ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

 

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ για την αιματηρή υποστήριξη της Ελληνικής Κυβέρνησης στα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ και για μία «εθνοκεντρική» ανάπτυξη με δίκαιη κατανομή του εισοδήματος και του πλούτου

 

—Την ώρα που στην Γάζα η συντριπτική πολεμική μηχανή του Ισραήλ ισοπεδώνει εν ριπή οφθαλμού ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, ουσιαστικά ολόκληρη τη Γάζα, για να τιμωρηθεί ο ατίθασος στους κατακτητές λαός της,
—την ώρα που με τον πλήρη αποκλεισμό συντελείται συλλογική τιμωρία έναντι ενός ολόκληρου πληθυσμού (πράγμα που συνιστά ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου στην ιστορία, που προσπαθούν με κάθε τρόπο να συγκαλύψουν οι Σιωνιστές εγκληματίες πολέμου αλλά και ολόκληρη η Δύση),
—ο Μητσοτάκης, «πρωθυπουργός» μιας «πολιτισμένης» και «δημοκρατικής» χώρας, σφιχταγκαλιάζεται με τον γκάνγκστερ-εγκληματία Μπένζαμιν Νετανιάχου. Με αυτόν τον τρόπο επιλέγει η ελληνική κομπραδόρικη ελίτ να δείξει την αμέριστη υποστήριξή της στα πολλαπλά εγκλήματα του κράτους-τρομοκράτη Ισραήλ. Αλλά και όχι μόνο.

«Τα παιδιά της Γάζας το ζήτησαν»... να δολοφονηθούν! Ο "ανθρωπισμός" των κανιβάλων ναζί!

 

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

 
 

«Τα παιδιά της Γάζας το έψαχναν (το ζήτησαν)», είπε στην ομιλία της η ισραηλινή βουλευτής της

Κνεσέτ (ισραηλινό κοινοβούλιο) Μεράβ Μπεν-Αρί, κατά τη διάρκεια συζήτησης "για την προστασία των αμάχων στη Λωρίδα της Γάζας" (εδώ γελάμε... οι φονιάδες συζητούν για τους αμάχους), η οποία βομβαρδίζεται από το Ισραήλ για περισσότερες από δύο εβδομάδες.

 
Να σκεφτούμε ότι η εν λόγω βουλευτής είναι του κόμματος "Γες Ατίντ" (Υπάρχει Μέλλον), που υποτίθεται πως είναι είναι ισραηλινό "φιλελεύθερο" πολιτικό κόμμα!

Την "απάντηση" δίνουν οι κάνες των όπλων της Παλαιστινιακής Αντίστασης!

 

Οι σιωνιστές/ναζί θα πληρώσουν για τα εγκλήματα στη μαρτυρική Γάζα!

 
 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

 
 

Η σωστή πλευρά της Ιστορίας στην Παλαιστίνη

 

Του

  

Ηλία Παπαναστασίου

 
 

Ο Μητσοτάκης δεν έχει αποκτήσει μόνο ιδιότητες «Μεγάλου Ιστορικού» πετώντας ανεπανάληπτες «Ιδεολογικές Κοτσάνες» όπως π.χ. η παρομοίωση που ανέφερε στον λόγο του στην Αμερικανική Βουλή πως «οι Αζοφίτες Ναζί θυμίζουν τους πολιορκημένους του Μεσολογγίου» ή ανάλογες κινήσεις εξωτερικής πολιτικής που δεν «λέγονται» αλλά υλοποιούνται. Κλασική περίπτωση η σύμπνοια και αγαστή συνεργασία Ελλάδας-ΗΠΑ στο ζήτημα του Κόσσοβου, όπου η Ελλάδα –λίγο ή πολύ– είναι «πρόθυμη» ή «διαθέσιμη» να πουλήσει τοις μετρητοίς τους παλιούς και ιστορικούς μας συμμάχους που ήταν –και είναι– οι Σέρβοι. Άλλωστε, το ίδιο δεν έκανε η χώρα μας και με τους Ρώσους στον πόλεμο που έχουν με τους Αμερικανο/Νατοϊκούς στην Ουκρανία; Σε ποιούς το έκανε, στους Ρώσους και στους οποίους χρωστάμε –όπως έχουμε τονίσει πολλές φόρες– την Ανεξαρτησία του Ελληνικού Κράτους, εξαιτίας της Συνθήκης της Αδριανούπολης όπου ο νικηφόρος Ρωσικός στρατός του Τίμπλιτς συνέτριψε τους Τούρκους και εξανάγκασε τους Οθωμανούς του Σουλτάνου να αναγνωρίσουν την πλήρη Ανεξαρτησία της Ελλάδας, όταν οι ελεεινοί Άγγλοι μανιωδώς υπεράσπιζαν την ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ήθελαν –οι Άγγλοι– όχι ανεξάρτητο κράτος στην Ελλάδα αλλά «Φόρου Υποτελές» και μάλιστα χωρίς την Στερεά Ελλάδα αλλά μόνο με την Πελοπόννησο και τις Κυκλάδες!

