Πού πάει η Νέα Διεθνής Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης; (του Τάκη Φωτόπουλου)

 

 

Εισαγωγικό Σημείωμα

 

 

Ο Τάκης Φωτόπουλος, σε ένα κεντρικής σημασίας άρθρο πολυεπίπεδης οικονομικής και πολιτικής ανάλυσης, αναφέρεται σχεδόν σε όλα τα σημαντικά ζητήματα της περιόδου που διανύουμε και κυρίως προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα, όπως:

• Ποιο είναι το διακύβευμα της σύγκρουσης της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε) με τη Ρωσία στην Ουκρανία και ποιες οι συνέπειες από μια ενδεχόμενη (άμεση ή έμμεση) ήττα της Υ/Ε;
• Πώς φτάσαμε στην νέα αμερικάνικη κυριαρχία επί των ευρωπαϊκών διεθνικών ελίτ στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης;
• Γιατί η υπερεθνική ελίτ «μισεί» τόσο την Ρωσία; Ποιος είναι τελικά ο ρόλος της Κίνας και των «συμμαχικών» της κρατών εντός της Νέας Διεθνούς Τάξης (ΝΔΤ); Μπορούν να αποτελέσουν πράγματι έναν εναλλακτικό —προς τη Δύση— πόλο;
• Σε τι συνίσταται η νέα πολυεπίπεδη κρίση του συστήματος της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης;
• Γιατί βρίσκονται στο στόχαστρο της υπερεθνικής ελίτ οι λαϊκές αντιδράσεις και λαϊκά κινήματα εθνικής κυριαρχίας (ή τα νεο-εθνικιστικά κινήματα), που αποτελούν τον «απρόβλεπτο παράγοντα» σήμερα;

Σ. Μ.

Πού πάει η Νέα Διεθνής Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης;

Μέχρι σχεδόν τις αρχές αυτού του αιώνα (που σηματοδοτούσε και μια νέα χιλιετία) φαινόταν ότι η Νέα Διεθνής Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (ΝΔΤ) είχε παγιωθεί για καλά στον καπιταλιστικό κόσμο και επομένως και στη Γη ολόκληρη, που σήμερα, άμεσα ή έμμεσα, είναι πια καπιταλιστική—εκτός από μικροεξαιρέσεις τύπου Β. Κορέας, που είναι περισσότερο απολιθώματα του παρελθόντος παρά τα σημάδια του μέλλοντος το οποίο ανατέλλει. Και αυτό γιατί η καπιταλιστική οικονομία της αγοράς (με διάφορες παραλλαγές) είναι σήμερα κυρίαρχη παντού, από τη Δύση μέχρι την Ανατολή και από τον Βορρά στον Νότο.

Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά! Η τελευταία ετήσια ανασκόπηση του ιστολόγιου https://greeklignite.blogspot.com

 

Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά, να είστε όλοι καλά, με υγεία, οικογενειακή ευτυχία, ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο! Καλό Πάσχα, να περνάτε καλά και μακάρι η Ανάσταση του Κυρίου να φέρει την Ανάσταση της πατρίδας μας!

Από

 https://greeklignite.blogspot.com/2023/04/blog-post_16.html#more

 

 

 

 

Happy Easter to all! Frohe Ostern! Христос воскрешен! Vrolijk Pasen! Glad påsk! Chúc mừng lễ Phục sinh! Joyeuses Pâques! Христос воскрес! חג הפסחא שמח!

 

 

Το φετινό Πάσχα, λόγω εκλογών, η χουντοκυβέρνηση δεν θέλει τίποτα να μας θυμίζει τις δυο χρονιές εγκλεισμών, με τα εντελώς απαράδεκτα και, όπως τελικά αποδείχτηκε στην πράξη, εντελώς αχρείαστα -από υγειονομικής πλευράς- λοκντάουν. Δεν θέλει τίποτα να μας θυμίζει τη μαζική δολοφονία των Τεμπών. Ό,τι και να κάνει όμως, δεν μπορεί να κρύψει την ακρίβεια που χτύπησε το Πασχαλινό τραπέζι, την ακρίβεια που η ίδια προκάλεσε, προκειμένου να εισπράττει στα κρυφά ατελείωτους φόρους: ρεκόρ πενταετίας έκαναν τα δημόσια έσοδα το 2022, νέες ανατιμήσεις βλέπουμε καθημερινά στα τρόφιμα στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

 

 

 

 

Διαβάστε τη συνέχεια

Φώτης Κόντογλου - Ἀνέστη Χριστός, Ἡ δοκιμασία τοῦ λογικοῦ

 

Ἡ πίστη τοῦ χριστιανοῦ δοκιμάζεται μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σὰν τὸ χρυσάφι στὸ χωνευτήρι. Ἀπ᾿ ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ πλέον ἀπίστευτο πράγμα, ὁλότελα ἀπαράδεκτο ἀπὸ τὸ λογικό μας, ἀληθινὸ μαρτύριο γιὰ δαῦτο. Μὰ ἴσια-ἴσια, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα πράγμα ὁλότελα ἀπίστευτο, γιὰ τοῦτο χρειάζεται ὁλόκληρη ἡ πίστη μας γιὰ νὰ τὸ πιστέψουμε. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι λέμε συχνὰ πὼς ἔχουμε πίστη, ἀλλὰ τὴν ἔχουμε μονάχα γιὰ ὅσα εἶναι πιστευτὰ ἀπ᾿ τὸ μυαλό μας. Ἀλλὰ τότε, δὲν χρειάζεται ἡ πίστη, ἀφοῦ φτάνει ἡ λογική. Ἡ πίστη χρειάζεται γιὰ τὰ ἀπίστευτα.

 

Οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἄπιστοι. Οἱ ἴδιοι οἱ μαθητάδες τοῦ Χριστοῦ δὲν δίνανε πίστη στὰ λόγια τοῦ δασκάλου τους ὅποτε τοὺς ἔλεγε πὼς θ᾿ ἀναστηθῆ, μ᾿ ὅλο τὸ σεβασμὸ καὶ τὴν ἀφοσίωση ποὺ εἶχαν σ᾿ Αὐτὸν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη στὰ λόγια του. Καὶ σὰν πήγανε οἱ Μυροφόρες τὴν αὐγὴ στὸ μνῆμα τοῦ Χριστοῦ, κ᾿ εἴδανε τοὺς δυὸ ἀγγέλους ποὺ τὶς μιλήσανε, λέγοντας σ᾿ αὐτὲς πὼς ἀναστήθηκε, τρέξανε νὰ ποῦμε τὴ χαροποιὰ τὴν εἴδηση στοὺς μαθητές, ἐκεῖνοι δὲν πιστέψανε τὰ λόγια τους, ἔχοντας τὴν ἰδέα πὼς ἤτανε φαντασίες: «Καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος (τρέλα) τὰ ῥήματα αὐτῶν, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς»...

