Του Ηλία Παπαναστασίου
Η πρώτη ήττα της Φιλελεύθερης/Νεοφιλελεύθερης Κεντροδεξιάς του Μητσοτάκη ήρθε την Κυριακή. Με απώλεια όλων των μεγάλων Δήμων –Αθήνας, Πειραιά, Θεσσαλονίκης, Πάτρας– αλλά και μεγάλων Δήμων της εσωτερικής αστικής περιφέρειας –Δήμος Χαλανδρίου, Ζωγράφου, Κερατσινίου, Καλλιθέας αλλά και Καλαμαριάς στη Θεσσαλονίκη– ανοίγει μια «πόρτα αισιοδοξίας», μια «χαραμάδα ελπίδας» η οποία αναμένεται –ή προσδοκάται...– να διευρυνθεί με την συνεργασία προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων. Παρόλα όμως τα θετικά σημεία, έχουμε τρεις ενστάσεις.
Η τεράστια αποχή που έφτασε ή και ξεπέρασε το 70% δεν δίνει μεγάλες ελπίδες αισιοδοξίας εάν και εφόσον υπάρξει αύξηση συμμετοχής των ψηφοφόρων στο μέλλον. Δεν γνωρίζουμε επακριβώς από πού προέρχονται περισσότερο οι «απέχοντες» των εκλογών όμως το πρόβλημα που ήδη υπάρχει είναι η απαξίωση της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας χωρίς όμως την δημιουργία, ανάπτυξη ή ενδυνάμωση άλλων μορφών μαζικότερης, συμμετοχικότερης και ουσιαστικότερης Δημοκρατίας.




















