Το 1821

Του 

 

Θύμιου Παπανικολάου
 

 Απόσπασμα από το άρθρο:
«Η Επανάσταση του ΄21 υπό διωγμό και η αποδόμηση της Ιστορίας».  

«Η ιστορία γράφεται απ΄ αυτούς που έχουν την εξουσία και το χρήμα. Ούτε οι σκλάβοι ούτε οι φτωχοί άνθρωποι  έγραψαν ποτέ ιστορία. Αυτά που διαβάζουμε ως ιστορία είναι αυτά που κάποιοι αποφάσισαν ότι έπρεπε να διαβάσουμε». ( Σιμόν Περές). 

 

 

  

 

 Έχει ειπωθεί ότι «το σπουδαιότερο γεγονός στην Ιστορία της Γαλλίας ήταν η άλωση της Βαστίλλης». Θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε ότι η Γαλλική Επανάσταση ήταν ιστορική τομή.

Ωστόσο το πιο συγκλονιστικό γεγονός στην Ιστορία του ανθρώπου είναι το ΄21! «Ποτέ τόσο πολύ λίγοι δεν κάμανε για τόσο πολλούς τόσα πολλά» όσα οι Έλληνες.  

Δημιουργική αντιπολίτευση ή Λούμπεν Αντιπολίτευση τύπου ΣΥΡΙΖΑ;

 

Ηλία Παπαναστασίου 

 

 

 

 

Βρισκόμαστε στην κορύφωση της Πανδημίας του Κορωνοϊού με πάνω από επτά χιλιάδες νεκρούς μέχρι στιγμής, με κλειστή την αγορά του Λιανεμπορίου και του Τουρισμού και με τεράστια οικονομικά προβλήματα μπροστά μας. Παρόλα αυτά:

Η οικονομία άντεξε έχοντας βοηθηθεί με 24 δις έως τις 31/12/2020 και άλλα 11,5 δις έως τα τέλη Ιουνίου, η ανεργία βρίσκεται στα ίδια ή και χαμηλότερα επίπεδα από το 2019 και οι Μικρομεσαίες επιχειρήσεις παρόλη την τεράστια κρίση ρευστότητας που έχουν – με δήλωσή τους «40% από αυτές δεν έχουν καθόλου ρευστό» – άντεξαν επιδεικνύοντας μια αξιοθαύμαστη ανθεκτικότητα με λιγότερα (!) λουκέτα από το 2019 και με αξιομνημόνευτη υπομονή, ανθεκτικότητα και αντοχή! Ο καρτερικός ελληνικός λαός έδειξε μια θετική πλευρά του εαυτού του.

Γιατί πρέπει να συντριβεί εκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ

 

Του

Ηλία Παπαναστασίου   

Έχουμε καιρό να αναφερθούμε στον Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑ, τον εκπρόσωπο και εκφραστή της «Αριστερής» Λουμπεναρίας. Ίσως γιατί θεωρούσαμε άλλα θέματα πιο σημαντικά, «σημαίνοντα» και αξιοπρόσεκτα. Φαίνεται όμως πως ήμασταν μάλλον υπέρ του δέοντος αισιόδοξοι.                                                         

 Ο ΣΥΡΙΖΑ, όλο το διάστημα της πανδημίας – από το πρώτο λοκντάουν στις 18/3/2020– τήρησε μια στάση που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε σαν πολιτικά ελεεινή και ιδεολογικά προβοκατόρικη. Εξηγούμαστε:

Από την πρώτη μέρα του Λοκντάουν ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν συμπαραστάθηκε στο επίσημο κράτος – δεν περιμέναμε κάτι παρόμοιο– άλλα αντίθετα, προσπάθησε με κάθε δόλιο και πολιτικά μαφιόζικο τρόπο να υπονομεύσει όχι μόνο το έργο της Κυβέρνησης που προσπαθούσε με «νύχια και με δόντια» να συγκρατήσει τα πράγματα αλλά της ίδιας του της Πατρίδας. Δεν τον ενδιέφεραν οι εκατοντάδες και χιλιάδες νεκροί, οι ανθρώπινες τραγωδίες και το έρεβος της Πανδημίας που απειλούσε και συνεχίζει να απειλεί τους πάντες αλλά προσπαθούσε με ύφος πολιτικού παραχαράκτη και ιδεολογικού διαρρήκτη και μαφιόζου να υπονομεύσει, να σαμποτάρει και να τραβήξει το χαλί από τα πόδια όχι της Κυβέρνησης της χώρας – αυτό θα ήταν το λιγότερο– αλλά της ίδιας της χώρας ! 

