Παραιτήθηκε ο Αλ. Τσίπρας, δηλώνοντας “περήφανος για όσα πέτυχε”!

ΠΗΓΗ

• Ξέχασε την ιστορική “κολοτούμπα” του Ιουλίου του 2015
• Ξέχασε τη μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ
• Ξέχασε τη μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και τη νεοαποικιακή μεταμόρφωσή του
• Άδηλο το μέλλον του καταρρέοντος ΣΥΡΙΖΑ

  
  

   

   

  
  

   

  Την απόφασή του να παραιτηθεί από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας, σε δηλώσεις του στο Ζάππειο μετά τη συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου στην Κουμουνδούρου.

  
  

   

  Ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις εσωκομματικές εκλογές, ωστόσο τόνισε ότι θα είναι «παρών» σε αυτή τη διαδικασία και σημείωσε ότι έχει εμπιστοσύνη στο στελεχιακό δυναμικό του κόμματος.

  
  

   
  

  Δείτε τις δηλώσεις Τσίπρα: 

  
  

   

Ο Καζάκης αποκαλύπτει την «Ηλίθια Ρωσική ηγεσία»!

 

Σχολιάζει ο

 Νίκος Κλειτσίκας

 

 

«Ύβριν χρη σβεννύναι μάλλον ή πυρκαϊήν» 

(Προτιμότερο να σβήνεις την υπεροψία παρά την πυρκαγιά)
Ηράκλειτος (544-484 π.Χ.)

 Στην Ελλάδα υπάρχει κάποιος Δημήτρης Καζάκης, επικεφαλής της συμμαχίας ανατροπής και πρόεδρος ΕΠΑΜ, που ως κόμμα στις εκλογές (21 Μάη 2023) έλαβε περίπου 1%.

 

Ο εν λόγω κύριος διαθέτει και μαντικές ικανότητες, αλλά είναι και μια σημαντική προσωπικότητα, ένας τιτάνιος αναλυτής που κατορθώνει κι αποδομεί τους "ηλίθιους ηγέτες του Κρεμλίνου", αλλά και τους στρατηγούς του Ρωσικού στρατού, σε μια "κουβέντα" μ' έναν σύντροφό του... που όποιος μπορέσει να την παρακολουθήσει... θα γελάει με τις ώρες!

 

Κι όμως, ο εν λόγω κύριος, που χρησιμοποιεί για την επένδυση της Ρωσοφοβίας "επαναστατικές κορώνες", αλλά και συνάμα ως πηγές του τα ιστολόγια του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στη Ρωσία για να φορτίσουν την αντί-Ρωσική υστερία (στο βίντεο τα αποκαλεί "εφημερίδες")... είναι αρχηγός κόμματος!

 

Κατόπιν, πολλοί αναρωτιόνται πως και γιατί ο λαός ψηφίζει όπως ψηφίζει...

 

Ας απολαύσουμε την αντί-Ρωσική υστερία του κ. Καζάκη, σε πλήρη ψυχική διαύγεια (;), για να βγάλει ο καθένας μας τα δικά του συμπεράσματα:

 

 

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Μια καληνύχτα σε Σύριζα-Κιναλ, μια καλημέρα σε Σπαρτιάτες-Νίκη-Πλεύση.

Οι πολίτες ψήφισαν κι έστειλαν τα δικά τους μηνύματα: καταρχήν η παραλία είναι πιο ελκυστική απ' τον πολιτικό βόθρο που μας περιβάλει! Μόνο που το έχουμε πει πολλές φορές, η αποχή ευνοεί απροκάλυπτα το 1ο κόμμα κι οι ψήφοι όσων φθάνουν μέχρι την κάλπη αποκτούν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα απ' όσο τους αναλογεί.

 

Κατά δεύτερον, οι πολίτες βούλιαξαν Σύριζα-Κιναλ, στέλνοντας το μήνυμα πως τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιτέλους κάποτε πρέπει να κάνουν αντιπολίτευση! Όσο κι αν πανηγυρίζει ο Ανδρουλάκης για το διψήφιο ποσοστό, η πραγματικότητα λέει πως σε Αττική & Θεσσαλονίκη το Κιναλ (αυτό δεν είναι Πασοκ) πήρε μονοψήφιο ποσοστό! Η θέση αυτών που καπηλεύονται την κληρονομιά του Ανδρέα είναι στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, δεν είναι στη Βουλή. Και για κάποιους είναι στη φυλακή, να μην το ξεχνούμε.

Ραγιάς και κατατονικός, χρεοκόπος και πελατοκεντρικός, δουλοπρεπής και δουλόφρων και τελικά αυτόχειρας ; Ή μήπως ανεξάρτητος και ελευθερόφρων σαν χώρα, σαν λαός, σαν πολίτης ;

Του

 

Ηλία Παπαναστασίου

 

 

Στην τελευταία μας παρέμβαση, τονίσαμε τον ρόλο της προπαγάνδας στη διαμόρφωση ενός παθητικοποιημένου, οιονεί ανοϊκού και «α–πολιτικού πολίτη» που εξυπηρετεί το σύστημα, ταιριάζει «γάντι» στις απαιτήσεις της Παγκοσμιοποιημένης Ελίτ για πλήρη διανοητική και ψυχολογική υποταγή των μεγάλων, τεράστιων στρωμάτων του πληθυσμού στα κελεύσματά της και στην Γεωστρατηγική της ζοφερή προοπτική «αλλαγής του κόσμου» δηλαδή της προοπτικής του «Μετα–ανθρώπου» και της ερεβώδους πραγματοποίησής του ως σχεδίου. Τα άμεσα αποτελέσματα της «προπαγανδιστικής υλοποίησης» τα είδαμε στις εκλογές της 21/5/2023 με «βροντώδη τρόπο» και ηχηρά μηνύματα. Έπεται όμως συνέχεια – πιθανότατα– και με τις δεύτερες εκλογές της 25/6/2023, με τον αντικειμενικό και στρατηγικό στόχο της ελληνικής άρχουσας τάξης να υλοποιείται πλήρως μέσω ενός πλήρως αποχαυνωμένου εκλογικού ακροατηρίου και μιας πλήρως ελεγχόμενης μάζας πελατών του συστήματος και επαιτών των διαφόρων Pass. Την πρώτη Κυριακή ο στόχος επετεύχθη, γιατί όχι και την δεύτερη Κυριακή; Μήπως έχει αλλάξει κάτι προς το καλύτερο, μήπως έχει συνειδητοποιήσει ο ελληνικός λαός τι τον περιμένει, οικονομικά, κοινωνικά και εθνικά;