«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου»!.....του καλού...υπόκοσμου!...

 

Η Σταύρωση του Νικολάι Γκε

Του

Παπα - Ηλία Υφαντή

http://papailiasyfantis.wordpress.com/

 

Όχι πριν δυο χιλιάδες χρόνια εκεί στα Ιεροσόλυμα. Αλλά εδώ και τώρα! Ο Χριστός ξανασταυρώνεται! Στο πρόσωπο των απανταχού της Γης «ελάχιστων αδελφών» του.
Των εκατομμυρίων ανθρώπων, που δεινοπαθούν από τη φτώχεια και τους πολέμους και πεθαίνουν από την πείνα και την κακουργία.

Όχι επειδή οι χώρες τους είναι φτωχές και οι ίδιοι τεμπέληδες, όπως οι σταυρωτές και τα φερέφωνά τους διατυμπανίζουν. Αλλά επειδή οι σταυρωτές κλέβουν τον πλούτο της χώρας τους και τον ιδρώτα του προσώπου τους.

Και ποιοι είναι οι σταυρωτές;

Αναμφίβολα οι κακούργοι του κάθε τόπου και της κάθε εποχής!
Και ποιοι είναι οι κακούργοι;

Όχι, βέβαια, οι λήσταρχοι και οι φονιάδες και οι αναρχικοί και «ταραξίες» και οι πάσης φύσεως δακτυλοδεικτούμενοι και αποδιοπομπαίοι, βαρυποινίτες και οι τρομοκράτες, που είναι κλεισμένοι σε φυλακές ύψιστης ασφάλειας ή ζουν σε τόπους εξορίας. ΄Όχι αυτοί!

Αλλά οι κακουργότεροι μεταξύ των κακούργων: Η αφρόκρεμα του, λεγόμενου, «καλού κόσμου»! Ή, όπως θα ταίριαζε καλύτερα στην περίπτωσή τους, του …καλού υπόκοσμου! Οι μεγαλύτεροι συνένοχοι-σε όλους τους τόπους και όλες τις εποχές- για τη σταύρωση λαών και αθώων…

Ο Χριστός μας, τα Πάθη Του, η Ανάστασή Του αλλά και ένα ερώτημα για σένα αγαπητέ ψηφοφόρε!

 

Του
  

Ηλία

 Παπαναστασίου
 

 

 

Μεγάλη εβδομάδα παθών και πένθους, θρήνων και θρησκευτικών οιμωγών, ολολυγμών πίστης και ορθόδοξων οδυρμών που κορυφώνονται δραματικά στον ολοφυρμό της Μεγάλης Παρασκευής για να μας κατευθύνουν στο τέλος στην ενθουσιώδη αγαλλίαση της Ανάστασης που ιαίνει τον ψυχισμό μας σαν αγιουβέρδα και σαν αγιαστική αγιογράφηση του ναού της ψυχής μας. Μια Ανάσταση που θυμίζει αέναα το αγίασμα ψυχής που μοιράζει ο Χριστός σε όλους χωρίς διαχωρισμούς. Γιατί ο  Ιησούς δεν διαχωρίζει αλλά ενώνει, δεν διαιρεί αλλά συνενώνει.
 

Η εβδομάδα των Παθών είναι η περίοδος που ιαίνει τον ψυχισμό μας, η μόνη ιάσιμη ημερολογιακή διακοπή των βιωματικών τραγωδιών μας, η ελπίδα που αχνοφέγγει με την αχρεώστητη θυσία του Χριστού και η οποία σαν αχλή στην αρχή, μετατρέπεται με την Ανάσταση στην μεγάλη ελπίδα, την ελπίδα της μεγάλης Αναγέννησης. Και γράφουμε «Αχρεώστητη θυσία» γιατί ο Χριστός δεν μας οφείλει, αντίθετα όλοι εμείς οι υποφαινόμενοι του χρωστάμε! Όμως ποιο είναι το χρέος μας το οποίο οφείλουμε σε Αυτόν και το οποίο διπλασιάζει τους τόκους του εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια; Και ερωτάμε εσένα -δηλαδή «εμάς»- αγαπητέ Χριστιανέ της Τελετουργίας αλλά όχι της Ουσίας, θρησκευόμενε του Φαίνεσθαι αλλά όχι του Είναι! Ερωτάμε εσένα, πολίτη της Τηλεόρασης και αυριανέ ψηφοφόρε, υπεύθυνε και συνυπεύθυνε των δεινών αυτής της χώρας!

Νερό: Αγώνας για την κοινή λογική

 

Μια μεγάλη συναυλία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση

Από

Δημήτρης Γκάζης

10 Απριλίου, 2023

H συναυλία με σύνθημα, «Υπερασπίσου το Νερό», με συμμετοχή σημαντικών καλλιτεχνών, που διοργάνωσε το σωματείο της ΕΥΑΘ, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Μουσικών Β. Ελλάδας, την Κυριακή 2 Απριλίου, στη Θεσσαλονίκη, καταγράφεται ήδη στη συλλογική ιστορία της πόλης, και όχι άδικα. Χιλιάδες κόσμου βρέθηκαν στην πλατεία Αριστοτέλους, για να τραγουδήσουν, να χορέψουν, να δηλώσουν παρόντες και παρούσες στον διαρκή αγώνα για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού. Δεκάδες, εθελοντές, κυρίως νέοι και νέες, βοήθησαν στην προπαγάνδιση, τη διοργάνωση, το στήσιμο της συναυλίας. Το γεγονός αυτό, ήταν μια ευκαιρία, ακηδεμόνευτης συμμετοχής, ενός κόσμου που αναζητά τρόπους έκφρασης και αντίστασης, ενός κόσμου που αντιλαμβάνεται πλέον ότι η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει στην ίδια πορεία.

 

 

Φάνηκε ξεκάθαρα και μετά την τραγωδία των Τεμπών πως στην ελληνική κοινωνία, υπάρχει και διευρύνεται ένα μεγάλο ρήγμα, μεταξύ του πολιτικού συστήματος που νοιάζεται μόνο για την εκλογική αναπαραγωγή του αδιαφορώντας για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, και της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών που αντιλαμβάνονται ότι η όροι ατομικής και συλλογικής διαβίωσης των πολλών θα χειροτερεύουν αν δεν υπάρξει μια εναλλακτική διέξοδος από την «κανονικότητα» των τελευταίων χρόνων. Γέννημα αυτού του ρήγματος είναι και η πετυχημένη δράση/πρωτοβουλία του Σωματείου Εργαζομένων της ΕΥΑΘ.