Φολκλοροποίηση, Ποινικοποίηση, Αποσιώπηση (Β' Μέρος)

Σύγρονες  Στρατηγικές 

Εξαφάνισης του "Αντίλογου"

Της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη

 

 
Αποσιώπηση

 

Η λογοκρισία, συμπεριλαμβανομένης της αυτολογοκρισίας εκείνων των ατόμων των οποίων οι απόψεις, οι ηθικές ή πολιτικές επιφυλάξεις, οι αμφιβολίες ή η κριτική σκέψη τείνουν να υπερβούν τα όρια της ισχύουσας πολιτικής ορθότητας, αλλά που ταυτόχρονα δεν επιθυμούν καθόλου να βρεθούν στο περιθώριο της κοινωνικής ή πολιτικής ζωής, συμβαδίζει με τον συστηματικό στιγματισμό κάθε άποψης ή γνώμης που για κάποιους λόγους ακούγεται ή ταξινομείται ως «αιρετική». Και σήμερα βεβαίως τείνει να ταξινομείται στις απαράδεκτες, οποιαδήποτε άποψη, η οποία λίγο καιρό πριν, ακόμα και πριν λίγες μόλις δεκαετίες, αντιστοιχούσαν σε γενικές γραμμές σε αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούσαν απλώς «κοινή λογική». Η πιο συνήθης πρακτική για τον αποκλεισμό τέτοιων «αιρετικών» δεν είναι βέβαια ο πραγματικός διάλογος, αλλά η αποσιώπηση ή η φολκλοροποίηση των απόψεων εκείνων που αποκλίνουν από την πολιτική ορθότητα είτε με ύβρεις, είτε με «επιχειρήματα» τόσο έωλα και παράλογα, τόσο αντιφατικά μεταξύ τους, που δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να τα συστηματοποιήσει ορθολογικά, έτσι ώστε να αντιπαρατεθεί μαζί τους βήμα προς βήμα. Η συγκεκριμένη στρατηγική αφορά 

Φολκλοροποίηση, Ποινικοποίηση, Αποσιώπηση (Α΄Μέρος)

Σύγχρονες Στρατηγικές 

Εξαφάνισης του

«Αντίλογου»

Της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη

Ο συστημικός λόγος, ως κυρίαρχος λόγος, λόγος εξουσίας, από όπου κι αν εκπορεύεται κάθε φορά, επιδιώκει αφενός να ασκεί τη μέγιστη δυνατή κοινωνική επιρροή, αφετέρου επιχειρεί την εξαφάνιση οποιασδήποτε τάσης, άποψης, θέσης ή ακόμα και ομάδας που παράγει αντίλογο και επιδιώκει να αποτελέσει το ανάχωμα σε αυτήν την επιρροή. Βεβαίως, ο πόλεμος σε επίπεδο ρητορικής και προπαγάνδας κατέχει εξέχουσα θέση μέσα στην εργαλειοθήκη της εκάστοτε εξουσίας, πολλώ δε μάλλον σήμερα, που τα όπλα (με την κυριολεκτική και όχι μεταφορική σημασία τους), περισσότερο χρησιμοποιούνται σαν επιχειρήματα στα πλαίσια μιας προπαγάνδας – διαφήμισης ισχύος, παρά για τη διεξαγωγή πραγματικών αναμετρήσεων. (Η τεράστια ισχύς των σύγχρονων όπλων αποτελεί το κύριο επιχείρημα της αποτροπής των πραγματικών πολεμικών συρράξεων).

Ποιες είναι λοιπόν οι στρατηγικές που εφαρμόζει ο λόγος της εξουσίας για να αποδομήσει τον αντίλογο απ’ όπου και απ’ όποιον κι αν εκφέρεται; 

“We can’t breathe”, but κι αυτό συνηθίζεται…

 

Του Γιάννη Παπαμιχαήλ,

καθηγητή Εκπαιδευτικής

Ψυχολογίας Παντείου

  

Η κατάσταση με την αυτοτροφοδοτούμενη επιδημία ιών, μεταλλάξεων της κοινής λογικής και των ανθρωπολογικών δεδομένων, την πολιτική αξιοποίηση της ιατρικής για την βίαιη αλλαγή ηθών, εθίμων, παραδόσεων, τρόπων σκέψης και συμπεριφοράς, την περαιτέρω χαλάρωση των συνεκτικών δεσμών που οργάνωναν τη ζωή των ανθρώπων και των συλλογικών τους υποκειμένων, φαίνεται πλέον πως έχει ξεφύγει από κάθε κοινωνικό έλεγχο. Υπό το πρόσημο του ορθού λόγου και της διαπιστωτικής επιστήμης, όλα τα αστυνομικά μέτρα που απαιτούνται για τον πειθαναγκασμό και την εξατομίκευση της υγειονομικώς τρομοκρατημένης κοινής ευρωπαϊκής γνώμης, φαίνεται πλέον ότι μπορούν να ληφθούν και να εφαρμοστούν από τα μεταδημοκρατικά, αυταρχικά καθεστώτα του διεθνοποιημένου καπιταλισμού, χωρίς ιδιαίτερες κοινωνικές αντιστάσεις που θα αποδομούσαν εν τοις πράγμασι τα κάθε λογής καθεστωτικά, υγειονομικά «αφηγήματα». Ο συνήθης αντίλογος στα κυβερνητικά μέτρα περιορίζεται σε κάποιες αμφιβολίες για την θνησιμότητα ή την μεταδοτικότητα του ιού σε κάποιες κατηγορίες πληθυσμού ή σε κάποιες γκρίνιες για τις ανεπάρκειες του συστήματος της δημόσιας υγείας. Όσοι από την άλλη επιμένουν να καταγγέλουν την πολιτική αξιοποίηση της πανδημίας για την κυνική επιβολή μιας υγειονομικά συγκαλυμμένης δικτατορίας, στιγματίζονται συλλήβδην από τους εγκάθετους συστημικούς συνομωσιολόγους που δηλώνουν ορθολογιστές και «αντισυνομωσιολόγοι» (δημοσιογράφους, γιατρούς, νομικούς, πολιτικούς κλπ.), όχι μόνο ως «ψεκασμένοι», αλλά και ως σκοταδιστές, ίσως ακόμα και… ακροδεξιοί!