Η σφαγή στην Πύλο και τα αίτιά της

 

Του

 

 Τάκη Φωτόπουλου

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

 

Η μαζική «σφαγή των αμνών» στα ανοιχτά της Πύλου ήλθε να χαλάσει την ατμόσφαιρα «πανηγυριού» που αποτελούν οι περιοδικές, εντελώς ανούσιες, γενικές εκλογές, οι οποίες βέβαια απλώς καθορίζουν ποιο συγκεκριμένο «πολιτικό ασκέρι» θα παριστάνει ότι διαχειρίζεται την εξουσία. Και αυτό γιατί την πραγματική πολιτική εξουσία ασκούν φυσικά, είτε άμεσα είτε έμμεσα, τα ντόπια και ξένα συμφέροντα που διαχειρίζονται την Οικονομία και συνακόλουθα την Πολιτεία. Δηλαδή, η Υπερεθνική Ελίτ¹ και οι ντόπιοι τοποτηρητές της που παριστάνουν τους πρωθυπουργούς, υπουργούς κλπ., και οι οποίοι απλά διεκπεραιώνουν της αποφάσεις της.

 

 

Στο πολιτικό σκηνικό που έχει επιβάλλει η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) στους λαούς, στη Νέα Διεθνή Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης (ΝΔΤ), υπάρχει φυσικά η πρόβλεψη –στο πλαίσιο της άσκησης της πολιτικής εξουσίας από την Υπερεθνική Ελίτ και τους κατά τόπους τοποτηρητές της– και για γενικές εκλογές σε τακτά χρονικά διαστήματα. Οι εκλογές αυτές, από τη μια μεριά στοχεύουν να δημιουργούν τη ψευδαίσθηση στο «πόπολο» μιας δήθεν πραγματικής πολιτικής επιλογής, ενώ από την άλλη να εξοστρακίζουν (επιφανειακά βέβαια) την κατηγορία της αποκλειστικής διαχείρισης της εξουσίας από μία ελίτ.

Προς βαθύτερη ελληνική εμπλοκή στην Ουκρανία: Πιθανή απόσυρση και άλλων όπλων από το Αιγαίο

 

Αυξάνονται οι ενδείξεις ότι η ΝΔ σκοπεύει να κλιμακώσει τη στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας στην Ουκρανία.

 

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αυξάνονται οι ενδείξεις ότι η ΝΔ σκοπεύει να κλιμακώσει τη στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας στην Ουκρανία, εφόσον βέβαια αναδειχθεί αυτοδύναμη (ή και παντοδύναμη) από τις εκλογές της 25ης Ιουνίου. Γίνεται κυρίως λόγος για πυραύλους S-300 και άρματα μάχης Leopartd-1, ενώ καλά πληροφορημένοι διπλωματικοί παρατηρητές δεν αποκλείουν ουδόλως την πιθανότητα αποστολής των αντιαεροπορικών μικρού και μεσαίου βεληνεκούς, που προστατεύουν τώρα το ανατολικό Αιγαίο, αρμάτων Leopard-2, ίσως και της παλιάς, μη εκσυγχρονισθείσας φουρνιάς των ελληνικών F-16 (ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι ανακοίνωσε ήδη ότι έχει υποσχέσεις από πολλές νατοϊκές χώρες για αποστολή F-16, στα οποία έχει ήδη αρχίσει η εκπαίδευση των Ουκρανών, αλλά δεν τις κατονόμασε, προφανώς για να μην προκαλέσει πρόωρες αντιδράσεις). Τέτοιες αποστολές όπλων, αν τελικά πραγματοποιηθούν, θα έχουν άμεσες και σοβαρές συνέπειες στην όλη άμυνα του ελληνικού χώρου, ιδίως του νησιωτικού αρχιπελάγους. Η Ελλάδα, θυμίζουμε, έχει ήδη αποστείλει (χωρίς να τα αντικαταστήσει) όπλα από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου στην Ουκρανία.

ΟΣΑ κρύβουν ΜΜΕ & κυβερνήσεις για το δουλεμπόριο και το φονικό "ναυάγιο"!

 Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

 

 

Nawal Soufi, η ηρωίδα που σώζει μετανάστες με  το "Alarm Phone"...

 

το τηλεφωνικό κέντρο διακινητών μεταναστών

 

«Και τώρα θέλω να δω πως ακριβώς θα ξεφύγετε... μαλάκες!»
Μουαμάρ Καντάφι

 

➦ 15 Δεκέμβρη 2021 "Η Κραυγή"! Μια ταινία για τις μπίζνες της "μετανάστευσης" στη νέα τάξη...

 

 

78 νεκροί, 104 περισυνέλεξαν... άγνωστος αριθμός αγνοουμένων και η απόλυτη υποκρισία για ένα ακόμη έγκλημα!

 

Το αναμενόμενο σόου: πλαστός "ανθρωπισμός", εθνικό πένθος, άφθονη τροφοδοσία συγκίνησης κ.α.π. Αλλά όλοι κρύβουν την αλήθεια, δείχνουν το δένδρο κι έτσι κρύβουν το δάσος!

 

Θα ήταν εύκολο το λεγόμενο "ρεπορτάζ", αλλά ανώφελο. Κι έτσι τα καυτά ερωτήματα των οποίων οι απαντήσεις είναι χρόνια γνωστές στις επίσημες αρχές των χωρών της Ε.Ε. Και... κυρίως ελληνικών κι ιταλικών αρχών. Στο μεταξύ στα τηλεπαράθυρα κάνουν παρέλαση -όπως οι ιατρικοί επισκέπτες των πολυεθνικών φαρμακοβιομηχανιών-, απόστρατοι ή εν ενεργεία Λιμενικοί, "φιλάνθρωποι" διασώστες, λάτρεις των "μεταναστών", κλαίουσες χήρες οι πολιτικοί...

«Έφυγε» ο αγωνιστής της Αριστεράς και ιστορικός Δημήτρης Λιβιεράτος

 

Αγωνιστής με μακρά διαδρομή στο εργατικό κίνημα και την Αριστερά, θα προσφέρει στη συνέχεια ένα πολύ σημαντικό ιστορικό έργο.

 

 Σε ηλικία 96 ετών «έφυγε» στις 16 Ιουνίου ο Δημήτρης (Μίμης) Λιβιεράτος. Υπήρξε σημαντική μορφή του τροτσκιστικού κινήματος κι ο τελευταίος επιζών από το ιδρυτικό συνέδριο του ΚΔΚΕ σε μια χαράδρα στην Πεντέλη, το 1946,  σε συνθήκες παρανομίας.

