Του Ηλία Σιαμέλα*
«Ξύπνησα όταν η γη των ονείρων δεν ήταν
Πια κάτω απ’ το κρεβάτι μου
.
Μια στήλη τυφλή από στάχτη ταλαντεύονταν
Στο μεσονύχτι
Και σε
ρωτάω: πέθανα;»
Πάμπλο Νερούντα
Διαβολεμένη ώρα, κακούργα, που μεταφέρει κηλιδωμένες
ειδήσεις και ποταμούς άκρατης ασπλαχνίας. Νύχτα της έσχατης προδοσίας και της αραχνούφαντης
υποκρισίας. Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου, 20021.Ημέρα ντροπής στο σκοροφαγωμένο υπόστρωμα
της χτικιασμένης ελληνικής δημοκρατίας. Της πόρνης που απλώνει ξεδιάντροπα τ’ άπλυτά της
στο αγκαθερό συρματόπλεγμα του κόσμου.


