Ορθολογισμοί και πολιτικές ορθότητες υπό το πρίσμα της ιστορίας

Συνεπιμέλεια τέκνων, γονική ισότητα και η σωτήρια λύση

Του Ηλία Παπαναστασίου


Πέρασαν 38 χρόνια – από το 1983 – όταν το ΠΑΣΟΚ μεταρρύθμισε το Οικογενειακό Δίκαιο, κάνοντας τομές σε ορισμένα σημεία και επιφέροντας αποκρουστικές αδικίες σε περισσότερα άλλα. Η βασικότερη αδικία ήταν η «υπερφόρτωση» των γυναικών με προνόμια δηλαδή δικαιώματα χωρίς αντίστοιχες υποχρεώσεις. Θα αναφέρουμε το συγκεκριμένο παράδειγμα της γονικής μέριμνας/επιμέλειας μετά τον χωρισμό ενός ζευγαριού. Ενώ το «Μεταρρυθμισμένο» Οικογενειακό Δίκαιο – του 1983– μιλάει φιλολογικά και αφ’ υψηλού για το «συμφέρον του παιδιού» μετά τον χωρισμό, όλως παραδόξως το 93% των δικαστικών αποφάσεων των πρωτοβάθμιων ειδικά δικαστηρίων – Πρωτοδικείων και τα οποία Πρωτοδικεία στελεχώνονται σε ποσοστό 80% έως 90% από γυναίκες δικαστές– βγαίνουν υπέρ της μητέρας. Με άλλα λόγια, για τα ελληνικά δικαστήρια το 93% των Ελλήνων Πατέρων είναι ανίκανοι, άχρηστοι ή και επικίνδυνοι για την Γονική Μέριμνα του παιδιού τους! Ταυτόχρονα, η ίδια χώρα δηλαδή η Ελλάδα, θεωρεί τους Έλληνες Άνδρες ικανούς και άξιους να πολεμήσουν τους Τούρκους, να χύσουν το αίμα τους ή και να δώσουν την ζωή τους για την πατρίδα! Ανάξιοι Πατέρες άλλα Άξιοι στρατιώτες και ήρωες οι Έλληνες Άνδρες και Πατέρες! Λίγο αντιφατικό, παράξενο και παράλογο δεν είναι, πως το βλέπετε; Εμείς έτσι το βλέπουμε και ας μας διαφωτίσουν οι φωστήρες της «Μεταρρύθμισης» του 1983 άλλα και όλοι οι Κυβερνώντες από το 1980 έως σήμερα. 

Μεταλλαγμένος κορωνοϊός: Μια διπλή απειλή

 

Ο ιός φαίνεται να εδραιώνει τη θέση του στον πλανήτη

Του Παναγιώτη Χούπα από την Ρήξη φ. 165

Ήδη από την άνοιξη του 2020, επιφανής επιστήμονας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας είχε προειδοποιήσει ότι ο κορωνοϊός «μπορεί να ήλθε για να μείνει». Η μέχρι τώρα συμπεριφορά του ιού μάλλον επιβεβαιώνει αυτή την πρόβλεψη. Κορυφαίος ιολόγος, μάλιστα, δήλωσε πρόσφατα ότι θα στοιχημάτιζε χρήματα υπέρ αυτού του ενδεχομένου.

Ο ιός, λοιπόν, φαίνεται να εδραιώνει τη θέση του στον πλανήτη.

Συνηγορία υπέρ της «ελληνικής γλωσσικής μοναδικότητας»

 

Hermann David Salomon Corrodi – Resting before the Temple of Karnak

ΠΗΓΗ 

ResPublica

Συνδιαμόρφωση κειμένου: Μιχάλης Θεοδοσιάδης και Γιώργος Κουτσαντώνης

Σε πολύ πρόσφατο άρθρο του στην «Καθημερινή» ο Παντελής Μπουκάλας (Π.Μ) προσπαθεί να ασκήσει κριτική στις «γλωσσικές μας εμμονές» που για τον ίδιο αναπαράγονται σε άρθρο της Πολυβίας Παραρά*περί «ανθρωποκεντρική[ς] υποστασιοποίηση[ς] της ελληνικής γλώσσας». Το άρθρο παρακάμπτει τα επιχειρήματα της Παραρά στην οποία αποδίδει πράγματα που ουδέποτε έγραψε, ένα λογικό σφάλμα γνωστό και ως Πλάνη του Αχυρανθρώπου (Straw Man fallacy). Έτσι, κακοποιεί και διαστρεβλώνει μέρος του κειμένου της, διότι η καθηγήτρια ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι «[η] ανθρώπινη ιστορία … ξεκίνησε στην αρχαία Ελλάδα» ή ότι δεν «υπήρξαν σπουδαίοι πολιτισμοί πολύ πριν από τον αρχαιοελληνικό» ή ακόμη ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα έχει «μαγικές ιδιότητες». Έτσι, μετατοπίζει αυθαιρέτως τη συζήτηση σε θέματα τα οποία το κείμενο δεν είχε καμία πρόθεση να θίξει. 