 

Γεννήθηκε το 1927 κι έζησε μια ζωή πολυτάραχη. Από τον ΕΛΑΣ και τις μάχες των Δεκεμβριανών, στη Μακρόνησο, μαζί με τον Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο) στο πλευρό της Αλγερινής Επανάστασης (1954-62) καθώς και στο παράνομο δίκτυο για την κατασκευή εργοστασίων όπλων στο Μαρόκο, στα πρώτα βήματα οικοδόμησης του ΠΑΣΟΚ, στους αγώνες για μια επαναστατική αριστερά, στην καταγραφή της ιστορίας των εργατικών αγώνων.

 

Υπήρξε πολυγραφότατος και ένας από τους πιο σημαντικούς ιστορικούς του εργατικού κινήματος στη χώρα μας.

Ο καθηγητής Γιάννης Παπαμιχαήλ για τη συλλογική συναίνεση του δυτικού κόσμου στην απόλυτη υποδούλωσή του

 

Ο  καθηγητής Γιάννης Παπαμιχαήλ  σε  συνέντευξη στον Αλ. Τσίγγο για τη συλλογική συναίνεση του σημερινού δυτικού κόσμου στο ενδεχόμενο της απόλυτης υποδούλωσής του σε ένα νέο παγκοσμιοποιημένο, τεχνοφεουδαρχικό, υπεραπολυταρχικό καθεστώς.

Athens Pride 2023! Μία κυβέρνηση "εθνικής ενότητας & ομοψυχίας" είναι εφικτή!

 

Σχολιάζει ο

 

Νίκος Κλειτσίκας

 

 

Athens Pride 2023! Το γενικό πρόσταγμα είχε ο Πρωθυπουργός Τζώρτζ Τσούνης...

Athens Pride 2023: «Γονείς άνευ όρων»!

 

Athens Pride 2023: Το "Φεστιβάλ Υπερηφάνειας" στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και φέτος! Πέρασε σημαντικά μηνύματα σ' όλο τον ελληνικό λαό για μια νέα Ελλάδα! Το σημαντικότερο όλων είναι πως το Athens Pride 2023 σηματοδότησε την ΕΝΟΤΗΤΑ του ελληνικού πολιτικού συστήματος!

 

 

 

Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα μπόρεσαν να βρουν μια "κοινή γλώσσα", που δίνει ελπίδες για μια ενιαία ενωτική κυβέρνηση, μιας κι εκτός από τα δικαιώματα τρανσεξουαλισμού, τους ενώνουν: τα θεϊκά πειραματικά €μVolia, η αντιμετώπιση του Ρωσικού ιμπεριαλισμού, ο κίνδυνος της κλιματικής αλλαγής, η πράσινη ανάπτυξη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και φυσικά η "πατρίδα της ελευθερίας" ΗΠΑ!

 

 

 

  Η "Ελλάδα της Νέας Εποχής" ελπίδα για τα παιδιά μας!

 

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Ας μιλήσουμε για την προπαγάνδα – Οι επιπτώσεις που φάνηκαν στις εκλογές

Του

Ηλία Παπαναστασίου

Έρευνα της Public Issue – εταιρείας Δημοσκοπήσεων με υπεύθυνο τον Δρα Γιάννη Μαυρή– επιβεβαιώνει όσα οι περισσότεροι γνωρίζουμε μέσω δημοσιογραφικών ερευνών και «ερευνητικής» αρθρογραφίας, το αντικειμενικό και αδιαμφισβήτητο γεγονός της έλλειψης κοινωνικής και ταξικής συνείδησης στις λαϊκές και εργαζόμενες τάξεις της χώρας μας. Αίτιο που οφείλεται και στον μεταπρατικό χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας αλλά και στην συστηματική πλύση εγκεφάλου – κατ’ άλλους «πολιτική προπαγάνδα, επί «το ευγενέστερον»...– την οποία υπέστη ο ελληνικός λαός κυρίως τα τέσσερα χρόνια Κυβερνητικής Εξουσίας της Θατσερικού τύπου Φιλελεύθερης/Νεοφιλελεύθερης Κυβέρνησης της ΝΔ. Πλύση εγκεφάλου που ξεπέρασε το «1984» του Τζωρτζ Όργουελ και τον «Θαυμαστό Κόσμο» του Άλντους Χάξλευ και προσομοιάζει περισσότερο με τις μελλοντολογικές «προβλέψεις» και «επιθυμίες» των κ. Χαρίρι, Τζωρτζ Σόρος ή του αξιότιμου κ. Σβαμπ. Ουσιαστικά δηλαδή με τις ηγετικές μορφές της Παγκόσμιας Ελίτ δηλαδή του Παγκόσμιου Κεφαλαίου που ονειρεύονται έναν κόσμο απόλυτα ελεγχόμενο διανοητικά – «εγκεφαλικά» αν θέλετε– υποταγμένο πολιτικά και εκλογικά, εξηρτημένο και ταχτοποιημένο οικονομικά. Δεν ονειρεύονται τις «Κοινωνίες των 2/3» όπως λέγαμε παλιότερα, πριν 20– 30 χρόνια αλλά τις «Κοινωνίες των 9/10», όπου το 1/10 θα είναι οι «άριστοι» του Κυριάκου Μητσοτάκη και τα «υπόλοιπα» 9/10 η «πλέμπα», οι «φουκαράδες» εξουθενωμένοι της λεγόμενης «Μεσαίας Τάξης», οι εξαθλιωμένοι μικροαστοί, οι άστεγοι, οι πάμπτωχοι, οι επιδοματούχοι του ΚΕΑ δηλαδή των 200 ευρώ κλπ.

Πως θα μας σερβίρουν τις “Πρέσπες του Αιγαίου”

 

Του

 

 

Σταύρου Λυγερού

 

 

Τα σημάδια ότι δρομολογείται –με τις ευλογίες και την παρασκηνιακή μεσολάβηση των Αμερικανών– μία εφ’ όλης της ύλης ελληνοτουρκική διαπραγμάτευση είναι πολλά για να τα παρακάμψουμε. Σε άρθρο πριν λίγες ημέρες αναφέρθηκα αναλυτικά στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, υπογραμμίζοντας την ευρύτερη διπλωματική μεθόδευση Τούρκων, Αμερικανών και Γερμανών.