Εθνοκάθαρση ή γενοκτονία; Τίποτα από τα δύο, αλλά αντίσταση!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ

 

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ

 

Όσες φορές και να ακούσουμε για το αιματοκύλισμα του παλαιστινιακού λαού, όσες φορές και να δούμε τις ασύλληπτα φρικιαστικές εικόνες νεκρών αμάχων και βομβαρδισμένων πολιτικών κτιρίων και, τελικά, όσες φορές και να έρθει στην επιφάνεια ο εγγενής εγκληματικός χαρακτήρας του κράτους του Ισραήλ, οι εντεταλμένοι ποντικο-δημοσιογράφοι, οι αναλυτές και οι ακαδημαϊκοί που λογίζουν ως νόμιμη πρακτική μιας «δημοκρατίας» την εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης, μας λένε ότι το άσπρο είναι μαύρο.

 

 

 

Μέσα από μια συστηματική εκστρατεία αντιστροφής της πραγματικότητας, επιδιώκουν να μας πείσουν ότι ο θύτης είναι το θύμα, ότι ο σιωνιστικός ρατσισμός είναι δημοκρατία και ότι όποιος αντιστέκεται στην επαπειλούμενη γενοκτονία είναι ‘ισλαμοφασίστας’.1 Αν εκείνοι που ανακάλυπταν φασισμό στο Brexit και στα Κίτρινα Γιλέκα μιλάνε σήμερα για «τρομοκρατία» και «φασισμό» της παλαιστινιακής αντίστασης, τότε συνεπάγεται ότι εκείνοι οι αδικοχαμένοι νεκροί της Γάζας και της Δυτικής Όχθης μπολιάζουν το πνεύμα της γενικευμένης αντίστασης στη Νέα Διεθνή Τάξη.

Η πρώτη ήττα Μητσοτάκη, οι συγκλονιστικές εξελίξεις της Παλαιστινιακής γενοκτονίας και η Αμερικανοκρατούμενη Ελλάδα

 

Του Ηλία Παπαναστασίου

 

 

Η πρώτη ήττα της Φιλελεύθερης/Νεοφιλελεύθερης Κεντροδεξιάς του Μητσοτάκη ήρθε την Κυριακή. Με απώλεια όλων των μεγάλων Δήμων –Αθήνας, Πειραιά, Θεσσαλονίκης, Πάτρας– αλλά και μεγάλων Δήμων της εσωτερικής αστικής περιφέρειας –Δήμος Χαλανδρίου, Ζωγράφου, Κερατσινίου, Καλλιθέας αλλά και Καλαμαριάς στη Θεσσαλονίκη– ανοίγει μια «πόρτα αισιοδοξίας», μια «χαραμάδα ελπίδας» η οποία αναμένεται –ή προσδοκάται...–  να διευρυνθεί με την συνεργασία προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων. Παρόλα όμως τα θετικά σημεία, έχουμε τρεις ενστάσεις.

 

 

Η τεράστια αποχή που έφτασε ή και ξεπέρασε το 70% δεν δίνει μεγάλες ελπίδες αισιοδοξίας εάν και εφόσον υπάρξει αύξηση συμμετοχής των ψηφοφόρων στο μέλλον. Δεν γνωρίζουμε επακριβώς από πού  προέρχονται περισσότερο οι «απέχοντες» των εκλογών όμως το πρόβλημα που ήδη υπάρχει είναι η απαξίωση της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας χωρίς όμως την δημιουργία, ανάπτυξη ή ενδυνάμωση άλλων μορφών μαζικότερης, συμμετοχικότερης και ουσιαστικότερης Δημοκρατίας.

Μητσοτάκης, Τσίπρας και Νετανιάχου μας μπλέκουν σε μεγάλο πόλεμο!

 

Κάνοντας την Ελλάδα «χώρα πρώτης γραμμής» (στην πραγματικότητα μάλλον «πόρνη της Μεσογείου»), την κάνουν υποψήφια να δεχτεί ισχυρά πλήγματα αντιποίνων σε περίπτωση γενίκευσης του πολέμου.