Μερικές δημοκρατικές αρχές για την απαγόρευση κομμάτων στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία

 

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ (ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)

 

 

 

 

1. Η Περιεκτική Δημοκρατία, που υποστηρίζει το ΜΕΚΕΑ, δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με απόψεις οι οποίες υποστηρίζουν τη χρησιμοποίηση οποιασδήποτε μορφή βίας (υλικής,οικονομικής, φυσικής κλπ.) για την υφαρπαγή της εξουσίας. Η κατάκτηση της εξουσίας πρέπει πάντα να είναι αποτέλεσμα της ρητής έκφρασης του λαού, κάτω από προϋποθέσεις που εξασφαλίζουν βέβαια την αδιαμεσολάβητη έκφραση της λαϊκής βούλησης —προϋποθέσεις, φυσικά, που κάθε άλλο παρά εξασφαλίζονται στη σημερινή Κοινοβουλευτική «Δημοκρατία», ιδιαίτερα τύπου Μπανανίας, όπως η ελληνική!

 

 

2.   Η χρήση επομένως οποιωνδήποτε νομικών ή και ακόμη καθαρά αστυνομικών μεθόδων για τον αποκλεισμό κομμάτων που ξεφεύγουν, όσον αφορά τον προγραμματισμό τους και τη ρητορική τους, από τη συνήθη απόπειρα εξαπάτησης του εκλογικού σώματος, στην οποία βέβαια μετέχουν σύσσωμα τα ΜΜΕ (κρατικά ή ιδιωτικά που ελέγχονται απόλυτα από την άρχουσα τάξη) είναι δημοκρατικά απαράδεκτη. Εάν επομένως κάποιο κόμμα ή κάποια στελέχη κομμάτων έχουν καταδικασθεί για αντιδημοκρατικές ενέργειες (ή επαγγέλλονται αντιδημοκρατικές ενέργειες), απόκειται στον λαό να τα καταδικάσει διά της ψήφου του και να τα αποκλείσει από την εξουσία, και όχι απλά στα συστημικά κόμματα να τα αποκλείσουν από την εκλογική διαδικασία, με τη χρησιμοποίηση για τον σκοπό αυτό των κρατικών θεσμών –που κατά κανόνα (στην Ελλάδα ιδιαίτερα) κάθε άλλο παρά ακομμάτιστοι είναι.

Εάν ήξερες τι σε περιμένει μετά τις εκλογές, θα ήσουν πιο προσεκτικός με την ψήφο σου…

 

Του

 Ηλία Παπαναστασίου
 

 

 

Ήδη πέρασε ένας μήνας μετά το έγκλημα των Τεμπών και παρατηρούμε το συνηθισμένο φαινόμενο τέτοιων συγκλονιστικών γεγονότων. Να απογειώνεται η αγανάκτηση με πρωτόγνωρο τρόπο τις πρώτες μέρες και εβδομάδες, να φουντώνει με υστερικό τρόπο η καταδίκη και οι κατηγορίες εναντίον των κρατούντων και μετά την πρώτη δυσάρεστη έκπληξη για σύστημα, οι κρατούντες και η πανίσχυρη ελίτ να περνάνε στην αντεπίθεση με όλα τα μέσα που διαθέτουν, κάνοντας το μαύρο άσπρο και μεταθέτοντας την ευθύνη με πανούργο τρόπο στα τελευταία γρανάζια της κατάπτυστης και αμοραλιστικής εξουσίας τους. Aπό κοντά όλη η σκοταδιστική και η ερεβώδης μυθομανιακή προπαγάνδα των Μέσων Ενημέρωσης που βαφτίζουν τον Βελζεβούλη Άγιο και τους μάρτυρες της λαϊκής μάζας απλώς «απώλειες» και όχι θύματα ενός προμελετημένου εγκλήματος με υπεύθυνους έναν εγκληματικό ιδιωτικό τομέα και έναν εξίσου εγκληματικά ανεύθυνο κυβερνητικό μηχανισμό.

Η Γαλλία σε σταυροδρόμι

 

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ (ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)

 

 

«Η γαλλική κοινωνία δεν είναι διαιρεμένη ανάμεσα στους πεφωτισμένους υποστηρικτές της προόδου και στους αμόρφωτους εχθρούς της. Το πραγματικό σχίσμα βρίσκεται ανάμεσα στους νικητές της παγκοσμιοποίησης, ή τουλάχιστον σε εκείνους που έχουν τα μέσα να προστατευτούν από περιστασιακές ατυχίες, και στους χαμένους της παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι δεν έχουν καμία δύναμη να αντισταθούν στην αμείλικτη επέλασή της.»

– Christophe Guilluy (Κριστόφ Γκιλουί)

 

 

Το φάντασμα της καθολικής λαϊκής εξέγερσης, από τη στιγμή που ο Γαλλικός λαός εισέβαλε με τόση ορμή στη δημόσια σφαίρα, άρχισε να στοιχειώνει και πάλι τη γαλλική και την υπερεθνική ελίτ. Έπειτα από πάνω από δύο εβδομάδες διαδηλώσεων, συγκρούσεων και οδοφραγμάτων στην πρωτεύουσα και στην επαρχία της Γαλλίας, η «επιστροφή του νόμου και της τάξης», όσο κι αν θα το επιθυμούσε ο Μακρόν αλλά και τα συνδικάτα (που δεν μπορούν πλέον να ελέγξουν την αυθόρμητη πολιτική δράση), αποτελεί ένα όνειρο θερινής νυκτός. Το ταξικό ρήγμα ανάμεσα σε εκείνους που επωφελούνται και στηρίζουν τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και σε αυτούς που μάχονται εναντίον της, έχει γίνει ξεκάθαρο.

Αναγνώριση μακεδονικής μειονότητας; Προς ολοκλήρωση της Νέας Τάξης στα Βαλκάνια

 

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ (ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)

 

 

 

 

Στις 16-3-23 η εισαγγελέας της Φλώρινας, με μια προκλητικά αστήρικτη και ανιστόρητη απόφαση, επικύρωσε και δημοσιοποίησε αναγνώριση Σωματείου «μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα». Αμέσως ακολούθησε παρέμβαση του πρωθυπουργού των Σκοπίων που εγκαλεί την Ελλάδα με στόχο την αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητας», ενώ ακολούθησε και αντίστοιχη παρέμβαση Αλβανών οι οποίοι θεωρούν τους Έλληνες Αρβανίτες Αλβανούς, εγείροντας αντίστοιχες αξιώσεις. Οι παραπάνω εξελίξεις για κάποιους ήρθαν ως «κεραυνός εν αιθρία», όμως μόνο έτσι δεν είναι καθώς υπάρχει από πίσω πολύχρονη συστηματική προσπάθεια από συγκεκριμένα κέντρα για τη δημιουργία πλασματικών «μειονοτήτων», και στην περίπτωση της Ελλάδας συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι για τον εθνικό, ακόμα και γεωγραφικό διαμελισμό της.