 

Για να “καταπιεί” ο ελληνικός λαός θα προσφέρουν μία “ελκυστική” συσκευασία με δύο σκέλη: Πρώτον την υπογραφή ενός Συμφώνου μη Επίθεσης και δεύτερον την παραπομπή στη Χάγη. Αμφότερα θα τα παρουσιάσουν σαν το τέλος της 50χρονης ελληνοτουρκικής διένεξης. Θα μας βομβαρδίσουν με ισχυρισμούς ότι η Ελλάδα θα απαλλαγεί από τον βραχνά του ψυχρού πολέμου με την Τουρκία, ο οποίος απορροφά πόρους, προκαλεί ανασφάλεια και εκτρέπει αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.

Η στρατηγική εξαΰλωσης της Αριστεράς/Κεντροαριστεράς από μεριάς της Ελίτ

 

Και αυτή ακριβώς η παράδοση, το «διαβολεμένο γινάτι αντίστασης» της «Αντιστασιακής, στη φύση της, Ελληνικής Ιστορίας» (Ν. Σβορώνος) είναι που στοιχειώνει την στηριγμένη, πάνω στις ξιφολόγχες του Βρετανού Σκόμπυ, Ελληνική Αστική Τάξη που «Είδε τον χάρο με τα μάτια της» το 1941–44, της ελληνικής Ολιγαρχίας που ζαλίστηκε λες και κατάπιε κοκαΐνη από τον θρίαμβο του ΠΑΣΟΚ το 1981 και τις απρόβλεπτες στρατηγικές του θρασύτατου Ανδρέα που «προξενούσε εγκεφαλικά» σε Αμερικανούς, ΝΑΤΟ, Ολιγαρχία, Δεξιά.

 

 

 

 

Του Ηλία Παπαναστασίου


Μετά τις πρώτες αποτιμήσεις του εκλογικού αποτελέσματος, καλό θα ήταν να δούμε ποια είναι η στρατηγική της κυρίαρχης ελίτ και του κατεξοχήν κόμματός της, δηλαδή του κατεξοχήν κόμματος της ελληνικής αστικής τάξης και το οποίο είναι η ΝΔ.

Η πρώτη κυβερνητική τετραετία της ΝΔ, αποκλειστικά λόγω πανδημίας, ακολούθησε μια πολιτική Παροχών, κυρίως επιδομάτων, όχι όμως στα πλαίσια μιας συνολικής αντίληψης «επαναθεμελίωσης του Κοινωνικού Κράτους» που είχε ήδη αποσαθρωθεί στην Ελλάδα λόγω Μνημονίων. Το αντίθετο, η πολιτική ήταν μια «Πολιτική στοχευμένων παροχών» συγκυριακού χαρακτήρα και ad hoc για συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα. Παροχές που ήταν σίγουρο πως (α) είχαν σαν κύριο στόχο την διάσωση του συστήματος, του καπιταλιστικού συστήματος δηλαδή, λόγω της πρωτοφανούς κρίσης που ενέσκηψε εξαιτίας της πανδημίας. Προπαγανδισμένη με υστερικό και έξαλλο τρόπο από τα Μέσα Ενημέρωσης, τροφοδοτημένη από την αδηφάγο και ασυγκράτητη όρεξη των μεγάλων Φαρμακευτικών Εταιρειών αλλά και ενός επικοινωνιακού Λόμπυ υψηλά  ιστάμενων εκπροσώπων του Ιατρικού Σώματος, η Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε «το ελεύθερο» στις Κυβερνήσεις των 27 χωρών να «ξελασκάρουν» τα κριτήριά τους του Σύμφωνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας και να ανοίξουν την κάνουλα των παροχών. Η Κυβέρνηση της ΝΔ, ενισχύοντας πλατειά στρώματα με παροχές συγκυριακού χαρακτήρα τις οποίες όλοι οι σοβαροί αναλυτές θεωρούσαν προσωρινές μόνο για την περίοδο της κρίσης της πανδημίας, ταυτόχρονα (β) άρχιζε να εφαρμόζει ήδη από την περίοδο της πανδημίας τη στρατηγική της απομείωσης του Κοινωνικού Κράτους ειδικότερα στον χώρο της υγείας μέσω της δήθεν «επιβοηθητικής εισόδου» του Ιδιωτικού Τομέα της Υγείας στην διαχείριση της πανδημίας. Κατοχυρώνοντας ταυτόχρονα και διευρύνοντας την επιρροή της στα μικρομεσαία και χαμηλότερα στρώματα μέσω μιας φιλάνθρωπης, «εκκλησιαστικού χαρακτήρα» κοινωνικής πολιτικής και όχι μέσω μιας ριζικής και αποφασιστικής ενίσχυσης του Κοινωνικού Κράτους όπως την πίεζε η Αριστερή/Κεντροαριστερή αντιπολίτευση.

Παρόλα αυτά, η διαχείριση της πανδημίας ήταν κάκιστη, όπως και οι διαχειρίσεις των φυσικών καταστροφών ακόμη χειρότερες (Πυρκαγιές καλοκαιριού 2021, χιονιάς, σεισμοί κλπ.).

Ο ελληνικός ψευτο-δικομματισμός έφθασε στα όριά του : Προς μια άμεση και οικονομική δημοκρατία

 

ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 του  

Τάκη Φωτόπουλου

 

Η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε)¹ έχει σχεδιάσει από καιρό και ήδη έχει επιβάλει την εδραίωση της ένταξης της Ελλάδας ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς δορυφόρους, στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Αυτό σημαίνει ότι από τη στιγμή που εδραιώθηκε αυτή η δορυφοροποίηση, αμέσως μετά τον Β’ ΠΠ και τον συνακόλουθο Εμφύλιο στην Ελλάδα—η Αμερικανική πρεσβεία, παρέλαβε από τους Βρετανούς τον πολιτικό έλεγχο της Ελλάδος, ο οποίος συνόδευε και συμπλήρωνε τον οικονομικό.