 

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
17 Οκτωβρίου 2023

 

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η Ουάσιγκτον έχει κινητοποιηθεί κατά τα φαινόμενα για να αποτρέψει την εξαπόλυση από την ακροδεξιά, «νεοφασιστική» κυβέρνηση του Ισραήλ μιας εκκαθαριστικής επιχείρησης κατά των δυόμισι εκατομμυρίων Παλαιστινίων της Γάζας. Μια επιχείρηση που στην πραγματικότητα έχει ήδη αρχίσει με την οργανωμένη λιμοκτονία (νερό, τρόφιμα, ενέργεια, φάρμακα) που εφαρμόζει το εβραϊκό κράτος.

 

Αν όμως η γενοκτονική αυτή επιχείρηση γίνει ανοιχτή πολεμική, κινδυνεύει να προκαλέσει πλήρη ανατροπή της πολιτικής κατάστασης σε όλες τις ισλαμικές χώρες (ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι), να αποξενώσει περαιτέρω την παγκόσμια κοινή γνώμη, όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα από τη «συλλογική Δύση» και τα δύο ηγετικά κέντρα της (ΗΠΑ και Ισραήλ), αλλά και, πιο άμεσα, να προκαλέσει περιφερειακό, πιθανώς πυρηνικό, ενδεχομένως και παγκόσμιο πόλεμο.

Ελλάδα Πατρίδα μου. Πατρίδα μου Παλαιστίνη.

 

 
Του Γ. Σιώζου
 

  

Πώς μπορείς να αποτυπώσεις στο χαρτί, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που σε διακατέχουν;
Ποιες λέξεις είναι δυνατόν να «εφεύρεις» για να καλύψουν τον τρομοκρατικό θόρυβο των βομβών και το ποτάμι του αίματος που ποτίζει την έρημο;
Τις ρημαγμένες υπάρξεις, τις σειρήνες των ασθενοφόρων, στην κλαγγή των όπλων που σπέρνουν τον Θάνατο;
Οσμή Θανάτου αναδύεται από τις Τηλεοπτικές οθόνες.
Παραισθησιογόνα εθισμού αναλγησίας ξερνούν τα δελτία ειδήσεων, πτώματα προς μαζική κατανάλωση, θυσία στον Μολώχ του Θεάματος και της χυδαίας προπαγάνδας.
Τηλεπαρουσιαστές και «ειδικοί», ασκούμενοι χρόνια στην τέχνη της ταχυδακτυλουργίας, μετατρέπουν το άσπρο σε μαύρο.
Το απέραντο Βασίλειο της εικονικής πραγματικότητας Θολώνει το βλέμμα, σκοτεινιάζει την σκέψη, καταφέρνοντας συντριπτικό πλήγμα στην ίδια μας την νόηση.
Πώς είναι δυνατόν ένας λαός που έζησε την φρίκη των Ναζιστικών στρατοπέδων και των διαρκών Πογκρόμ, να συμπεριφέρεται 75 χρόνια τώρα, ως Αϊχμαν, απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό;

H ματωμένη Παλαιστίνη, ο γελοίος ραγιάς που λέγεται Ελλάδα, το φασιστικό Ισραήλ και η ανήθικη Προπαγάνδα της «Δύσης»

Του

 Ηλία Παπαναστασίου

 
 Με τα αιματηρά γεγονότα σε βάρος του πολύπαθου λαού της Παλαιστίνης κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν θυμηθήκαμε μερικά γεγονότα, έτσι για να συνειδητοποιήσουμε το πόσο αδιάφοροι, παχυδερμικά ανήθικοι σαν λαός και γελοία σαν χώρα έχουμε γίνει.

 
 

  

Μέσα δεκαετίας '70, κάπου στο 1975-76, μήνας Αύγουστος και Σεπτέμβρης θυμόμαστε διαδηλώσεις στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη με το σύνθημα «Ελλάδα-Κύπρος-Παλαιστίνη Αμερικανός δεν θα μείνει!». Απίστευτες μέρες, με τεράστιες μάζες ανθρώπων να φωνάζουν υπέρ των δίκαιων, υπέρ των «βωμών και εστιών» της χώρας τους. Μαζί Έλληνες και Άραβες που έμεναν στις μεγάλες πόλεις και φυσικά Παλαιστίνιοι. Διαδηλώσεις του πάθους, με πάθος από το πάθος για το πάθος. Από έναν λαό που μόλις βγήκε από την χούντα με μια Κύπρο κατειλημμένη και κατεστραμμένη. Κάντε μια σύγκριση με το σήμερα. Λαός κατατονικός, με έντονα χαρακτηριστικά παρακμής και ανείπωτου εκφυλισμού σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του. Έχεις την εντύπωση πως έχει πάθει «Οξείας Μορφής Κρεττινίτιδα» από την φρενιτιώδη Αμερικανοποίηση που υπέστη τις τελευταίες δεκαετίες. Υπάρχει καμιά σύγκριση μεταξύ των δύο λαών που είναι οι Έλληνες σε δύο διαφορετικές εποχές; Όχι βέβαια! Και μην μου πείτε πως «άλλαξαν οι εποχές», «άλλαξαν τα ενδιαφέροντα» κλπ. γιατί τίποτα από αυτά δεν ισχύει! Ήταν η εποχή της «ακμής της ιστορικής αισιοδοξίας» και ζούμε την εποχή της παρακμής και του εκφυλισμού. Τόσο απλά.