Το "εξαφανισμένο" φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας ανοίγει το δρόμο για Ειδικό Δικαστήριο;

 

Σάλος έχει ξεσπάσει για τη "στημένη" συνέντευξη ξεπλύματος του Μητσοτάκη για τα Τέμπη απ' τον πρώην αρχηγό του Ποταμιού, Στ. Θεοδωράκη. Σε μια τυπικά "στημένη" ερώτηση, ο Θεοδωράκης ζήτησε απ' το Μητσοτάκη να μας πει τι μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία και στην πιο πάνω εικόνα βλέπετε τη σχετική στιχομυθία: "Δεν υπήρχε τίποτα εύφλεκτο, δεν υπήρχε τίποτα ύποπτο" είναι η απάντηση και η μεγάλη φωτιά "οφείλεται σε λάδια".

 

  

Έτσι ακριβώς! Ο Μητσοτάκης είπε πως δεν γνώριζε τίποτα για τους θανάτους εκτός ΜΕΘ, δεν γνώριζε τίποτα τις υποκλοπές, δεν γνώριζε πως η απολιγνιτοποίηση θ' αφήσει τη χώρα χωρίς ρεύμα, δεν γνώριζε πως ο Καραμανλής δεν έκανε τίποτα στα τρένα απ' αυτά που ήταν άμεση κυβερνητική προτεραιότητα το 2019, αλλά εμφανίζεται να γνωρίζει με απόλυτη βεβαιότητα τόσο το τι μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία όσο και το τι προκάλεσε τη φωτιά, που σκότωσε πολλούς άτυχους στο τρένο.

Κακόμοιρε, αυτό είναι το μέλλον σου εν όψει εκλογών ;

 

Του

Ηλία Παπαναστασίου

 

 

 

Υπάκουος ραγιάς που δεν παράγει, ιθαγενής που μιμείται και βαλκάνιος που παριστάνει τον Ευρωπαίο – Κακόμοιρε, αυτό είναι το μέλλον σου εν όψει εκλογών ;

 

 

Ο μέγας πρωθυπουργός μας θέλοντας να μας απαλλάξει από την αδημονία των εκλογών ανακοίνωσε περιχαρής την ημερομηνία των προσεχών εκλογών – 21/5/2023– δια των οποίων εκλογών και μέσω των απαραίτητων διαδικασιών τους, η χώρα μας θα «διαβεί τον Ρουβίκωνα» και μέσω της αναγκαίας ανάτασης και ανύψωσης των «προοπτικών» της, θα ανέβει την κλίμακα της προόδου, της ανάπτυξης και της ευημερίας όπως αρμόζει σε κάθε «ευνομούμενη, ανεπτυγμένη, πολιτισμένη, ευρωπαϊκή και δυτική χώρα» όπως η Ελλαδίτσα μας, το καμάρι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο ακρίτας της Δύσης ! (Αφερίμ!)

 

Έχοντας στο μυαλό του ένα μεγαλοφυές σχέδιο «Γενικής Ανάτασης και αέναης προόδου», ο Κυριάκος Μητσοτάκης όπως όλοι οι μεγάλοι ηγέτες των τελευταίων χιλιετιών, κατορθώνει σταδιακά το ακατόρθωτο, να συμφιλιώσει δηλαδή τον Νεοέλληνα Ραγιά με την παρακμή και να τον ωθήσει να αγαπήσει, να εκτιμήσει και να ενδιατρίψει με το φαινόμενο που παρατηρείται μαζικά στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες και ονομάζεται «ταύτιση με τον δράστη». Να ταυτίζεσαι δηλαδή με τις «δυνάμεις της κακοήθους παρακμής και εκφυλισμού» σε όλα τα επίπεδα ενώ –επιφανειακά– υποκρίνεσαι πως τις πολεμάς παντού, πάντοτε και παντί τρόπω.

Η βία των αδυνάτων λέγεται αντίσταση

 

Του

Γιώργου X. Παπασωτηρίου

Οι ένστολοι νταήδες του Μακρόν έδειξαν πάλι το αποκρουστικό πρόσωπό τους σε διαδήλωση χιλιάδων πολιτών στο λεκανοπέδιο του Sainte-Soline, στο Deux-Sèvres, όπου μεγαλοαγρότες επιχειρούν να ιδιοποιηθούν το νερό φτιάχνοντας τεράστιες δεξαμενές-ταμιευτήρες, σε βάρος της τοπικής κοινωνίας και των μικρών παραγωγών. «Η μάχη για το νερό είναι ίδια με αυτή για τις συντάξεις. Χρησιμοποιούν την ίδια βία εναντίον μας», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ένωσης Αγροτών, Ζαν Μπενουά. 

Κι εδώ ασκήθηκε η ίδια σαδιστική βία από την γαλλική στρατοχωροφυλακή όπως και στις διαδηλώσεις για το συνταξιοδοτικό. Αποτροπιασμό έχει προκαλέσει η καταγραφή απειλών αστυνομικών κατά νεαρών διαδηλωτών: «Θέλεις ίσως και άλλο χαστούκι για να “ισιώσει” και το δεξί σου σαγόνι. Μην ανησυχείς την επόμενη φορά δεν θα μπεις στο περιπολικό για να πας στο αστυνομικό τμήμα, θα σε βάλω σε ασθενοφόρο…», ακούγεται να λέει αστυνομικός που μόλις έχει χαστουκίσει διαδηλωτή.