 

Αυτό σήμαινε, μεταξύ άλλων, και τον εξαμερικανισμό της χώρας όχι μόνο στο πολιτικοστρατιωτικό επίπεδο, με τον υποβιβασμό και τελική έξωση του βασιλικού θεσμού—που, δυνητικά, θα μπορούσε να παίξει ρόλο μη ελεγχόμενο από την αμερικανική ελίτ—αλλά, κυρίως, με τη συντριβή του μεγαλειώδους φοιτητικού κινήματος της δεκαετίας του ’60. Ήταν μάλιστα αυτό το ανεπανάληπτο κίνημα, το οποίο είχε ξεσηκώσει τον λαό σε μεγαλειώδεις, σαφώς αντικαθεστωτικές, διαδηλώσεις, μόλις 20 χρόνια μετά τη συντριβή του λαϊκού κινήματος για πολιτικό και οικονομικό αυτο-καθορισμό, που εξανάγκασε την ντόπια πολιτικο-οικονομική ελίτ και τους ξένους (κυρίως αμερικανούς) «προστάτες» της να επιβάλουν στρατιωτική δικτατορία, υπό την άμεση κηδεμονία τους, σε μια ευρωπαϊκή χώρα–όπως συνήθιζαν να κάνουν μέχρι τότε μόνο στις λατινοαμερικανικές χώρες. Στο μεταξύ, η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ/ΕΕ σήμαινε και την πλήρη οικονομική εξάρτηση της Ελλάδας από την Υ/Ε (αμερικανική και ευρωπαϊκή). Και φυσικά η πολιτικο-οικονομική αυτή εξάρτηση συμπληρωνόταν από την απόλυτη πολιτιστική εξάρτηση, με τη χολιγουντιανή κυρίως «κουλτούρα» να γίνεται πια κυρίαρχη!

H άκρως επικίνδυνη άνοδος της Δεξιάς, η απομείωση της συνολικής Αριστεράς και ο αντιδραστικός ρόλος της «φαντασιακής κοινωνικής θέσης»

Του

 

Ηλία Παπαναστασίου

 

Τα απρόσμενα για τους περισσότερους εκλογικά αποτελέσματα θα αποτελέσουν ορόσημο εκλογικών, πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων για την χώρα και τον ελληνικό λαό. Αρνητικών και εξαιρετικά δυσάρεστων εξελίξεων, εννοείται.

 

Η άνοδος της Νέας Δημοκρατίας – όντας Κυβέρνηση (!) – έστω και κατά 0,95%, μετά από μια τετραετή περίοδο απευθείας αναθέσεων (10 δις), 35.000 νεκρών από την πανδημία, απίστευτης ακρίβειας στα είδη πλατιάς κατανάλωσης και στο ηλεκτρικό ρεύμα, επιβάρυνσης του Δημόσιου Χρέους κατά 50 δις, φθάνοντας το απίστευτο ποσό των 400 δις και πλησιάζοντας σε ποσοστό το 200% του ΑΕΠ αλλά και επιδείνωσης των ελλειμμάτων σε όλα τα επίπεδα, με αύξηση των εισαγωγών και επιδείνωση των οικονομικών δεικτών. Εάν προσθέσουμε και το σκάνδαλο των υποκλοπών μέσω των οποίων παρακολουθείτο όλη η Ελλάδα και ο πολιτικός Κόσμος για να μπορεί να έχει δυνατότητες εκβιασμών το κυβερνητικό επιτελείο, τότε ανακύπτει ένα ερώτημα, απλό και θεμελιακό «Πώς είναι δυνατόν μετά από όλα αυτά να ψηφίζει μια παρόμοια κυβέρνηση ο ελληνικός λαός» ;

ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ* ;

 

Του Γ. Σιώζου

 

  Όταν ο Ελληνικός λαός, στις 5 Ιουνίου του 2015 βρίσκονταν στο στόμα του Θηρίου και μέσω του Δημοψηφίσματος του είπε άντε γα@@σου, η πολιτική του ηγεσία συντάχτηκε με το Θηρίο, αρχίζοντας να του μοιάζει.

 

          Στις εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου του 2015, ο λαός Θωπεύοντας το Θηρίο, ήλπιζε πως μπορεί να το εξευμενίσει.

          Αυτοί όμως που του είχαν υποσχεθεί ανθρώπινη και Εθνική αξιοπρέπεια, κατέβαλλαν άοκνες προσπάθειες για να τον μεταλλάξουν σε ένα πλήθος Ρινόκερων.

 

          Στο διάστημα της Κυβερνητικής Θητείας του ΣΥΡΙΖΑ, η μετάλλαξη της κοινωνίας σε Ρινόκερους, είχε πλήρως επιτευχτεί.

 

          Απολύτως φυσιολογικό ήταν το 2019 να αναλάβει την εξουσία ο Μητσοτάκης, διακηρύσσοντας και πείθοντας έναν ολόκληρο λαό, ότι κανονικότητα είναι το να είσαι Ρινόκερος και μάλιστα, ότι αυτό συνιστά Αριστεία.

Οταν μιλούν οι πρέσβεις...

 

Οι πρέσβεις μίλησαν. Και είναι αποκαλυπτικοί. Οχι τόσο για το παρελθόν, όσο για το παρόν και το μέλλον. Αναφερόμαστε στις μαρτυρίες Αμερικανών πρέσβεων που πέρασαν από την Αθήνα τα τελευταία 80 χρόνια και καταγράφονται στο βιβλίο ενός διπλωμάτη των ΗΠΑ (αποσπάσματα δημοσιεύτηκαν στα ΝΕΑ).

* * *

Ο Τζ. Πάιατ, που θήτευσε σε όλη σχεδόν τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, «στάζει μέλι» για εκείνη την περίοδο (πριν ήταν πρέσβης των ΗΠΑ στο Κίεβο). Η αποστολή του - όπως την περιγράφει - ήταν να πάει ένα βήμα πιο πέρα την ελληνοαμερικανική στρατιωτική συνεργασία και να «επιστρέψουν» οι ΗΠΑ στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και την Κίνα στην περιοχή της Β. Ελλάδας.

Και τώρα τι κάνουμε;

 

Φωτογραφία, Κωνσταντίνος Ζήλος

 

Για ένα ενιαίο μέτωπο υπεράσπισης των κοινωνικών, δημοκρατικών και εθνικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Πολλά μπορεί κανείς να γράψει για το εκλογικό αποτέλεσμα της 21ης Μαΐου, αποτέλεσμα της σύγκλισης βαθιών «αντικειμενικών» τάσεων (οικονομικών, κοινωνικών, δημογραφικών, γεωπολιτικών) και της πολιτικής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων («υποκειμενικός παράγοντας»).

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 21ης Μαΐου άφησε την Ελλάδα χωρίς αντιπολίτευση, αυτοκίνητο χωρίς φρένο.

Το αποτέλεσμα συνιστά εκ των πραγμάτων, αν όχι επιδοκιμασία, πάντως άφεση αμαρτιών για τα μεγάλα σκάνδαλα της κυβέρνησης, γεγονός που οδηγεί σε ηθική κατάπτωση της χώρας. Χωρίς αξιοπρέπεια είναι αδύνατο σε έναν κοινωνικό ή εθνικό σχηματισμό να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Αποσυντίθεται.