Τάδε έφη Στέφανος Κασσελάκης

 

Του Γ. Σιώζου

 

 

 

          Πέραν των όσων ευτράπελων έχουν συμβεί με την εκλογή του Στ. Κασσελάκη στην Προεδρεία του ΣΥΡΙΖΑ, ας δούμε το σκεπτικό -αυτό που θα λέγαμε και βαθιά ψυχή- που ξεδίπλωσε στην πρώτη συνέντευξή του σε εφημερίδα της Ν. Υόρκης (19.5.2023) και την δεύτερη, στην Αγγλόγλωσση έκδοση της Ελληνικής εφημερίδας (14.7.2023).

 

 

          Ένα απόσπασμα αυτής της συνέντευξης, αναδημοσιεύει και υιοθετεί, δίνοντας μάλιστα και συμβουλές για την πραγματοποίησή του, στο Βήμα της Κυριακής (1.10.2023) σε άρθρο του, ο ομότιμος καθηγητής της Νεότερης Ιστορίας, του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ^ος Αντ. Λιάκος.

 

 

 

          Τροτσκιστής στα νιάτα του ο κ^ος Λιάκος, υποστηρικτής του Σημιτικού Πασόκ και νυν μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.

 

 

          Από τους βασικούς Θεωρητικούς της Παγκοσμιοποίησης, της αποδόμησης του έθνους κράτους και της αναθεώρησης της Ιστορίας, φυσικά από τα «Αριστερά».

          Άλλωστε τα «Πάρθια» βέλη, είναι τα πιο θανατηφόρα.

Θα κάνουμε πόλεμο και με το Ιράν, αγαπητοί κύριοι;

Του

 

Ηλία Παπαναστασίου

 

 

Διαβάζοντας βρήκαμε και την παρακάτω, συγκλονιστική είδηση.

Η είδηση βρήκε στα ελληνικά μέσα χώρο μόνο στο militaire.gr και αγνοήθηκε μεγαλοπρεπώς από την πλειονότητα των συστημικών μέσων.

 

Αντιθέτως στα ισραηλινά δημοσιεύτηκε παντού και εκτενώς, και χαιρετίστηκε ξεκάθαρα ως επιθετική κίνηση και της Ελλάδας κατά του Ιράν. 

 

 Οι Τάιμς του Ισραήλ ανέφεραν συγκεκριμένα ότι οι ελληνο–ισραηλινές ασκήσεις ήταν μεγάλες και ευρείες, τα πολεμικά αεροσκάφη «πέταγαν χιλιάδες χιλιόμετρα πλήττοντας στόχους με αληθινά πυρά, παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες [λόγω Ντάνιελ]», η ισραηλινή πολεμική αεροπορία με αυτή την άσκηση «στόχευε στην προετοιμασία της για πλήγμα κατά του Ιράν και των πυρηνικών του εγκαταστάσεων».

 H συγκεκριμένη άσκηση ήταν κοινή μόνον δύο: της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας και της ισραηλινής. Περιελάμβανε πολεμικά, βομβαρδιστικά και κατασκοπευτικά αεροσκάφη, ανεφοδιασμό στον αέρα, χαμηλές πτήσεις, αληθινά πυρά… Ο ισραηλινός στρατός, μάλιστα ανακοίνωσε ότι «επί ελληνικού εδάφους, τα πολεμικά εξασκήθηκαν σε χαμηλές πτήσεις και την ρίψη βομβών σε εξ αρχής ορισμένες περιοχές… όλοι οι στόχοι καταστράφηκαν». Τα ελληνικά μαχητικά «συμμετείχαν καθ’ όλη τη διάρκεια των πτήσεων σε ελληνική επικράτεια, … με στόχο την κοινή γνώση». Ποιός και γιατί οδηγεί την Ελλάδα σε μια εμπλοκή που ούτε οι ΗΠΑ δεν αποπειρώνται;