ΛIΓA ΛOΓIA ΓIA TOΝ YMNO EIΣ THN ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ*

 

Eπιμέλεια:
Kλεοπάτρα Kατακάλου
 
Από το ΡΕΣΑΛΤΟ: Τεύχος-5, Απρίλιος 2006

 

«Όλοι μας ξέρουμε σήμερις απ’όξω τους στίχους ή μερικούς στίχους του Ύμνου· τους συνηθίσαμε, τους συχνολέμε και καταντήσαμε ίσως να μη βλέπουμε το αληθινό θάμα πού είτανε να γίνουνε τέτοιοι στίχοι στην εποχή που τους έκαμε ο Σολωμός…..
Αλήθεια, κ ’είναι ν ’απορήσει ο λογισμός, όταν αιώνες κ’ αιώνες η ποίηση σωπαίνει στα στήθια ενός λαού, κι’ ακούγεται άξαφνα μια φωνή που ως και τα κύματα στο γιαλό, που, ως και τα φύλλα στο δάσος τα γεμίζει με κάποιον πρωτότρεμο αντίλαλο της χαρμοσύνης.»
ΨΥΧΑΡΗΣ

To Mάη του 1823 ο Δ. Σολωμός, αντικρύζοντας απ’ τη Ζάκυνθο το θρυλικό Μεσολόγγι, το άπαρτο αυτό κάστρο της λευτεριάς, να χαροπαλεύει σ’ ένα άνισο αγώνα με τους Τούρκους, συνέθεσε –μέσα σ’ ένα μήνα καθώς λέγεται- τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» σε ηλικία 25 ετών.

Δύο χρόνια αργότερα (1825) ο «Ύμνος» τυπώθηκε με τη φροντίδα του Σπ. Τρικούπη στο πολιορκημένο από τον Ιμπραήμ Μεσολόγγι, στο τυπογραφείο του Δ. Μενεσθέως.

Μετά την πρώτη ενθουσιαστική κριτική του Τρικούπη στη «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος» αντίτυπα του «Ύμνου» μοιράστηκαν σ’ όλη την επαναστατημένη χώρα, στους άπορους δωρεάν και στους εύπορους «έναντι εκατό παράδων» για τις ανάγκες του νοσοκομείου Ναυπλίου.

Ο «Ύμνος» μελοποιήθηκε στα 1828-1830 (πρώτη μελοποίηση) από τον Κερκυραίο Νικόλαο Χαλκιόπουλο Μάντζαρο (1795-1872), που συνέδεσε έτσι για πάντα την καλλιτεχνική του ιδιοφυΐα με την αθάνατη δόξα του Σολωμού.

1821-2023: Επανάσταση και Αντεπανάσταση

 

(Σημείωση Ρεσάλτο)

 

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από  τον αείμνηστο Θύμιο Παπανικολάου για την επέτειο της 25ης Μαρτίου  2012.

  

 

Οι  ομοιότητες  της σημερινής κατάστασης, σοκαριστικές! Δεν έχουμε παρά να ανατρέξουμε στις απρόκλητες επιθέσεις   των     ΜΑΤ κατά των ειρηνικών διαδηλωτών για την τραγωδία στα Τέμπη, το προηγούμενο 15ήμερο...

 

1821-2012: Επανάσταση και Αντεπανάσταση.

 

 

Ο κόσμος ήρθε ανάποδα: Από την Επανάσταση του 1821 φτάσαμε στην Αντεπανάσταση του 2012…
25 Μαρτίου 1821: Ο ελληνικός λαός πήρε τα όπλα εναντίον των κατακτητών, της τότε αυτοκρατορικής «χούντας»…
25 Μαρτίου 2012:
Τα δωσίλογα ανδρείκελα της ευρω-χούντας και της νέας αυτοκρατορίας (Νέα Τάξη) κήρυξε την ΕΝΟΠΛΗ κατάπνιξη της λαϊκής αγανάκτησης των θυμάτων της.
Τα ανδρείκελα της νεοταξικής χούντας έχουν κηρύξει χρόνια τώρα έναν ανηλεή και εξοντωτικό ΠΟΛΕΜΟ (Εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό) εναντίον του ελληνικού λαού, διαρκώς εντεινόμενο και ολοκληρωτικό.

Τώρα περνάνε στο στρατιωτικό συμπλήρωμα αυτού του πολέμου:

Η «Ελλάδα της Φούσκας» που κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα από τα πολλά παραμύθια – (Ταξίδι στη χώρα των Μυθολατρών και των Ψεματολάγνων)

 

Του

  

Ηλία Παπαναστασίου

 

  

Στο μεγάλο μας ταξίδι στη χώρα του Πινόκιο, θα κάνουμε τρεις στάσεις για να τονίσουμε έμπρακτα και «παραδειγματικά» την υπαρξιακή και ακατάλυτη σχέση λατρείας και αγάπης των Νεοελλήνων στην μυθολατρεία και ψευδολαγνεία που έχει αναχθεί σε επιστήμη και «θεατρικό είδος τέχνης» για τα κάθε είδους δρώμενα σε αυτή την «μεγαλοφυή και πρωτοφανώς ιδιοφυή» χώρα όπου η αλήθεια τιμωρείται ως «έγκλημα καθοσιώσεως», το ψεύδος και η «φαντασιακού επιπέδου προπαγάνδα» επαινείται, η δε αερολογία και μπουρδολογία κάθε είδους αμείβεται και ανταμείβεται με πρωτοφανή ρυθμό και σε ασύλληπτα επίπεδα. Αλλά ας κάνουμε την πρώτη μας στάση.

 

   

Η στάση μας αναφέρεται στην εμφάνιση του Υφυπουργού Μεταφορών Μιχάλη Παπαδόπουλου στο Σταθμαρχείο Λάρισας και στην αγωνιώδη του προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, υποστηρίζοντας –στο πανελλήνιο παρακαλώ...– πως η «Ελλάδα έχει τηλεδιοίκηση»(!). Όπως όμως φάνηκε, αρκούσε τελικά μία μόνο εμφάνιση τού υφυπουργού Μεταφορών, Μιχάλη Παπαδόπουλου, στο σταθμαρχείο της Λάρισας, μία τοποθέτηση εργαζόμενου απέναντί του και μερικές επίμονες ερωτήσεις μίας δημοσιογράφου, για να καταρριφθεί όλη η κυβερνητική προπαγάνδα γύρω από τον τοπικό χειρισμό του σταθμού που παρακολουθεί μόνο για 8 χλμ. τα τρένα και βαφτίζεται ψευδώς «τηλεδιοίκηση». (Από Ρεπορτάζ εφημερίδων). Όπως φάνηκε, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέμενε με μανιακό και ψυχοπαθολογικό τρόπο στα ψέματά της.

Κώστας Γανωτής: Μύστης αιωνιότητος

 





Του Ηλία Λιαμή, Σύμβουλου Ενότητας Πολιτισμού

21 Μαρτίου 2023


Η παιδαγωγία αποτελεί περίπλοκο πνευματικό σύστημα, το οποίον εμπλέκει τη νοημοσύνη, ∙το συναίσθημα, τις ηγετικές ικανότητες, τις δεξιότητες και την ιεράρχηση αρχών και αξιών. Επιπλέον, αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα της συνέχειας μεταξύ των γενεών. Από την παιδαγωγία των νέων εξαρτάται το τι θα αντέξει στο χρόνο, το κατά πόσον η αλήθεια όλων των πεδίων της ανθρώπινης δραστηριότητας θα παραμείνει αναλλοίωτη αλλά και το κατά πόσον η κάθε επόμενη γενιά θα αποκτήσει τις δυνατότητες, ψυχικές και νοητικές, ώστε να αλλάξει τα κακώς κείμενα.