Το αποτέλεσμα αφήνει τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, τους ανθρώπους που απειλείται η πρώτη τους κατοικία, αυτούς που δεν μπορούν να απευθυνθούν στην ιδιωτική περίθαλψη ανυπεράσπιστους στο έλεος των αρπακτικών.

Κι αυτό τη στιγμή που έρχεται πιθανότατα ένα καινούριο οικονομικό τσουνάμι απέξω και μας ζητάνε κρίσιμες παραχωρήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Τι πρέπει να γίνει;

Προς μια Νέα Διεθνή Τάξη αυτόνομων λαών

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2023¹

Προς μια Νέα Διεθνή Τάξη αυτόνομων λαών

 

Ο Ελληνικός λαός καλείται για άλλη μια φορά (τώρα πια που… «εκπολιτιστήκαμε», τακτικά, ανά τετραετία) να εκλέξει την κυβέρνησή του για την επομένη τετραετία, όπως κάνουν όλοι οι «πολιτισμένοι» λαοί της Δύσης.

Όμως αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έτσι δίνεται η ευκαιρία στον «λαό» για τη δημιουργία συνθηκών σημαντικής κοινωνικής, ή έστω πολιτικής, αλλαγής. Οι βασικές συνθήκες που καθορίζουν την οικονομική, πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική διαδικασία δεν πρόκειται βέβαια να αλλάξουν, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών. Και αυτό διότι οι συνθήκες αυτές έχουν ήδη ενσωματωθεί στο οικονομικό και πολιτικό/πολιτιστικό γίγνεσθαι μέσα από την ενσωμάτωση της χώρας στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ² κλπ.

Ακόμη δηλαδή και αν εκλέγονταν στην κυβέρνηση κόμματα που ισχυρίζονται ότι δεν έχουν σκοπό απλώς τη διαχείριση της χώρας με βάση τις εντολές της Υπερεθνικής Ελίτ, είναι τέτοιες οι δομές εξάρτησης οι οποίες δημιουργήθηκαν μεταπολεμικά, που είναι ελάχιστοι αν όχι μηδαμινοί οι «βαθμοί ελευθερίας» με βάση τους οποίους θα κινείται η νέα κυβέρνηση, όποιο κόμμα και αν νικήσει από τα υπάρχοντα, ακόμη και το ΚΚΕ. Εκτός βέβαια εάν την επόμενη μέρα της εκλογής του αποχωρούσε από όλους τους θεσμούς της εξάρτησης, δηλαδή τους θεσμούς που ενέταξαν τη χώρα στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (ΝΔΤ)!

Οι εκλογές επομένως γίνονται απλά για να δημιουργείται η ψευδαίσθηση στον λαό ότι αυτός κυβερνά, εφόσον:

Nα θυμάσαι πριν ψηφίσεις

 

 
 Του

 

 Ηλία

Παπαναστασίου

 

 

- Την ακρίβεια των τροφίμων που θα ανέβει ακόμη περισσότερο μετά τις εκλογές! - Τους πλειστηριασμούς που θα ξεπεράσουν τους 120.000 φέτος! - Την ακρίβεια του ηλεκτρικού ρεύματος που και αυτή θα ανέβει! - Την ακρίβεια της βενζίνης και του πετρελαίου θέρμανσης για να ευνοείται το καρτέλ των πετρελαιάδων βιομηχάνων της χώρας! - Την ιδιωτικοποίηση του νερού που είναι έτοιμη να προχωρήσει μετά τις εκλογές! - Τις παρακολουθήσεις που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε μια χώρα χαφιέδων! - Την αναγόρευση της Δικαστικής Εξουσίας σε κριτή της νομιμότητας των κομμάτων! - Τις απευθείας αναθέσεις των 10 δις ευρώ! - Τα 400 δις του Δημόσιου χρέους! - Την αύξηση του ελλείμματος και την αύξηση του Δημόσιου χρέους κατά 50 δις! - Την μετατροπή της Ελλάδας σε μόνιμο εισαγωγέα ξένων προϊόντων και την κατάργηση της ελληνικής παραγωγής! - Την μετατροπή της Ελλάδας από παραγωγό σε εισαγωγέα-καταναλωτή! - Την κατάταξη στην θέση 107 παγκοσμίως όσον αφορά την ελευθερία του Τύπου!

Basta

 

Του Δημήτρη Μπελαντή

 

Υπάρχει στην πολιτική ένα πράγμα που πρέπει να πεις basta, μην μας δουλεύετε τόσο χοντρά ρε παιδιά, δεν είμαστε ακριβώς χτεσινοί. 

Διαβάζω αναρτήσεις και άρθρα στελεχών ή υποψηφίων της Υπαρκτής Αριστεράς που, μεταξύ άλλων, μας προτείνουν να κάνουμε μια Ρήξη με την συνθήκη της Λύπης/ Ήττας και του 2015 και να μπούμε στο κλίμα της Χαράς και της αναμονής του Νέου. 

Το βλέπω ιδίως σε στελέχη του ΜΕΡΑ25-Συμμαχία για την Ρήξη, και ιδίως στην - αναψοκοκκινισμένη από ενθουσιασμό - πτέρυγα της ΛΑΕ-ΑΑ. Τέρμα με την λύπη σύντροφοι, μας λένε, μπείτε στην χαρά ενόψει του Τώρα, Πρώτη Φορά η Ρήξη. "Τέρμα η στενοχώρια", που έγραφε  στον τίτλο ένα παλαιό  αμερικάνικο εγχειρίδιο λαϊκής ψυχολογίας στα 80s (νομίζω, κάποιου Carnegie).     

Κοιτάξτε, είναι απλό. Δεν αισθανόμαστε ιδιαίτερα λυπημένοι, αν λάβει κανείς υπ'όψιν του τα χάλια όλης της Υπαρκτής Αριστεράς και την κατάσταση της κοινωνίας. 

Δεν είμαστε, όμως, και χαζοχαρούμενοι!!! 

Δ. Σαββόπουλος.Τέχνη και Εξουσία είναι δύο καταστάσεις ασυμφιλίωτα εχθρικές.

  

Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Δ. Σαββόπουλου αναδημοσιεύουμε αποσπάσματα από παλαιό άρθρο του αείμνηστου Θύμιου Παπανικολάου, δημοσιευμένο το 2017.
 