Για τους Αριστερούς που (δήθεν) «έπεσαν από τα σύννεφα»

 

Του

 

Ηλία Παπαναστασίου

 

 

 

 

Διαβάσαμε –και είδαμε– πολλά τους τελευταίους τρεις μήνες «προεκλογικής κονταρομαχίας και υβρεολόγιου» στον ΣΥΡΙΖΑ. Μάθαμε πως η Έφη Αχτσιόγλου –«Μαρία Αντουανέτα των Γιαννιτσών»– μαζί με τον Ευκλείδη αποτελούν την τσιμεντένια και ηρωικώς φυλασσόμενη πτέρυγα του «Αριστερού, ριζοσπαστικού» ΣΥΡΙΖΑ ενώ ο Κασσελάκης είτε είναι είτε μέλλει να αποδειχτεί «άνθρωπος των Αμερικανών και μάλιστα του Βαθέως κράτους». Ας τα πάρουμε με την σειρά.

 

Στην χώρα όχι της «Φαιδράς πορτοκαλέας» άλλα της «Φαιδρής φαιδρότητας και του ασύλληπτου γελοίου» πρέπει να αρχίζεις από το παρελθόν «ακτινογραφώντας» την πρόσφατη σχετικά Νεοελληνική Πολιτική Ιστορία. Και ας αρχίσουμε από τους «υπερ-αριστερούς» που διαμαρτύρονται για την «αρπαγή» της ελληνικής αριστεράς από τον Κασσελάκη. Γι αυτό ας γυρίσουμε στο 1974, για να μην πάμε πολύ παλιότερα.

Αν παντρευτώ άνδρα θα βρω δουλειά;

 

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

 

 

 

 

Πόλεμος στα αιδοία, ειρήνη στις κωλοτρυπίδες!
Εμβληματικός ο αείμνηστος Θύμιος Παπανικολάου...

η καρδιά κι η ψυχή του "Ρεσάλτο" που μας άφησε νωρίς...
Έγραφε στις 16 Δεκέμβρη του 2015, για το ζήτημα που απασχολούσε
από το 1869 τους "ομόφοβους ρατσιστές"  Ένγκελς και Μαρξ:
Το σύνθημα θα είναι τώρα Guerre aux cons, paix aux trous-de-cul [Πόλεμος στα αιδοία, ειρήνη στις κωλοτρυπίδες]➦ Η ομοφυλοφιλία, ο Ένγκελς και οι «αριστεριστές»

 

"Για την υπεράσπιση της οικογένειας ψηφίστε Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας"...

Σήμερα η "νέα εποχή", που όμως είναι πολύ παλιά...

Εννιά πρώτες κυρίες κι ένας/μία κύριος/α...

Μπροστάρης στον αγώνα των ατομικών δικαιωμάτων ήταν πάντα το ΝΑΤΟ, αυτός ο προοδευτικός αμυντικός οργανισμός των πολιτισμένων δυτικών που προστατεύει τη "δημοκρατία" στον πλανήτη κι αυτό το αποσιωπούν όλοι... ➦ 6 Νοέμβρη 2017: Ο ρατσισμός κι ο ναζισμός ωχριούν μπροστά στο χθεσινό καρναβάλι!

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ                                                                                                 

 

Γιατί δέχεται τόσα πυρά ο Κασσελάκης και από πού ;

Του

Ηλία Παπαναστασίου

 

Πολλά παράξενα και κάπως αλλόκοτα συμβαίνουν εδώ και περίπου τρεις μήνες αλλά ειδικότερα εδώ και τρεις εβδομάδες.

 

 

Μόλις ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα της Αχτσιόγλου τέλη Ιουνίου, παρατηρήσαμε έκθαμβοι έναν «πανζουρλισμό πανηγυρισμών» από την συντριπτική - επαναλαμβάνουμε συντριπτική – πλειοψηφία, ίσως και ολότητα, των Μέσων Ενημέρωσης υπέρ της «Έφης από τα Γιαννιτσά».

 

  

Από τον Άρη Πορτοσάλτε στον ΣΚΑΙ έως τον Γιώργο Αυτιά, από τον ΣΚΑΙ έως τον ALPHA ή το STAR και το MEGA, όλα, μα όλα σας λέμε, τα Τηλεοπτικά Κανάλια έψελναν εν χορώ το υμνολόγιο υπέρ της Αχτσιόγλου, των υποτιθέμενων προσόντων της, εστιασμένα κυρίως στα ακριβά ρούχα που ψωνίζει έως την καλλίγραμμη σιλουέτα της. Μιλάμε για πολύ «αριστερά» κριτήρια...