Πέραν όμως όλων αυτών, κέντρο της παιδαγωγικής παραμένει μία σχέση. Σχέση ανάμεσα στον διδάσκοντα και στον διδασκόμενο. Κανένα παιδαγωγικό σύστημα και καμία παιδαγωγική δομή ή νομοθεσία δεν κατάφερε -και όλα δείχνουν πως δεν θα καταφέρει ποτέ- να υποκαταστήσει τον ψυχικό δεσμό ανάμεσα στον δάσκαλο και τον μαθητή, δεσμό που, αν λειτουργήσει σωστά, είναι σε θέση να σφραγίσει μία ολόκληρη ζωή ενώ, αν δεν λειτουργήσει σωστά, οδηγεί σε μαρασμό την ψυχή του μαθητή και τέλος τέλος στην απαξίωση του ίδιου του γνωστικού αντικειμένου. Με άλλα λόγια, η αγάπη προς την κάθε είδους επιστήμη ξεκίνα από την αγάπη του μαθητή προς το δάσκαλο.

ΤΕΜΠΗ: Συστημικό έγκλημα χωρίς τιμωρία;

 

του

  Τάκη Φωτόπουλου

 

 

Το μαζικό έγκλημα στα Τέμπη δεν ήταν ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, η ιστορία της οποίας βρίθει από παρόμοια εγκλήματα, ακόμη και ενάντια στον ίδιο το δικό μας λαό… Όχι γιατί βέβαια είμαστε κάποιος ιδιαίτερα εγκληματικός λαός. Αντίθετα, ιδίως εάν περιλάβουμε βέβαια σε αυτά και τα εγκλήματα εξ αμελείας που είναι και τα περισσότερα, παρόλο που συχνά δεν είναι τόσο ειδεχθή όσο τα εγκλήματα εκ προθέσεως. Χωρίς φυσικά να τα κάνει, όπως στην προκειμένη περίπτωση, λιγότερο απεχθή.

Ιδιαίτερα μάλιστα όταν τα θύματα ανήκουν, όπως φαίνεται συνέβη στα Τέμπη, στα λαϊκά στρώματα που εμπιστεύθηκαν το τρένο, όχι μόνο γιατί κάποτε ήταν το ασφαλέστερο μέσο συγκοινωνίας αλλά και γιατί ήταν και το φθηνότερο που προσέλκυε βέβαια κυρίως τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα. Δηλαδή τα λαϊκά στρώματα που δεν έχουν καν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν άλλα ακριβότερα μέσα συγκοινωνίας (όπως το αεροπλάνο ή το ΙΧ, που πολλοί στα λαϊκά στρώματα ακόμη δεν διαθέτουν) και καταφεύγουν συνήθως στο τρένο. Ακόμη περισσότερο μάλιστα σε χώρες σαν την Ελλάδα όπου λόγω της κατάστασης των δρόμων (από άποψη ατυχημάτων) το τρένο εθεωρείτο γενικά μέχρι σήμερα σαν το ασφαλέστερο ίσως μέσο συγκοινωνίας, πέρα επίσης από το ότι είναι και το πιο οικολογικό.

Ο Λαός στο προσκήνιο ή σπίτι του;

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ (ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΜΟΝΟ ΣΕ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΕΓAΛΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΈΝΩΣΗ

 

Έπειτα από την απεργία της περασμένης Τετάρτης, τις συνεχόμενες διαδηλώσεις και τη γενική απεργία της Πέμπτης, ο Ελληνικός λαός έχει κάνει την εμφάνισή του στο πολιτικό προσκήνιο με αυτονόητα αιτήματα, τα οποία είναι σαφές ότι μπορεί να δημιουργήσουν επικίνδυνες καταστάσεις για το κυβερνητικό πολιτικό προσωπικό αλλά και, γενικότερα, για το σύνολο του κοινοβουλευτικού σχηματισμού, του “σάπιου πολιτικού συστήματος” όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε από παιδιά που διασώθηκαν. Σοκαρισμένες από το πολιτικό έγκλημα στα Τέμπη, από αυτή τη μαζική δολοφονία των νέων και φτωχών που αγόρασαν το φτηνό εισιτήριο του τρένου, και απαυδισμένες από τις συνθήκες ζωής που τους έχουν φτιάξει οι «αριστεροί» / δεξιοί λιμοκοντόροι της εξουσίας, κοινωνικές ομάδες της ελληνικής κοινωνίας εισβάλουν στον δημόσιο λόγο υποσκελίζοντας ιδεολογικούς ψευτοδιαχωρισμούς και μισές αλήθειες κομμάτων και κομματιδίων. Με μπροστάρη τη νεολαία, η οποία αντιλαμβάνεται ότι οι νεκροί είναι δικό της κομμάτι, απαιτεί το αυτονόητο, δηλαδή δικαιοσύνη. Δικαιοσύνη για τους νεκρούς, κάτι που σημαίνει βέβαια τιμωρία των ενόχων. Όχι, όμως, μόνο εκείνων που φορούν διοικητική στολή, αλλά κυρίως εκείνων με τα πολιτικά κουστούμια, οι οποίοι μετέτρεψαν την Ελλάδα σε χώρα μπανανία-προτεκτοράτο, με τις ιδιωτικές εταιρείες να αλωνίζουν και ό,τι είναι δημόσιο να λειτουργεί – όταν δεν ξεπουλιέται άμεσα – ως χρηματοδότης των ιδιωτών/πλιατσικολόγων. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες αναδύεται και το αίτημα επαν-εθνικοποίησης των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, καθώς όπως αποκαλύφτηκε με τον πιο τραγικό τρόπο, ένα κοινωνικό αγαθό, όπως οι δημόσιες συγκοινωνίες, όταν βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών σημαίνει επί της ουσίας κοινωνία δεσμευμένη στο ιδιωτικό κέρδος και τις μεθοδεύσεις της ΕΕ αντί για το κοινωνικό συμφέρον.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ 16/3: Οι ταγματασφαλίτες των ΜΑΤ χτυπάνε τους διαδηλωτές – τα υποστηλώματα της κοινοβουλευτικής χούντας προστατεύουν τα συμφέροντά τους

ΣΧΟΛΙΟ

Του Σάκη Αδάμ (17 Μάρτη 2023)

 

 

 

Παρατρεχάμενοι των πολιτικών εγκληματιών και τα φερέφωνά τους της δημοσιογραφικής λίστας Πέτσα, θα σχίζουν τα ιμάτιά τους για τους “γνωστούς αγνώστους” που διέλυσαν τη χτεσινή διαδήλωση. Τη γνωστή καραμέλα θα αναμασούν οι γνωστοί –και όχι άγνωστοι– χρήσιμοι ηλίθιοι των κουρελιασμένων συνειδήσεων, θιασώτες των διαδηλώσεων τύπου “λιτανείας”, οι “αγανακτισμένοι” τηλεορασάκηδες και οι “ριζοσπάστες” βολεμένοι που περιμένουν την “όξυνση των αντιθέσεων”.

 

 

Για όλους αυτούς η ευθυγράμμιση με τη συστημική γραμμή της διαμαρτυρίας «γκαντικού» τύπου (βαράτε, σκοτώστε και ίσως βαρεθείτε…) αποτελεί το θρησκευτικό τους πιστεύω δίπλα στα λείψανα των ιδεολογικών τους προτσές που η μόνη τους χρησιμότητα είναι μόνο συστημική: η απρόσκοπτη κοινοβουλευτική διαδικασία που θα οδηγήσει σε εκλογές υπό ένα απόλυτα κατακερματισμένο εκλογικό σώμα το οποίο θα είναι ανίκανο να βάλει φρένο σε κυβερνητικά σχήματα που θα συνεχίσουν την πολιτική μονιμοποίησης της χώρας στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δηλαδή στο καθεστώς κοινοβουλευτικής χούντας και οικονομικής κατοχής.

ΤΕΜΠΗ

Της

Ευγενίας Σαρηγιαννίδη, Ψυχολόγου

 

 

 

 

 

Το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη ανέδειξε για πολλοστή φορά, αλλά με πολύ τραγικό και οριστικό τρόπο, τις γνωστές και χιλιοειπωμένες παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας σε κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό κλπ. επίπεδο. Μας θύμισε πως έχουν ξεπουληθεί οι πάντες και τα πάντα. Μας θύμισε πως τα μνημόνια όχι μόνο δεν έφυγαν, αλλά είναι πιο εδώ από ποτέ και τις συνέπειές τους πληρώνουμε και θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε. Μας θύμισε πως ζούμε σε μια χώρα της οποίας οι ελίτ και οι ηγεσίες, αφού περιφρόνησαν, αφαίμαξαν και κατέστρεψαν το δημόσιο πλούτο, τον ξεπούλησαν αντί πινακίου φακής. Μας θύμισε πως ζούμε σε μια χώρα που δεν σέβεται τους πολίτες της, τους εμπαίζει και σκοτώνει τα παιδιά της.

H χώρα που πίστεψε τα ψέματά της (και ακόμη τα πιστεύει)

Του

 

 

 

Ηλία Παπαναστασίου

 

 

 

Μετά το έγκλημα των Τεμπών της 28^ης Φλεβάρη και των όσων επακολούθησαν και αποκαλύφθηκαν, θυμηθήκαμε μέσω της «αναμνηστικής ιστοριογραφίας», πολλά περιστατικά «φαντασιακής πραγματικότητας» και επίπλαστης «ελληνικής αναβάθμισης» που έχουν αφήσει ιστορία ή μάλλον ιστορίες, γεμάτες γέλιο και σπαραγμό για την κατάντια και τον εξευτελισμό μιας χώρας που λέγεται Ελλάδα. Θα αναφέρουμε μερικά παραδείγματα προς χάριν των 57 νεκρών που χάθηκαν άδικα και πρόωρα στο βωμό μιας χώρας που παριστάνει την «ανεπτυγμένη», την «Ευρωπαϊκή», την «πολιτισμένη» αλλά ουσιαστικά αποτελεί την σύνοψη της νεοελληνικής τραγωδίας που είναι η «χώρα χάος». Η χώρα δηλαδή που «παράγει τίποτα και αυτοαναπαράγεται από το τίποτα για να καταλήξει στο τίποτα». Όσο το δυνατόν πιο συνοπτικά και περιληπτικά αυτή την χώρα θα περιγράψουμε όχι τόσο «για να μην επαναλάβει τα λάθη της» – θα τα επαναλάβει, να είστε σίγουροι και μάλιστα συντομότατα– όσο για να σφυρηλατήσουμε μια ελπιδοφόρα συνείδηση στη νέα γενιά που όπως φαίνεται – ή αχνοφαίνεται– θα αποτελέσει μελλοντικό φορέα ρηξικέλευθων τάσεων και ελπιδοφόρων ανατροπών.

Ποιοι θα δικάσουν τους δικαστές... της λεγόμενης δικαιοσύνης;

 

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

  

  

«Έκλαψαν για λίγο... κατόπιν συνήθισαν.
Στα πάντα συνηθίζει ο δειλός που είναι "άνθρωπος"»

 

Φιόντορ Ντοστογιέφσκι...

Οι δικαστές που κηρύσσουν πάντοτε παράνομες και καταχρηστικές τις απεργίες του ΟΣΕ κι όχι μόνον... από ποιους θα δικαστούν;

 

Τα εγκλήματά τους δεν θα δικαστούν ποτέ!

 

 Όπως δεν θα δικαστούν οι λακέδες πολιτικοί υπάλληλοι ξένων συμφερόντων, που παρέδωσαν την Πατρίδα στο ΔΝΤ, στα μνημόνια. που ξεπούλησαν ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ -αίμα και ιδρώτα παππούδων, πατεράδων, Ελλήνων πολιτών-, σε ιδιωτικούς κερδοσκοπικούς μηχανισμούς... Σιδηρόδρομοι, αυτοκινητόδρομοι, Λιμάνια, Αεροδρόμια, Ενέργεια (ΔΕΗ), Εταιρειών Διαχείρισης Απαιτήσεων (Funds), Υγεία, Παιδεία... που στέλνουν όπλα στον κοκαϊνομανή ΟυκροΝαζί  και πάει λέγοντας...

  

 

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Επιστολή ενός σιδηροδρομικού: “Ντρέπομαι”

 Διαχρονικό «έγκλημα»; Πάνω στο πτώμα της νιότης… η εγκατάλειψη (του σιδηροδρομικού δικτύου)

Διαβάζω από ανάρτηση του Γιάννη Αγγελάκα: “ούτε αυτοί ντρέπονται, ούτε εμείς ντρεπόμαστε και το προτεκτοράτο συνεχίζει το προεκλογικό του καρναβάλι πάνω στο πτώμα της νιότης που δεν μπόρεσε ή δεν πρόλαβε να ξενιτευτεί”.