Τέχνη και Εξουσία είναι δύο καταστάσεις ασυμφιλίωτα εχθρικές. Η Τέχνη μπορεί να υπάρξει και να αναπτυχθεί μόνο ως λειτουργία αμφισβήτησης της εξουσίας, ως λειτουργία ασυμβίβαστη με τις καθεστωτικές επιταγές, με την καθεστωτική παρακμή και με κάθε μορφή κοινωνικής αποσύνθεσης και πνευματικής καθίζησης…
Η Τέχνη σήμερα έχει ανάγκη από μια ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ αγωνιστική και ανατρεπτική. Μόνο η συνείδηση της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ της καπιταλιστικής σήψης και παρακμής μπορεί να δώσει ξανά ζωή και προοπτική στην καλλιτεχνική δημιουργία, στην Τέχνη και στη Σκέψη…

Ο Ερντογάν δεν είναι, ούτε Μητσοτάκης, ούτε Τσίπρας, ούτε Ανδρουλάκης...

 

Της Ιωάννας Υψηλάντη

 

Εμφανίστηκαν και τα πρώτα ψηφοδέλτια
του β΄ γύρου των Τουρκικών εκλογών...

 

Θέλει, διακαώς, να μάθει τον ψυχισμό των Τούρκων, ο Ευαγγελάτος.
Δεν μπορεί να καταλάβει πώς γίνεται, μετά από σεισμό με 50.000 νεκρούς, μετά από έναν πληθωρισμό 80%, μετά από αποκλεισμούς σε μαχητικά, μετά από πολεμική της Δύσης, ο λαός του τον ψηφίζει.

Αν μπορώ να συμβάλω στον προβληματισμό του, να αναφέρω μόνο ένα στοιχείο, που διαπνέει τον ψυχισμό των Τούρκων: Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ..

 

 

Ετσι μεγαλώνουν οι Τούρκοι, Περήφανοι για την πατρίδα τους, περήφανοι για την θρησκεία τους, περήφανοι, για την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική του αρχηγού τους, που μπορεί και κρατάει δύο καρπούζια σε μία μασχάλη.

Η Δύση και ο «εφτάψυχος» Ερντογάν – Μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον

 

Του Δημήτρη Μηλάκα

Το αποτέλεσμα  των χθεσινών εκλογών στην Τουρκία αποδεικνύει την αξιοθαύμαστη αντοχή του Ταγίπ Ερνταγάν ο οποίος παρά την οικονομική κρίση (ακρίβεια) και το πολιτικό κόστος που κατέβαλε μετά τους τρομακτικούς σεισμούς συγκέντρωσε  το 50% (παρά κάτι) των ψήφων.

Το βάθος της πολιτικής επιρροής του Ερντογάν θα αποτυπωθεί και στη νέα τουρκική εθνοσυνέλευση καθώς το κόμματο (ΑΚΡ) σάρωσε και στις βουλευτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν χθες παράλληλα με τις προεδρικές.

Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν ήταν έκπληξη  για όσους έχουν αίσθηση της τρέχουσας πολιτικής πραγματικότητας της Τουρκίας και δεν την διαμορφώνουν από τις «αναλύσεις»  των μεγάλων δυτικών media που απλώς διατυπώνουν ευχές και ευσεβείς πόθους για την κατάρρευση του συστήματος εξουσίας που έχει οικοδομήσει ο Ερντογάν.

Γερμανικές αποζημιώσεις: Ο Α.Σκέρτσος να κρατήσει τις αντεθνικές θέσεις του για τον εαυτό του – Η χώρα δεν είναι τσιφλίκι τους!

 

Ο Α. Σκέρτσος «χάρισε» τις γερμανικές αποζημιώσεις, άλλα βλέποντας τον εθνομηδενισμό της κυβέρνησης Μητσοτάκη, δεν μας προξενεί καμία εντύπωση

 

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Άκης Σκέρτσος. Για ποιο λόγο δείχνουν να πέφτουν από τα σύννεφα κάποιοι, για τις άθλιες δηλώσεις του Άκη Σκέρτσου που διέγραψε μονοκοντυλιά τις γερμανικές αποζημιώσεις και δήλωσε πως «αυτά τα θέματα ανήκουν στο παρελθόν και εμείς κοιτάμε το… μέλλον»; Περίμεναν κάτι καλύτερο από το δεξί χέρι του πρωθυπουργού ή ντε και καλά πρέπει να βαλθούμε όλοι να παριστάνουμε τους έκπληκτους;

Αν τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχεις παρακολουθήσει τα δείγματα γραφής της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όχι μόνο δεν σου κάνει εντύπωση το δημόσιο ξεπούλημα των εθνικών θέσεων που έκανε ο Σκέρτσος, άλλα απορείς πώς κρατήθηκε τόσο καιρό χωρίς να το εκδηλώσει.

Τώρα ξαφνικά μάθαμε πως το περιβάλλον του πρωθυπουργού απαρτίζεται από στυγνούς, αδίστακτους, απάτριδες τεχνοκράτες που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να προδώσουν κάθε ιερό και όσιο;

Εδώ προσβάλλουν συνεχώς τη μνήμη των νεκρών από τα Τέμπη που σκοτώθηκαν – μόλις – πριν δυόμιση μήνες με δική τους πολιτική ευθύνη, θα τους καίγεται καρφί για τα εγκλήματα των ναζί που συνέβησαν πριν 80 χρόνια; Έχουν κανένα τόπο τέτοιες ευαισθησίες στη νεοταξική τους νοοτροπία;

Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του καθεστώτος…

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί

 

Σε ένα υποθετικό ψηφοδέλτιο Επικρατείας του καθεστώτος, ποιοι φαντάζεστε ότι θα επιλέγονταν; Πρόκειται για 15 θέσεις που πρέπει να καλύψουν πρόσωπα με δυνατό συμβολισμό, που να αντιπροσωπεύουν ισχυρές «αξίες», που να αντανακλούν τα βαθύτερα συμφέροντα του καθεστώτος (κι όχι της χώρας ή της κοινωνίας – αυτά είναι διαφορετικά πράγματα). Πρόσωπα λοιπόν του βαθιού συστήματος, πρόσωπα που να «λένε» και να εκφράζουν πολύ περισσότερα πράγματα από τους απλούς εκτελεστικούς βραχίονες του συστήματος, δηλαδή τα κόμματα – τα οποία έχουν υποβαθμιστεί και ούτε πολιτική παράγουν (μόνο μικροπολιτική), ούτε διαχέουν αξίες, οράματα, νοήματα.