Καταπίνοντας τα μνημόνια, διυλίζοντας τον Κασσελάκη

 

Του Πάσχου Λαζαρίδη

 

 

Επαληθεύοντας όλα τα προγνωστικά ο Στέφανος Κασσελάκης πέτυχε ευρεία νίκη στις εκλογές για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ και πλέον είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί. Τα στελέχη και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που απορούν με την εκτόξευση προς την προεδρία ενός μέχρι πρόσφατα άσχετου με το κόμμα και την ιστορία του, κακώς απορούν. Το ένα και μοναδικό κριτήριο του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ είναι να μην εξαϋλωθεί η αξιωματική αντιπολίτευση, να μην επιστρέψει στο 3%, και -ίσως-  να μπορέσει να ξαναχτυπήσει την πόρτα της εξουσίας. Αυτή την προοπτική μπορεί να τη δώσει ένας νεότερος και ωραιότερος Μητσοτάκης, δεν μπορούν να τη δώσουν πρόσωπα και στελέχη που ταυτίστηκαν με τη χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση – και ακόμα περισσότερο – με τη χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση.

Η ενσάρκωση του "αριστερού" αποικιοκράτη!

 

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Πριν από όχι και τόσο πολλά χρόνια, οι άνθρωποι στην Αριστερά γνώριζαν δίχως αμφιβολίες, πως η κοινωνική αδικία, η φτώχεια, το ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας, ήταν συνέπειες της ξένης εξάρτησης της χώρας. 

Τα παραμύθια της ατομικής ευθύνης, του "τέτοιος λαός που είμαστε αυτά μας αξίζουν", οι "τεμπέληδες Έλληνες", το "όλοι μαζί τα φάγαμε, τα κάψαμε", το "Ελλαδιστάν", η "Δυστυχία του να είσαι Έλληνας" και λοιπά,  δηλαδή η αποσιώπηση της αποικοκρατίας και η πλήρης υιοθέτηση και εσωτερίκευση των κυρίαρχων ιδεών απαξίωσης και ενοχοποίησης του ελληνικού συλλογικού, θα ακούγονταν τότε αδιανόητα. 

Οι άνθρωποι στην Αριστερά ήταν πεισμένοι πως η ατομική και συλλογική φτώχεια τους ήταν ένα ακόμη σύμπτωμα (και) της αποικιοκρατίας και των ντόπιων εντολοδόχων της. 

Και γι' αυτό το αίτημα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με το αίτημα της Εθνικής Ανεξαρτησίας. 

Που πάει να πει το ένα δεν γίνεται χωρίς το άλλο.

H δυστοπία του ΣΥΡΙΖΑ

 

Του

 

Ηλία

Παπαναναστασίου

 

 

Δυο μήνες μετά τις διπλές εκλογές Μαΐου/Ιουνίου όπου ο ΣΥΡΙΖΑ συνετρίβει συγκεντρώνοντας το 49% των ποσοστών της 25/1/2015 – από 36,3 % στις 25/1/2015, συγκέντρωσε 17,84% στις 25/6/23– η προοπτική του είναι ζοφερή, δύστηνος, μαύρη κυριολεκτικά.

 

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά «πασχίζει» να μας παρουσιάσει την «μια και μοναδική» προοπτική του, την πλήρη εκλογική εξαφάνισή του και την συρρίκνωσή του σε μονοψήφια ποσοστά. Οι πέντε υποψήφιοι συναγωνίζονται σκληρά μεταξύ τους, η κοινωνία έχει ουσιαστικά λησμονηθεί με κλασικό παράδειγμα την Θεσσαλία. Ενώ «κανονικά» θα έπρεπε να πάνε όλοι οι υποψήφιοι χεράκι-χεράκι στον κατεστραμμένο πλέον σιτοβολώνα της χώρας, προτιμήθηκαν τα προσωπικά παιχνίδια και οι αυτοπροβολές με προεξάρχουσα την «Μαρία Αντουανέτα των Γιαννιτσών», Έφη Αχτσιόγλου. Για την ίδια ο Γιώργος Χαρβαλιάς γράφει συγκρίνοντάς την με τον Κασσελάκη:

Νέες ταυτότητες και συστήματα επιτήρησης

 

Η επαναφορά του δακτυλικού αποτυπώματος, ενός βιομετρικού στοιχείου, που κρίθηκε ως προσωπικό δεδομένο στη χώρα μας, και ως τέτοιο αφαιρέθηκε από τις ταυτότητες μόλις το 2000, είναι ένα σημαντικό θεσμικό πισωγύρισμα στην προστασία της ιδιωτικότητας των πολιτών

