»). «Μα βέβαια», το σχολείο «οι ανήμποροι να αντιδράσουν ή οι αδιάφοροι εκπαιδευτικοί, που αδυνατούν να συνδέσουν την εκπαίδευση με μια ευρύτερη παιδεία». «Μα βέβαια», η ευρύτερη κοινωνία των ενηλίκων ή των συνομηλίκων (που ανέχεται τα πάντα και έχει χάσει την όρεξη και τη δυνατότητα να επιβάλλει κάποιον έλεγχο στις ατομικές παρεκτροπές). «Μα βέβαια» το κράτος, πιο ευγενικά «η πολιτεία», που δεν ξέρει τίποτα άλλο παρά την εκ των υστέρων καταστολή, (η οποία, όταν δήθεν λαμβάνει χώρα εκ των προτέρων, κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται και πρόληψη)... Τέτοιες μισές αλήθειες που είναι χειρότερες από τα χειρότερα ψεύδη, συντελούν στην αποσπασματική, αλλά αληθοφανή αποδόμηση της πραγματικότητας με κούφιες δηλώσεις και επιστημονοφανείς αερολογίες.

ΚΙΝΑ: Πως σε 35 χρόνια έγινε «παγκόσμιος παίκτης» και οικονομική υπερδύναμη- Ηλίας Παπαναστασίου

 

Πως η Κίνα έχει φθάσει σήμερα να έχει κερδίσει την οικονομική πρωτοκαθεδρία ,κατά πολλούς να προηγείται σε κάποιους τουλάχιστον τομείς τεχνολογικά και να καλύπτει τάχιστα το κενό που την χωρίζει από τις ΗΠΑ στον στρατιωτικό τομέα; 

 

 Πολλά αν όχι τα πάντα άλλαξαν στην Κίνα τα τελευταία 35 χρόνια. Αλλά η ιστορία της Κίνας είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερη και για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στη χώρα , καλό είναι να τη μάθουμε.

Η πρώτη χώρα που κατέρριψε ένα F-35 κι έβαλε τέλος στον μύθο...

 

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας  

 

 

Το Ιράν έβαλε τέλος στον μύθο του F-35...

Mohammad Safi al-Din, διευθυντής του Ρωσικού Δικτύου Ειδήσεων:
«Το Ιράν έβαλε τέλος στον μύθο του αμερικανικού μαχητικού αεροσκάφους stealth πέμπτης γενιάς F-35, το οποίο μας το σερβίριζαν εδώ και χρόνια» 

Η θρησκευτική διάσταση του πολέμου κατά του Ιράν από ΗΠΑ και Ισραήλ. ΗλίαςΠαπαναστασίου

 

«Στον απάνθρωπο πόλεμο εναντίον του Ιράν, ο Τραμπ δεν έχει στρατηγική βάθους. Έχει το Ισραήλ, το οποίο επιδιώκει τον διαμελισμό του Ιράν. Αυτός ο πόλεμος έχει και τη θρησκευτική του διάσταση και αυτό δεν αφορά το Ιράν! Αφορά τις ΗΠΑ και το Ισραήλ»! Ο πολιτικός επιστήμονας και οικονομολόγους Ηλίας Παπαναστασίου αναδεικνύει μία από τις πολλές πτυχές του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν. Μπορεί η Δύση να μιλά για το «θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης», αλλά μήπως η θεοκρατία πρέπει να αναζητηθεί κι αλλού;