Λιμπεραλκούλτ: Η δυτική «Πολιτική Ορθότητα» κατά της Δύσης

 

του Δημήτρη Μπελαντή

ΠΗΓΗ: δρόμος της αριστεράς

Η εποχή μας,εδώ και τρεις δεκαετίες περίπου, είναι η εποχή των πολιτιστικών πολέμων («cultural wars»). H διεθνοποίηση ή παγκοσμιοποίηση της κουλτούρας, η άνοδος των ταυτοτικών κινημάτων ή κινημάτων ταυτοτικής πολιτικής («identity politics») και του μετα-φιλελεύθερου δικαιωματισμού, η ομογενοποίηση της πλανητικής διανόησης και η ριζική αμφισβήτηση των ως τώρα κοινωνικών προτύπων συμπεριφοράς, έχουν θέσει εκ των πραγμάτων το ζήτημα μιας πολύ έντονης και σοβαρής σύγκρουσης για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, των ανθρώπινων σχέσεων και του πολιτισμού στις δυτικές κοινωνίες. 

Το 1821, η Τουρκία και ο εκφυλισμός των Νεοελλήνων

Του Ηλία Παπαναστασίου

Συμπληρώνονται 200 χρόνια σε λίγες εβδομάδες από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, μια από τις Μεγαλύτερες επαναστάσεις των τελευταίων αιώνων και η μεγαλύτερη στο χώρο της Βαλκανικής και Ανατολικής Μεσόγειου τουλάχιστον για τον 19ο αιώνα.

Η επέτειος συμπίπτει με ολιστικού τύπου επιδείνωση της Τουρκικής επιθετικότητας σε όλα τα επίπεδα, με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόπους. Η Ολιστική Γεωστρατηγική Επίθεση της Τουρκίας σε όλα τα επίπεδα και με όπλα της την πολεμική της ανάπτυξη – οι θερμόαιμοι φίλοι μας οι Ισπανοί, με δάνεια δικής τους Τράπεζας ναυπηγούν αεροπλανοφόρο για την Τουρκία το οποίο θα είναι έτοιμο φέτος ή του χρόνου– ποντάρει στην άριστη διπλωματία της Τουρκίας από την Οθωμανική περίοδο, στην εκπληκτική Βιομηχανική ανάπτυξη της Τουρκίας που παράγει όλα τα οπλικά συστήματα στρατού, ναυτικού ή αεροπορίας αλλά και στην οικονομική διασύνδεση συμφερόντων μεταξύ Τουρκίας και Δύσης και ειδικότερα Γερμανίας, Ισπανίας, Ιταλίας αλλά και Ολλανδίας, οι Τράπεζες των οποίων έχουν 20, 50, 40 και 20 δισεκατομμύρια ευρώ αντίστοιχο άνοιγμα προς την Τουρκική Οικονομία! Περιμένει κανείς στα σοβαρά να έλθουν σε ρήξη με τον Ερντογάν για χάρη της Ελλάδας;

Ο Βαρουφάκης θέλει σύγκρουση με την τρόικα αλλά μέσα στο ευρώ και την ΕΕ

 

Πηγή : grexit

Το ΜέΡΑ25 απάντησε στην πρόταση μελών του πολιτικού συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ για προοδευτική διακυβέρνηση διά στόματος Βαρουφάκη. Σε αυτήν την απάντηση θέτει πέντε τουλάχιστον προαπαιτούμενα προστασίας των πολλών από την ολιγαρχία. Αναλύοντας αυτά τα σημεία και πως μπορούν να πραγματοποιηθούν καταλήγει και σωστά ότι οι πιθανότητες να συμφωνήσει το Eurogroup με αυτές τις αλλαγές είναι μηδενικές. Τα πέντε σημεία και ο τρόπος που μπορούν να πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τον γραμματέα του ΜέΡΑ25 

40ήμερο Μνημόσυνο του Θύμιου Παπανικολάου

 

Τελέστηκε το  Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2021, σε στενό κύκλο λόγω μέτρων, το 40ήμερο Μνημόσυνο του Θύμιου Παπανικολάου, στον Ιερό Ναό Αγίου Τρύφωνα Κοιμητηρίου Κηφισιάς. Από την οικογένειά του λάβαμε τα ακόλουθα μηνύματα:

Σας ευχαριστούμε ολόψυχα για τη συμμετοχή στη θλίψη μας που τιμά τη μνήμη του αγαπημένου μας Θύμιου

Η οικογένειά του, οι φίλοι και σύντροφοι
 
Παραθέτουμε ένα σύντομο αυτοβιογραφικό γραμμένο στις 17/11/2008 καθώς και κάποια συνοπτικά ιστορικά στοιχεία πολιτικής δραστηριότητας, γραμμένα από τον ίδιο στις 17/11/2008.
 