Με δύο αράδες ο ερμηνευτής και στιχουργός, ο καλλιτέχνης, περιγράφει την πραγματικότητα.

Ίσως θα έπρεπε να ξεκινήσει κάποιος πολύ βαθιά στο ιστορικό παρελθόν, για την πορεία της απαξίωσης του σιδηρόδρομου.

ΛΑΪΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ!

 

Κάλεσμα ΜΕΚΕΑ:

 

Όλοι στην παλλαϊκή κινητοποίηση

 

 

  Τετάρτη 8/3

Τα χαρακτηριστικά της δολοφονίας των ανθρώπων στα Τέμπη την 1-3-23 ήρθαν να σοκάρουν με τον πιο βίαιο τρόπο μια κοινωνία που έμοιαζε να έχει χάσει τη «μιλιά» της μετά από μια μακρόχρονη περίοδο βίαιης ενσωμάτωσής της στη Νέα Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης, όπου η Ελλάδα κατάντησε και τυπικά προτεκτοράτο, με όλες τις αντίστοιχες συνέπειες.

ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ: Ιδιωτικό κεφάλαιο/εξάρτηση και συγκοινωνίες— δύο ασύμβατες έννοιες

 

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ

 

 

Η έκταση της τραγωδίας από την πρόσφατη σιδηροδρομική καταστροφή στα Τέμπη αποκαλύπτεται με δόσεις, προφανώς για να «προετοιμαστεί η κοινή γνώμη» —παλιό κόλπο των διαμορφωτών της— ενώ βέβαια δεν ήταν ούτε τυχαία ούτε μη αναμενόμενη.

 

 

Δεν ήταν τυχαία, αν αναλογιστεί κανείς πόσες ανάλογες τραγωδίες (τόσο σε έκταση και ένταση όσο και σε συχνότητα) είχαμε στο παρελθόν, στην Ελλάδα και αλλού. Ιδιαίτερα μάλιστα αν συγκρίνουμε τα στατιστικά στοιχεία των σχετικών «ατυχημάτων» πριν και μετά τις ιδιωτικοποιήσεις των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών στη Νέα Διεθνή Τάξη της Νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

 

 

Και κάθε άλλο παρά μη αναμενόμενη ήταν αν εξετάσουμε τη διαχρονική τάση παρόμοιων ατυχημάτων, ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Και αυτό, ενώ θα υπέθετε κανείς ότι οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις θα έπρεπε να είχαν συνδεθεί με τη μείωση των σχετικών ατυχημάτων.

Requiem: Στη 1 Μαρτίου 2023 στα Τέμπη – Αύριο, πού; ΚΑΝΕΝΑΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

 

Κλεάνθη Γρίβα
2/3/2023

 

 

«Ο Θρίαμβος του Θανάτου που βλέπουμε από εχθές εξοργισμένοι στο Κάμπο Σάντο των Τεμπών είναι έργο του Κράτους».

 

 

Γιώργος Βέλτσος, Il Trionfo della Morte

Το Βήμα, 2/3/2023

 

Δεν θα ζητήσω «δικαίωση» για την άδικη, τραγική και υπό διαρκή προαναγγελία εσκεμμένη δολοφονία πενήντα επτά αθώων και ανυποψίαστων υπάρξεων που εξαναγκάστηκαν σε μια πορεία προς τον ουρανό χωρίς επιστροφή – όπως οι κρατούμενοι των ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης εξαναγκάζονταν στις ανατριχιαστικές πορείες θανάτου κατά τους προθανάτιους σπασμούς του ναζισμού.

 

 

Γιατί κανένας θάνατος δεν δικαιώνεται.

 

 

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να απευθυνθώ στους δολοφόνους τους, επαναλαμβάνοντας για λογαριασμό μου την κραυγή συγγενούς του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της κρατικής νεκροφόρας: «Σκάστε όλοι οι πολιτικοί! Σήμερα ουρλιάζουν οι μανάδες».

H χώρα–παρίας που παριστάνει την «Ευρωπαϊκή» σκοτώνει αθώο κόσμο!

 

Του Ηλία Παπαναστασίου

 

 

(Δυσκολεύεσαι στα τρόφιμα, στο ηλεκτρικό, σου παίρνουν το σπίτι και τώρα σε σκοτώνουν ! Δεν σου φτάνουν;)
  

Όλοι γνωρίσαμε την ιστορία της Μαντάμ Σουσού όταν διαβάζαμε τις άφθαστες ιστορίες του Δημήτρη Ψαθά. Επρόκειτο για μια λαϊκή κυρία που παρίστανε την κοντέσα με καταγωγή από «τζάκι» και απαιτούσε να την «σέβονται» και να της φέρονται ανάλογα. Ήταν ουσιαστικά ένα γελοίο γυναικείο πρόσωπο των δεκαετιών 1950 και 60, απότοκο μιας παραγωγής «συλλογικού φαντασιακού» δηλαδή ψευδαισθήσεων από τα λαϊκά στρώματα. Έμεινε συνώνυμο της ψευδαίσθησης και της φαντασίωσης κοινωνικής ανόδου, ταυτισμένο με την γελοιότητα και τον αυτοεξευτελισμό.

Ερχόμενοι τώρα στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας που ονομάζεται Ελλάδα, διακρίνουμε μια περίοδο από το 2000 και ύστερα, όπου η χώρα ζούσε τον μύθο της, αυτοπεριβαλλόμενη από τον μανδύα της «Ανεπτυγμένης», «Ευρωπαϊκής», «Δυτικής» και άλλα παρόμοια. Είχε τον «αέρα» του Ευρώ η χώρα του «Φρέσκου αέρα» που λέγεται Ελλάδα, πουλούσε ύφος και στυλ στους γείτονες – «Καθυστερημένοι Βαλκάνιοι», «Υποανάπτυκτοι Τούρκοι» και άλλες ανοησίες» – μέσω των οποίων ο κάθε κομπλεξικός («συμπλεγματικός» επί το επιεικέστερον...) όπως πολλοί Έλληνες πολιτικοί, επιδίωκε να αναβαθμιστεί στα μάτια του πόπολου –για να μπορεί να τον κουμαντάρει πιο εύκολα– αλλά και στα μάτια του εαυτού της, να νιώθει «Ευρωπαία», «Ανεπτυγμένη», χώρα «Βαρέων βαρών», ισοδύναμη της Γερμανίας και ισόνομη της Γαλλίας, όπως οι χωριάτες που θέλουν να μπουν στα παλάτια γιατί έχουν πολύ χρήμα και να νιώθουν «ισότιμοι» με τους πρίγκηπες!