Τα τελευταία (αξίες, οράματα, νοήματα) δεν χρειάζονται πλέον, είναι παλιά υπόθεση. Ή, όπως λένε, ανήκουν στη σφαίρα των «μεγάλων αφηγήσεων» που πλανεύουν και ανήκουν στο παρελθόν. Σήμερα, στην ψηφιακή εξέλιξη της παγκοσμιοποίησης, του νεοφιλελευθερισμού και της αποδόμησης, πρέπει να καταργηθεί κάθε όριο, κάθε βαθύτερη υπόσταση ανθρώπων και κοινωνιών, εθνών και χωρών, ώστε να προχωρήσει πιο απρόσκοπτα ο οδοστρωτήρας του σύγχρονου καπιταλισμού – και δη στη Δυτική μορφή του, όπως τον θέλουν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Ε.Ε., το ΔΝΤ, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, το ίδρυμα Σόρος, η λέσχη Μπίλντεμπεργκ και κάθε φασιστική παραφυάδα που τρέφεται από αυτά.

Είναι Δημοκρατικές οι εκλογές με απόλυτα ελεγχόμενη Τηλεόραση και μαζικό εκμαυλισμό συνειδήσεων ;

Του

Ηλία Παπαναστασίου

  

Παρακολουθώντας τα Μέσα Ενημέρωσης στη χώρα μας και ειδικότερα την τηλεόραση όταν αναφέρονται στα τρέχοντα γεγονότα – ενημερωτικές εκπομπές, ειδησεογραφικά δελτία, εκπομπές πολιτικής και εκλογικής ανάλυσης – παρατηρούμε πως εκτός από τα δελτία ειδήσεων, όλα τα υπόλοιπα «πολιτικά» προγράμματα αναφέρονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο και με μια συγκεκριμένη άποψη ή κοσμοαντίληψη σε όλα τα θέματα. Ταυτόχρονα, «κάτι» ανάλογο συμβαίνει και με τα δελτία ειδήσεων. Τι ακριβώς; Και τα μεν και τα δε –πολιτικά/ενημερωτικά προγράμματα, δελτία ειδήσεων– διακατέχονται από τον ίδιο τρόπο σκέψης, ανάλυσης και παρουσίασης, είναι του «ιδίου φυράματος» πολιτικής και ιδεολογικής σήμανσης. Αφορούν τις ίδιες επαναλαμβανόμενες απόψεις και αντιλήψεις συν όλα τα ιδεολογήματα της φιλελεύθερης/νεοφιλελεύθερης αντίληψης περί ανταγωνιστικότητας και ελληνικής οικονομίας αλλά και εξωτερικής πολιτικής,  στηριγμένης στον έξαλλο και νοσηρό αντιρωσισμό, στον ψυχοπαθολογικού τύπου «αμερικανισμό» και στον ιδεολογικό μεταπρατισμό.

 

Όταν λέμε «ιδεολογικό μεταπρατισμό» απλά αναφερόμαστε σε μια χώρα που ουσιαστικά δεν παράγει αλλά μόνο εισάγει λειτουργώντας σαν μεταπράτης, μεταπωλητής και μεσάζων άλλων προϊόντων, παραγόμενων στο εξωτερικό. Με άλλα λόγια, μια παρόμοια χώρα όπως η Ελλάδα λειτουργεί σαν εισαγωγέας και έμπορος προϊόντων άλλων χωρών και όχι σαν παρασκευαστής δικών του προϊόντων και φυσικά το ίδιο αφορά και τις ιδέες, τρόπο ζωής και πολιτισμό. Ένας μεταπρατισμός που αντανακλάται σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας και ειδικότερα της τηλεοπτικής. Κατεξοχήν στις πρωινές και μεσημεριανές εκπομπές –«πρωινάδικα» και μεσημεριανάδικα»– κυριαρχεί ατόφια η νεοελληνική κακογουστιά με όλες τις εισαγόμενες «αμερικανιές» της γλώσσας, της προπαγάνδας και της αμερικάνικης ηλιθιότητας «επί το ελληνικότερον».

Το φοβερό τίμημα και οι ύπουλοι υπηρέτες της εξάρτησης

Η ουκρανική διαμάχη, ένα αποφασιστικό κριτήριο για το τι μπορούν και θέλουν να κάνουν οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας για την Ελλάδα

 

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Δεν είναι εύκολο να βγει κανείς και να πει, όπως έκανε ο πρόεδρος Βούτσιτς, όπως είπα και εγώ, ότι σεβόμαστε την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας στη στεριά, τη θάλασσα και στον αέρα. Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ευθεία αντιπαράθεση με την Τουρκία. Είμαστε αλληλέγγυοι με την Ελλάδα, αλλά για αυτό πιστεύουμε ότι θα ήταν σωστό αν εμείς σεβόμαστε την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας τότε και οι αποφάσεις της να ευθυγραμμίζονται με αυτή τη θέση».

Ίβιτσα Ντάτσιτς, αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σερβίας, σχολιάζοντας την απόφαση Μητσοτάκη-Δένδια για το Κόσοβο.

Θα επιχειρήσουμε σε αυτό το άρθρο να δείξουμε γιατί η στάση των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων ως προς την ουκρανική διαμάχη, το σπουδαιότερο παγκόσμιο ζήτημα των καιρών μας, αλλά και τις σχέσεις μας με τη Ρωσία και τους άλλους εναλλακτικούς πυλώνες του διεθνούς συστήματος, είναι ένα αποφασιστικό κριτήριο για το τι μπορούν και θέλουν να κάνουν για την Ελλάδα, αλλά και για την γενικότερη αξία και ποιότητα αυτών των πολιτικών δυνάμεων.

«Να στείλετε το λογαριασμό στον Πούτιν» είπε, αναφερόμενος στην ακρίβεια, ο Άδωνις Γεωργιάδης, το κατ’ εξοχήν σύμβολο του σημερινού «ελληνικού πολιτισμού».

Μόνο που οι πολίτες της Ουγγαρίας, της Σερβίας και της Τουρκίας δεν χρειάζεται να στείλουν κανένα λογαριασμό σε κανένα, τουλάχιστο για το ενεργειακό τμήμα της ακρίβειας. Χωρίς να τα ‘χουν σπάσει με τη Δύση, παρά ακολουθώντας μιαν όχι αντιδυτική, αλλά πιο ανεξάρτητη και πιο αξιοπρεπή πολιτική από τη δουλοπρεπή που ακολουθεί η δική μας χώρα, κατάφεραν η Βουδαπέστη, το Βελιγράδι και η Άγκυρα να παίρνουν σχεδόν τζάμπα το φυσικό αέριο που χρειάζονται από τη Ρωσία.

Στον Πούτιν πρέπει τώρα να στείλουμε το λογαριασμό ή μήπως στον Άδωνι, τον Δένδια και τον Κυριάκο;