 Βιογραφικό
 

#ΜeToo και επιστροφή στον Μεσαίωνα

 

Του Ηλία Παπαναστασίου
 
 –Έφτασαν οι καταγγελίες – και όχι αποδείξεις, μέχρι στιγμής – της Σοφίας Μπεκατώρου στο ευρύ, ευρύτατο κοινό και δημιουργήθηκε το κατάλληλο κλίμα.
 
 –Έφτασαν και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κοντά της –αλλά και το αντίστροφο– και αμέσως, ασκαρδαμυκτί και αβλεπί, ξεσηκώθηκε ένα τσουνάμι οργής, πραγματικής ή πλαστής με ένα παράλληλο τσουνάμι καταγγελιών, αληθινών ή όχι αλλά πάντως αναπόδεικτων μέχρι στιγμής.
 
 –Έφτασε η Ελλάδα, σχεδόν ένα δεκαήμερο, να μην ασχολείται με τίποτε άλλο παρά μόνο με «καταγγελίες», υστερικές η επιτηδευμένα ψύχραιμες, αληθινές η υποκριτικές και πλαστές, όμως σίγουρα –έως τώρα– αναπόδεικτες.

Σχέδιο Χρυσοχοΐδη για οργάνωση της καταστολής και στοχοποίηση διαδηλώσεων και διαδηλωτών

Μετά την άγρια αστυνομική καταστολή στις εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις εορτασμού (με όλα τα μέτρα προστασίας) για το Πολυτεχνείο ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, εκτός από διάφορα ψέματα είχε πει και μια αλήθεια: 

«Εμείς αποφασίσαμε σήμερα (σ.σ χθες 17 Νοεμβρίου) να μην σταματήσουμε τη ζωή στην πόλη. Είπαμε ότι η πόλη, την ημέρα του Πολυτεχνείο – όχι μόνο φέτος, πάντα – πρέπει να λειτουργεί. Κι έτσι, λοιπόν, λειτουργούσαν οι συγκοινωνίες, η κυκλοφορία, οι υπηρεσίες, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, ο καθένας, σαν να ήταν μια καθημερινή μέρα, μια συνηθισμένη μέρα. Και θα το συνεχίσουμε αυτό, θέλω να σας πω. Για να τελειώνει αυτή η υπόθεση με τις διαδηλώσεις, οι οποίες καταλύουν και καταργούν πλήρως την κοινωνική ζωή».

Πέρασαν δύο μήνες και σήμερα ο κύριος υπουργός παρουσίασε, με καμάρι, σε διαδικτυακή συνέντευξη Τύπου, το νέο «Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης των Δημοσίων Υπαίθριων Συναθροίσεων». Είχε, μάλιστα, και …ευαίσθητη διάθεση, υποστηρίζοντας: «Το 2021 η Αστυνομία αλλάζει η εποχη, θα γίνει η ΕΛ.ΑΣ. του 21ου αιώνα. Εξωστρεφής, σύγχρονη, ευέλικτη, αποτελεσματική. Από τη στολή μέχρι την ψυχή».

Παρατηρήσεις για τα γεγονότα στις ΗΠΑ

 Πηγή grexit

Ο σωστός τίτλος της είδησης είναι: Η αστυνομία και οι υπηρεσίες ασφαλείας αφήνουν οπαδούς του Τραμπ να εισβάλουν στο Καπιτώλιο. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι διαδηλωτές ούτε την τεράστια αριθμητική δύναμη διέθεταν και ακόμα λιγότερο την στοιχειώδη οργάνωση για να υπερκεράσουν μία στοιχειωδώς οργανωμένη και προετοιμασμένη αστυνομία. Επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η αστυνομία δεν ήταν διόλου προετοιμασμένη παρότι η συγκέντρωση μόνο αιφνιδιαστική δεν ήταν, είχε προαναγγελθεί μέρες πριν.

Η παρέμβαση της ΠτΔ και η σημασία της

 

Το ιδεολογικό πρόσημο του πρόσφατου άρθρου της Κ. Σακελλαροπούλου.

Γιώργος Παπαϊωάννου

Δρόμος της Αριστεράς

Η Εφημερίδα των Συντακτών φιλοξένησε στο πρώτο της φύλλο για το 2021 άρθρο της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Το ίδιο το γεγονός αλλά και το περιεχόμενο της παρέμβασης, δεν είναι ανάξια σχολιασμού.

Η κηδεία για λάθος νεκρό

του Θύμιου Παπανικολάου

Πέρασε κι η επέτειος της «πτώσης του τείχους του Βερολίνου» και λόγω της ασθένειας του Θύμιου δεν καταφέραμε να αναρτήσουμε ένα σχετικό σχόλιο. Παραθέτουμε, έστω και καθυστερημένα, ένα μικρό άρθρο δικό του.                                                                                                             Ρεσάλτο

Θορυβώδεις και τελετουργικοί εορτασμοί για την «πτώση του τείχους του Βερολίνου» !!! Γιγάντιες οι διεθνείς φιέστες και τα θεάματα για την «πτώση» του «κομμουνισμού»!!!

Γιατί περί αυτού πρόκειται: Η «πτώση» του «τείχους» για όλους αυτούς τους παραληρούντες εορτάζοντες σημαίνει  πτώση του «κομμουνισμού». Είναι η κηδεία των σοσιαλιστικών ιδεών…

Και ποιοι είναι αυτοί που θριαμβολογούν και χορεύουν υστερικά;

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΘΥΜΙΟ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

«Εν δε φάει και όλεσσον»

(Θανάτωσέ μας, μα στο φως!) 

Όμηρος

 

Πως είναι να χάνεις τη μιλιά σου

Έστω σ’ έναν θλιμμένο στίχο να στραφείς 

Το ύψος του ανθρώπου να μετρήσεις

Το φως το χτεσινό κατάμονος να δεις

 

Το φως και οι δάφνες που του πρέπουν

Αγώνων αστραπές θαμπωτικές να βρεις

Με κεραυνούς του λόγου να πλουταίνεις

Για έναν βαθύγνωμο επαναστάτη να θρηνείς

 

Φεύγει ο χρόνος ο τραχύς

Ακούω  τα βήματά σου χάρε

Στάσου, στάσου, Ενός Λεπτού Σιγή!

Η σα σπαθί φωνή του Θύμιου μας

Για ν’ ακουστεί και πάλε.

 

Επίκληση:

Πατρίδα μου, πατρίδα μου, η χάρη των παιδιών σου

Μες τ’ αψηλά περάσματα του λόγου που θητεύουν

Εκεί όπου ο ολύμπιος άνεμος τη δόξα του Ομήρου φέρνει

 

Μορφές ηρωικές ν’ ανάφαινες πλάι στον άντρα τούτο

Στης λευτεριάς τα νάματα και πάλε να προστρέξουν.

 

Ηλίας Σιαμέλας

Υψάριον Αρκαδίας

4.1.21

Για τον Θύμιο Παπανικολάου

 Του Γιάννη Παπαμιχαήλ, 

καθηγητή Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας Παντείου

Ο Θύμιος ήταν «σύντροφος», όχι όμως μόνον με την έννοια του συναγωνιστή ή του ομοϊδεάτη που έχει ο όρος στην αριστερόστροφη πολιτική διάλεκτο. Ήταν σύντροφος επειδή ήταν φίλος. Επειδή συχνά αποτελούσε για εμένα μια πηγή πολιτικής διαύγειας συνδυασμένης με μια βαθιά καλοσύνη, ίσως και με μια παιδική διάθεση αισιοδοξίας και ενθουσιασμού. Πράγματα δηλαδή που από μια στιγμή και ύστερα, ιδίως μετά την μεταπολίτευση και κατά τα χρόνια της πασοκικής ηγεμονίας στους δημοκρατικούς χώρους, είχαν αρχίσει πραγματικά να σπανίζουν. Έτσι, στις ανησυχίες για τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις κατά τα κρίσιμα αυτά χρόνια, ο Θύμιος της περιόδου των «Νέων Στόχων» υπήρξε για μένα κάτι σαν «αποκούμπι». Η ακεραιότητα και το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα του φάνηκε σύντομα, ιδίως από τη στιγμή που ένα μεγάλο μέρος των αγωνιστών του αντιδικτατορικού αγώνα, μεταξύ των οποίων και πολλοί τροτσκιστές, συμβιβάστηκαν με ψευτοαντικαπιταλιστικά στερεότυπα, κούφιες ριζοσπαστικές ρητορικές ασκήσεις και τελικά ταύτισαν τον διεθνισμό με τον ανεθνισμό. 

Εις μνήμην Θύμιου Παπανικολάου

 

Ηλίας Ν. Παπαναστασίου

Παραμονή πρωτοχρονιάς, μερικές ώρες πριν αλλάξει ο χρόνος, έφυγε από κοντά μας ο φίλος και σύντροφος – με την πλήρη σημασία της λέξης – Θύμιος Παπανικολάου. Ένας μεγάλος και ‘αληθινά αληθινός’ άνθρωπος, ένας μαχητής ‘παντός καιρού’ και ένας επαναστάτης πράξης και θεωρίας χωρίς πολλούς ισάξιους του στη σύγχρονη Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών.

Μαχητής και αντιδικτατορικός αγωνιστής χωρίς εισαγωγικά, ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο ‘Νέοι Στόχοι’ το 1970. Οι ‘Νέοι Στόχοι’ εκδώσαν πολλά βιβλία μαρξιστικής θεωρίας κατά την διάρκεια της Δικτατορίας και παράλληλα με το ίδιο όνομα εκδιδόταν και το περιοδικό ‘Νέοι Στόχοι’, εξαιρετικό περιοδικό πολιτικής ανάλυσης και Σοσιαλιστικής σκέψης. Φοιτητής ο υποφαινόμενος τα πρώτα χρόνια μετά την πτώση της χούντας θυμάται συγκινημένος τις επισκέψεις του στα γραφεία των ‘Νέων Στόχων’ στο μικρό στενάκι της οδού Γενναδίου όπου μαζί με τον ομοϊδεάτη και φίλο του Αργύρη Κωνσταντίνου άκουγε με ευλαβική προσοχή τις πολιτικές αναλύσεις του Θύμιου. Άλλωστε, τότε είμασταν όλοι τεταρτοδιεθνιστές.

Ο Θύμιος Παπανικολάου της ανατροπής, του αγώνα και των ιδεών έκανε το τελικό «ρεσάλτο»…

Του Παναγιώτη Μήλα

Στα Αμφιθέατρα και στις αίθουσες διδασκαλίας της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιά συναντήθηκα για πρώτη φορά με τον Θύμιο Παπανικολάου. 

Σε μια Σχολή με ιδιαίτερα εχθρικό κλίμα τότε για σύγχρονες απόψεις ο Θύμιος ήταν πάντα μαχητής, πάντα γενναίος. Παρά τις όποιες δυσκολίες είχε ως στήριγμα την αλήθεια, την αγάπη, την απλή λογική και την πίστη στο καλό του συνόλου. Βρεθήκαμε στην ίδια πλευρά του λόφου όταν έβαζε την υπογραφή του στη δημιουργία του περιοδικού «Νέοι Στόχοι» και λίγο αργότερα στις «Εκδόσεις Θεωρία». Δουλέψαμε πολλά χρόνια μαζί στην εφημερίδα «Έθνος» και στο περιοδικό «Εικόνες», όσο ήταν διευθυντής ο Αλέκος Φιλιππόπουλος. Ο Θύμιος Παπανικολάου από την εποχή της επτάχρονης Δικτατορίας με τα κείμενά του αναπτέρωνε τις ελπίδες των αγωνιστών και του λαού. Στη διάρκεια της Χούντας φυλακίστηκε για την αντιδικτατορική του δράση.

Αποχαιρετούμε τον Θύμιο Παπανικολάου

Του Παναγιώτη Λαφαζάνη

Αποχαιρετώ με θλίψη τον φίλο και παλιό σύντροφο Θύμιο Παπανικολάου, ο οποίος κηδεύτηκε σήμερα σε στενό οικογενειακό κύκλο στον Ι.Ν Αγίου Τρύφωνα Κηφισιάς. 

Πέρα από όποιες διαφωνίες, δεν ξεχνάω ποτέ την καλή καρδιά του Θύμιου, το πάθος για τα πιστεύω του και την δημοκρατική πατριωτική αντιμπεριαλιστική του στάση. Κυρίως δεν ξεχνώ τη φυλάκιση του στην δικτατορία και τη μεγάλη προσφορά του στο αντιδικτατορικό κίνημα, όπου οι εκδόσεις Νέοι Στόχοι που διηύθυνε στη Σόλωνας είχαν γίνει καταφύγιο και στέκι συζητήσεων των αγωνιστών ενάντια στη Χούντα.

Καλό σου ταξίδι Θύμιο. Τα βαθιά συλλυπητήρια μου στην οικογένεια του.

Η ΕΣΗΕΑ για τον Θύμιο Παπανικολάου

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με θλίψη ανακοινώνει το θάνατο του δημοσιογράφου Ευθύμιου (Θύμιου) Παπανικολάου, ο οποίος απεβίωσε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, σε ηλικία 76 ετών. 

Ο Θύμιος Παπανικολάου γεννήθηκε το 1944 στην Πεντάπολη Δωρίδος και σπούδασε στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή. Ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση, εξαιτίας της οποίας φυλακίσθηκε. Μετά την αποφυλάκισή του, ξεκίνησε την εκδοτική του δραστηριότητα με το περιοδικό «ΝΕΟΙ ΣΤΟΧΟΙ», στο οποίο αρθρογραφούσε την περίοδο 1971-73 και το οποίο επανεξέδωσε και μετά τη Μεταπολίτευση, έως και το 1977. Το 1980, ίδρυσε νέο εκδοτικό οίκο με την επωνυμία «ΘΕΩΡΙΑ», ενώ από το 1983 έως και το 1989, υπήρξε πολιτικός αρθρογράφος και αναλυτής στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» και κριτικός βιβλίου στο περιοδικό «ΕΙΚΟΝΕΣ». Συνέχισε την πορεία του στο Β’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ και στις εφημερίδες «ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ», «ΑΛΗΘΕΙΑ» και «ΕΞΟΡΜΗΣΗ», ενώ, από το 1992 και μετά, εργάστηκε στην εφημερίδα «ΚΕΡΔΟΣ» ως διορθωτής. Το διάστημα 1994-1996 υπήρξε υπεύθυνος παραγωγής και παρουσίασης καθημερινής εκπομπής στην ΕΡΑ-1. Παράλληλα, συνεργάστηκε με τα περιοδικά «ΔΙΑΒΑΖΩ», «ΤΟΜΕΣ», «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ», «ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ», «ΔΡΩΜΕΝΑ» κ.α.. Τέλος, υπήρξε ιδρυτής του περιοδικού «ΡΕΣΑΛΤΟ», στο οποίο αρθρογραφούσε έως το τέλος της ζωής του.  

Το ΔΗ.Κ.ΚΙ. για τον Θύμιο Παπανικολάου

Έφυγε από την ζωή ο Θύμιος Παπανικολάου, η αλύγιστη φωνή, η ψυχή του περιοδικού ΡΕΣΑΛΤΟ, μέγας αιμοδότης του εθνικού πατριωτικού χώρου, που έδινε "οξυγόνο" στην πατριωτική αριστερά.

Το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα (ΔΗ.Κ.ΚΙ.), λυπάται πολύ γι΄ αυτή την απώλεια.

Προ ολίγου καιρού, συνθέταμε, με το τετράγωνο μυαλό του, πολυσέλιδο κείμενο, για τα 200 χρόνια 1821-2021.

Η μνήμη του Θύμιου Παπανικολάου, θα μείνει άσβεστη στη νεότερη Ελληνική Ιστορία. Είναι αυτός, που με τις εκδόσεις που έκανε μέσα στην χούντα, άλλαξε το κλίμα και σήκωσε το φρόνημα των αγωνιστών. Αργότερα, μαζί με άλλους, αποποιήθηκε την ηγετική του θέση στον τροτσκιστικό χώρο, κρατώντας ψηλά τη σημαία του αντιιμπεριαλιστικού πατριωτικού αγώνα, στον οποίο με την πέννα και τη στάση του τόσο συνέβαλε. 

'Εφυγε σήμερα (31/12/2020) ο Θύμιος Παπανικολάου

 

Θύμιος Παπανικολάου 29.9.2020

Με το χρόνο που φεύγει, έφυγε σήμερα από κοντά μας και η ψυχή του Ρεσάλτο, ο Θύμιος Παπανικολάου. Μαχητής, όπως πάντα στη ζωή του, πάλεψε τους τελευταίους μήνες με την ασθένεια. Αγωνίστηκε πάντα γενναία, ανθρώπινα, με πίστη στη συλλογικότητα, την εντιμότητα, την αλήθεια και την αγάπη. 

Αιωνία η μνήμη του!

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής, ο φασισμός (παλιός και νέος) και οι πολιτικοί απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ

 

 Ηλίας Παπαναστασίου

 

 

 Πέρασαν 5,5 χρόνια δίκης της Χρυσής Αυγής και μετά 453 συνεδριάσεις – αν θυμόμαστε καλά – βγήκε η καταδικαστική απόφαση για την ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής. Μιας οργάνωσης που ανθεί στο έδαφος της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης η οποία διαπερνά την ελληνική κοινωνία εδώ και πάνω από 12 χρόνια.

«Ψεκασμένοι», «σύστημα» και σύστημα… (Εξαιρετικό)

Του Μίλτου Βασιλείου 

Ιατρού Πνευμονολόγου, συν/χου αναπλ. Καθηγητή Παν/μίου Ιωαννίνων 

 

Η αριστερά …οφείλει χάριτες στον κορονοϊό… Καμία άλλη δράση, έμπνευση ή σύνθημα τους τελευταίους καιρούς δεν κατάφερε να …γεμίσει τον πλανήτη με τόσους «αντισυστημικούς»… Όλοι αυτοί, που χρόνια τους εξηγούσαμε, μάλλον ανεπαρκώς, ότι το σύστημα επιβουλεύεται κάθε πλευρά της ποιότητας της ζωής μας, ξαφνικά μας βγήκαν …από αριστερά… Από πολύ δεξιά επί της ουσίας, αλλά αυτό ας το αφήσουμε για μετά… Πώς να τους κόψεις …όλη αυτή τη λεβεντιά, το αντισυστημικό τους μένος, το πνεύμα αντίστασης, την αγωνιστική τους επιθετικότητα, τη σιγουριά, πως όλοι οι άλλοι που προσέχουμε, είμαστε ταϊσμένοι με σανό και κουτόχορτο…

Ακρίτα: Η αυθάδεια της κοινωνικής και ψυχολογικής διαστροφής

 

Η Έλενα Ακρίτα το παίζει σπουδαία και κουλτουριάρα.
Φυσικά δεν κοιτάζει ποτέ τον εαυτό της στον καθρέπτη. Εκεί θα έβλεπε την παρακμή στο πιο ταιριαστό της αποτύπωμα…
Η ανάρτησή της για τον Τραμπ αποτελεί την σφραγίδα της νοσηρής της κατάστασης: Μια νόσο που έχει αναγάγει το παρακμιακό και «διεστραμμένο» «Εγώ» της σε «προοδευτική» και «επαναστατική» …κριτική ή σάτιρα… (η διαστροφή του «επαναστατημένου» μικροαστικού ατομικισμού).

Για την «Αντιπολίτευση της κακιάς ώρας» – Επισημάνσεις για τον «αριστερό Λουμπενισμό» (Εξαιρετικό!)

 

Ηλίας Παπαναστασίου

 

 Από τον μηδενισμό της αντιπολιτευτικής τακτικής στην θεοποίηση των καταλήψεων και από την «πάση θυσία» αντίθεση και το «όχι σε όλα» στην αμφισβήτηση των μέτρων για την πανδημία.
Από την ψυχωτική και υστερική εναντίωση του μηδενιστή Λούμπεν σε κάθε θετική πρόταση, στην επιθυμία για πολλά πτώματα, οικονομική καταστροφή και μπαχαλοποίηση των πάντων.
Ίσως γιατί πίσω από την ομίχλη του Λουμπενικού μπαχαλακισμού κρύβεται η αποκρουστική μορφή του Ερεβώδους προσώπου, αυτού που συνδυάζει πολιτικό Καραγκιόζη και ιδεολογικό απατεώνα στην συσκευασία του ενός, του Τσίπρα.