Του

Δημήτρη Γκάζη

7 Σεπτεμβρίου, 2023

 

Και ξαφνικά … «αρνητές ταυτοτήτων». Μια εκστρατεία των ΜΜΕ για τον νέο ανορθολογικό μπαμπούλα. Πλάνα στα ΜΜΕ από ουρές λιγοστών ανθρώπων στα αστυνομικά τμήματα, θρησκόληπτοι που φωνάζουν για το «χάραγμα του 666» και μια σειρά ακόμη βολικοί αντίπαλοι για να νομιμοποιήσουν τις κυβερνητικές επιλογές, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη από το μείζον θέμα του ολοένα και επεκτεινόμενου πλέγματος κοινωνικής επιτήρησης που χτίζεται στο όνομα του εκσυγχρονισμού του ψηφιακού κράτους, εστιάζοντας στο μερικό θέμα των νέων ταυτοτήτων. Κλείνοντας έτσι στην πράξη κάθε ουσιαστική κουβέντα και κριτική, όπως τόσο πετυχημένα έπραξαν και σε μια σειρά άλλα ζητήματα (πανδημία, πράσινη ανάπτυξη), παρουσιάζοντας τους μονοδρόμους τους ως φυσική και αντικειμενική εξέλιξη.

 

 

Τι νέο φέρνουν οι νέες ταυτότητες;

 

 

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις οι νέες ταυτότητες που θα παρουσιαστούν στην προσεχή ΔΕΘ, διαφημίζοντας το εκσυγχρονιστικό προφίλ του Κ. Μητσοτάκη, έρχονται να εφαρμόσουν τον Κανονισμό 2019/1157 της Ε.Ε., που προβλέπει νέα «ασφαλέστερα» μέσα ταυτοποίησης των πολιτών των κρατών μελών της Ε.Ε. Η νέα ψηφιακή ταυτότητα θα περιλαμβάνει πέρα από τις έως τώρα πληροφορίες και δακτυλικό αποτύπωμα (σε ψηφιακή μορφή) καθώς και έναν ενιαίο αριθμό αναγνώρισης σε αντικατάσταση του παλιού αριθμού δελτίου ταυτότητας, του ΑΦΜ και του ΑΜΚΑ.

 

 

Η επαναφορά του δακτυλικού αποτυπώματος, ενός βιομετρικού στοιχείου, που κρίθηκε ως προσωπικό δεδομένο στη χώρα μας, και ως τέτοιο αφαιρέθηκε από τις ταυτότητες μόλις το 2000, είναι ένα σημαντικό θεσμικό πισωγύρισμα στην προστασία της ιδιωτικότητας των πολιτών. Για το κράτος όλοι είναι δυνάμει «σεσημασμένοι», και αυτό όχι ως κατάλοιπο ενός αυταρχικού μετεμφυλιακού παρελθόντος αλλά ως προσταγή του νέου εκσυγχρονισμένου αυταρχισμού της Ε.Ε.

Ξεχαρβαλωμένη χώρα, ανοχύρωτη πολιτεία

 

Σύνταξη-8 Σεπτεμβρίου, 2023

Όσα ζούμε το τελευταίο 6μηνο δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για το μέγεθος και την «ποιότητα» της διάλυσης και του ξεχαρβαλώματος της χώρας. Δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία πως σε οποιοδήποτε σημείο της χώρας και ανά πάσα στιγμή ΟΛΟΙ οι πολίτες κινδυνεύουν με θάνατο, με καταστροφή περιουσιών, με αφανισμό. Στο τρένο, στο πλοίο (μέσα ή την ώρα που επιβιβάζεσαι), στο δάσος που καίγεται (αλλά και στις πόλεις, τις βιομηχανικές ζώνες, και τα στρατόπεδα που ανατινάζονται), στον κάμπο, στο χωριό, στα νησιά, σε ολόκληρους νομούς που είτε κατακαίγονται για 15 μέρες ή πλημμυρίζουν από τα νερά, στο γήπεδο και πέριξ των γηπέδων, στις γέφυρες που γκρεμίζονται.

