Αχτσιόγλου, Τσακαλώτος και λοιποί – Το τέλος της «Αριστεράς» της Παρακμής

 

Του

 

Ηλία Παπαναστασίου

 

 

Τα δυο, συνεχόμενα και συντριπτικά, εκλογικά αποτελέσματα για τον ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν ένα διάμεσο σταθμό μέχρι το οριστικό τέλος, την οριστική εξαΰλωση του ΣΥΡΙΖΑ ως υπολογίσιμου κόμματος. Αυτό οφείλεται, κατά την γνώμη μας, σε τρεις βασικούς παράγοντες:

 

  

(α) Την ανυπαρξία κομματικής δομής και γενικότερα, υπόστασης αξίας ενός κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν αποτελούσε μια χαλαρή «ομοσπονδία συνιστωσών» χωρίς καμία συνεκτική κοσμοθεωρία, πέρα από γενικόλογες «αριστερίζουσες» αναφορές στον κόσμο της εργασίας κλπ. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε ποτέ κόμμα με την έννοια της κομματικής δομής και κοινωνικής εκπροσώπησης. Ούτε «κομματική δομή» διέθετε, ούτε σοβαρή κομματική υπόσταση, ούτε οποιαδήποτε έννοια «κομματικότητας» διακατείχε στα σοβαρά τις συνιστώσες και τους συμμετέχοντες. Και όχι μόνο αυτό!

 

(β) Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε συγκεκριμένες αναφορές σε κοινωνικά στρώματα και κοινωνικές τάξεις πέρα από έναν διάχυτο μικροαστισμό ελευθεριακού τύπου που ήταν διακριτός σε όλες τις εκφάνσεις της δραστηριότητάς του. Ένα κράμα νέων και παραδοσιακών μικροαστικών στρωμάτων συν ένα συμπλήρωμα μεταπρατικής ψευδοιντελλιγκέντσιας που κοκορευόταν σαν παγώνι για τις ανύπαρκτες θεωρητικές του περγαμηνές, ήταν όλη η «κοινωνική του αποσκευή». Τενεκέδες ξεγάνωτοι που θεωρούσαν τους εαυτούς τους, συνεχιστές του Γκράμσι... Οπότε

Η Μαρία Αντουανέτα των Γιαννιτσών

 

Του

 

Ηλία Παπαναστασίου

 

Ένα «φάντασμα» πλανάται πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ, ελπιδοφόρο και αισιόδοξο για τους αφελείς του κόμματος (ειδικότερα άνδρες) αλλά ταυτόχρονα προξενώντας κρυφή ζήλεια και γυναικεία «ματαιοδοξία ζηλοφθονίας» από τις γυναίκες των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ. Ένα φάντασμα ευειδούς θηλυκής μορφής, στυλιζαρισμένης πόζας, μεσοαστικής δηθενιάς και ανύπαρκτης αστικής καταγωγής. Ένα «φάντασμα» που αποτελεί την τελευταία ελπίδα – έτσι νομίζουν....– για τους απελπισμένους και μελλοντικούς πολιτικούς αυτόχειρες ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ, ένα «φάντασμα» που αποτελεί μια μεγάλη «αναλαμπή των γυναικών» που θα υποστηρίξουν και πάλι, με «φεμινιστικό πείσμα» πως ένα ακόμη «φρούριο», αλώθηκε, αυτό του ΣΥΡΙΖΑ («Έτσι είναι, εάν έτσι νομίζετε»...).

 

 

 

Προφανώς καταλάβατε πως μιλάμε για την Έφη Αχτσιόγλου, την Έφη που ψωνίζει Zeus+ Dion όπως η Μαρέβα Μητσοτάκη, αγοράζει ακριβά ρούχα από την Ερμού, κυκλοφορεί με ψηλοτάκουνα και εντυπωσιακά στιλιστικές ενδυμασίες, δίνοντας ρεσιτάλ στιλιζαρίσματος σε όλες τις εμφανίσεις της ξεκινώντας παραδοσιακά από το περιβάλλον του ίδιου του κόμματός της. Άλλωστε, η «ξεχωριστή» και επιμελώς περιποιημένη και στιλιστικά προχωρημένη ενδυματολογική εμφάνιση στον χώρο της λεγόμενης Αριστεράς, αποτελεί προνομιακό χώρο για όσους, συνειδητά ή ασυνείδητα, θα ήθελαν να «διαπρέψουν ξεχωρίζοντας», αυτοκατατασσόμενοι ως «αστική παρένθεση» στο κόμμα τους. Όπως και να το κάνουμε, το να ντύνεσαι στιλιστικά και ακριβά σε ένα «αριστερό» κόμμα σε κάνει να ξεχωρίζεις. Είτε το επιδιώκεις, είτε όχι...

Μια καληνύχτα σε Σύριζα-Κιναλ, μια καλημέρα σε Σπαρτιάτες-Νίκη-Πλεύση.

Οι πολίτες ψήφισαν κι έστειλαν τα δικά τους μηνύματα: καταρχήν η παραλία είναι πιο ελκυστική απ' τον πολιτικό βόθρο που μας περιβάλει! Μόνο που το έχουμε πει πολλές φορές, η αποχή ευνοεί απροκάλυπτα το 1ο κόμμα κι οι ψήφοι όσων φθάνουν μέχρι την κάλπη αποκτούν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα απ' όσο τους αναλογεί.

 

Κατά δεύτερον, οι πολίτες βούλιαξαν Σύριζα-Κιναλ, στέλνοντας το μήνυμα πως τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιτέλους κάποτε πρέπει να κάνουν αντιπολίτευση! Όσο κι αν πανηγυρίζει ο Ανδρουλάκης για το διψήφιο ποσοστό, η πραγματικότητα λέει πως σε Αττική & Θεσσαλονίκη το Κιναλ (αυτό δεν είναι Πασοκ) πήρε μονοψήφιο ποσοστό! Η θέση αυτών που καπηλεύονται την κληρονομιά του Ανδρέα είναι στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, δεν είναι στη Βουλή. Και για κάποιους είναι στη φυλακή, να μην το ξεχνούμε.