 

 

Έχουμε απόσυρση του κράτους από κάθε μορφή κοινωνικής πρόνοιας, από κάθε γωνιά και πεδίο της κοινωνικής οργάνωσης. Έχουμε διόγκωση του παρακράτους και των μηχανισμών μπράβων και τραμπούκων. Έχουμε ολομέτωπη επίθεση σε εργασία και πλήρη ιδιωτικοποίηση τομέων όπως υγεία και παιδεία, εγκατάλειψη της πολιτικής προστασίας, περικοπές κονδυλίων από κρίσιμους τομείς. Και μαζί μ’ αυτά κουβαλάμε 13 χρόνια μνημονιακής υποβάθμισης, ξηλώματος, απαγόρευσης προσλήψεων και υποθήκευσης κάθε δημόσιου αγαθού. Συν την ιδιαίτερη έκφανση του «επιτελικού κράτους», της «Ελλάδας 2.0», του «πολυδιάστατου εκσυγχρονισμού», που όλα αυτά τα πολλαπλασιάζει με απίστευτο κυνισμό (κάποτε είχαμε την Intrakom του Κόκκαλη ως «εθνικού προμηθευτή», τώρα έχουμε την ΤΕΡΝΑ που καταπίνει ΕΣΠΑ-έργα-φωτοβολταϊκά-δάση-Αττική Οδό κ.λπ). Τα έργα μιας βιτρίνας και χλιδής στην παραλιακή Ριβιέρα (που αποκλείουν εκατομμύρια κατοίκων από την πρόσβαση στην θάλασσα του Σαρωνικού, πρακτικά από Φάληρο έως Σούνιο) αδυνατούν να κρύψουν την ουσιαστική γύμνια ολόκληρης της υπόλοιπης Ελλάδας – η οποία, ανοχύρωτη πλέον, δοκιμάζεται από τη φωτιά, το νερό και τον αέρα.

ΣΥΡΙΖΑ– Η πασαρέλα, η αυτάρεσκη βεβαιότητα, ο Κασσελάκης, η Αχτσιόγλου

 

Του

 

Ηλία

Παπαναναστασίου

 

Ας αρχίσουμε λίγο διαφορετικά σήμερα παραθέτοντας αποσπάσματα από το περιοδικό Lady like αλλά και από την συνέντευξη της Αχτσιόγλου στο Κεντρικό Δελτίο του MEGA και συγκεκριμένα στη Ράνια Τζίμα

 

 «Το σύνολο που φόρεσε η Έφη Αχτσιόγλου είναι η «φρέσκια» αρχή που χρειάζεται η γκαρνταρόμπα μας.

Η απλότητα που έχουν κάποιοι μίνιμαλ συνδυασμοί ρούχων δεν μπορεί παρά να μας γοητεύει και να μας υπενθυμίζει πως όταν μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ένα απλό outfit, εκπέμπει και αυτοπεποίθηση. Αυτοπεποίθηση και κομψότητα εξέπεμπε και το σύνολο που φόρεσε η Έφη Αχτσιόγλου με την εμφάνιση που έκανε στο Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο έθεσε την υποψηφιότητά της για την προεδρία του κόμματος. Για την περίσταση, η πολιτικός, απέδειξε πώς μέσα από διαχρονικά κομμάτια, σωστή εφαρμογή και προσοχή στις αναλογίες των ρούχων, μπορεί κανείς να αποδώσει ένα πραγματικά μοναδικό σύνολο.»

 

 

Το παραπάνω απόσπασμα όπως και τα επαινετικότατα σχόλια του περιοδικού Lady like δεν ανήκει σε εμάς ούτε και τα διθυραμβικά σχεδόν σχόλια για την εμφάνιση της Αχτσιόγλου στο κομματικό (!) Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Ανήκουν σε Life Style περιοδικό που «ανυψώνει», υπερεκθειάζοντας την Έφη Αχτσιόγλου όχι σαν «πρότυπο αριστερής πολιτικής» αλλά σαν Life Style Woman, τυπικό εκπρόσωπο του Νεοφιλελευθέρου Φεμινισμού όπου ο συνδυασμός ακριβού και «εξεζητημένα απλού» γούστου ενδυματολογικά με προσεκτικά και λεπτομερειακά περιποιημένη εμφάνιση, θεοποιείται σε βάρος οποιωνδήποτε άλλων προσόντων. Η εικόνα για τις Νεοφιλελεύθερες Φεμινίστριες, είτε «κεντροδεξιάς» είτε (δήθεν) «αριστερής» προέλευσης, αποτελεί το Α και το Ω της επιτυχίας στον πολιτικό στίβο. Γνωστά μανεκέν έχουν παρελάσει από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, ήρθε και η Αχτσιόγλου – για να μην νιώθει και συμπλέγματα κατωτερότητας η «Αριστερά»...– να «εγκαινιάσει» και την παρέλαση των «Αριστερών Μανεκέν». Εδώ υπάρχει το απλό ερώτημα: