ΚΟΥΝΕΒΑ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ

Γράφει: Ο Διογένης



Έχουμε τρεις μεγάλες απορίες:




1.- Μήπως ο γνωστός, παντοδύναμος, δημοσιογράφος των ΝΕΩΝ και μοναδικός υμνητής του Προμηθέα-Κούνεβα, μέσα στο κακόμοιρο το Ηρώδειο, μπορεί να μας εξηγήσει τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Τον Προμηθέα τον φάγανε οι Θεοί, αυτό το ξέρουμε. Την Κούνεβα, ποιοι ,πότε, πού, πώς, γιατί;; Δεν το μάθαμε ούτε θα το μάθουμε ποτέ. ΓΙΑΤΙ;;

Κούνεβα: Προμηθέας της Αθήνας!!!

Η Κούνεβα ηρωίδα στο Φεστιβάλ Αθηνών και στο Λαμπτακιστάν!!!

Μια κοινωνία σήψης και παρακμής αντικαθρεφτίζεται πιο καθαρά στην «τέχνη» που παράγει. Η Αγοραία χυδαιότητα της αγοράς αποτυπώνεται και με αγοραία χυδαιότητα στην «τέχνη» (βάζουμε τα εισαγωγικά γιατί αυτό που «παράγεται» δεν είναι Τέχνη).

Τα στοιχεία τα οποία έχουν «αιχμαλωτίσει» καταλυτικά όλα τα πνευματικά και καλλιτεχνικά προϊόντα είναι τα ίδια με αυτά της καπιταλιστικής αγοράς: Ο πυρετός της «ανακύκλωσης» και πώλησης της σήψης, ο ακατάπαυστος νεωτερισμός αυτός καθαυτός, το καθημερινό κυνήγι για το απλώς νεότροπο και ριζικά αντίθετο με τις παραδόσεις των μεγάλων καλλιτεχνικών δημιουργημάτων, το απλώς εντυπωσιακό, το φανταχτερό, ανεξάρτητο από την εσωτερική αξία του, η μόδα και πάνω απ’ όλα η πολτοποίηση των πάντων και η προπαγανδιστική προώθηση των αφεντάδων του κόσμου και των επιχειρηματιών «νονών» της «τέχνης».
Ο μεγάλος «νονός»-διαχειριστής του Πολιτισμού μας και της Τέχνης είναι το συγκρότημα Λαμπράκη.

Τρομοκρατικές ιλαρό-τραγωδίες.

Μας έχουν συνηθίσει να «σκεφτόμαστε» στους ρυθμούς της «ηλεκτρονικής» εποχής μας…
 
Η εποχή μας είναι βιαστική, κλείνει γρήγορα τις αποσκευές της , τους φακέλους της, τα προσπερνάει όλα και προχωράει σε επόμενους …σταθμούς.
 
Έτσι χάνουμε το νόημα της Ιστορίας και της ζωής των ανθρώπων, αποχρωματίζουμε τις συνειδήσεις μας και αφυδατώνουμε τη σκέψη μας.

Πρέπει να παλέψουμε εναντίον αυτής της εφιαλτικής πορείας.
Τα ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, η εκμετάλλευση και καταπίεση των ανθρώπων, η οδύνη τους, οι μνήμες και οι αγωνιστικές παραδόσεις, καθώς και οι μέθοδοι και τα παιχνίδια των δήμιων του κόσμου και των ποικίλων εξουσιαστών ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ που δεν κλείνονται μαζί με τους φακέλους, δεν τερματίζονται συνοπτικά και ελαφροσυνείδητα, παραμένουν ΠΑΝΤΑ ΑΝΟΙΚΤΕΣ…
Το παρακάτω κείμενο φωτογραφίζει έξοχα, εύστοχα και παραστατικά το ιλαροτραγικό της εποχής μας… 

Αρνούμαι να παραλάβω την Κάρτα του Πολίτη

Πρωτοβουλία Αντιρρησιών Ορθόδοξης Συνείδησης.  
 

Υπογράφουμε και εκφράζουμε προς την Ιεραρχία και την Πολιτεία τις Ορθόδοξες αντιρρήσεις μας όπως διατυπώθηκαν στην επιστολή του Π. Σαράντη Σαράντου (βλέπε ΕΔΩ) καθώς και στο κείμενο της Πρωτοβουλίας Αντιρρησιών Ορθόδοξης Συνείδησης (βλέπε εδώ)

 ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΦΩ (ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ )

Η «σέχτα» που «Βουλώνει» κάθε «τρύπα»!!!

Νάτα μας! Εμφανίστηκε ο «σκοτεινός» και αόρατος δαίμονας να «βουλώσει» τις «τρύπες»: Η «Σέχτα» που δολοφονεί …αδιακρίτως!

Φαίνεται ότι κράτος και παρακράτος, οι πολιτικάντηδες κάθε κοπής και χρώματος, καθώς και αυτά τα ελεεινά ανθρωποειδή της δημοσιογραφίας και του θεάματος, πιστεύουν, μέσα στην παρασιτική αλαζονική βλακεία τους, ότι ο ελληνικός λαός τους ξεπερνάει σε βλακεία…

Βρήκαν το δολοφόνο: τη «Σέχτα» που τους υπέδειξαν οι κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί.
Τα όπλα είναι της «σέχτας» μας λένε με τον στόμφο εκείνο της μεγάλης «ανακάλυψης»!
ΔΕΝ μας λένε όμως, ούτε καν θέτουν το ερώτημα σαν υπόθεση εργασίας, τούτο το ουσιώδες: Η «Σέχτα» τίνος είναι;
Εδώ η «δαιμόνια σκέψη» των «ερευνητών» και των σεναριογράφων σταματά.
Η «Σέχτα» είναι ο «διάβολος», η «αόρατη απειλή», η υπεριστορική έννοια της τρομοκρατίας, το ΦΕΤΙΧ, το ΑΠΟΛΥΤΟ που πρέπει να γίνει ΑΠΟΔΕΚΤΟ σαν τέτοιο, σαν Πίστη: «πίστευε και μην ερεύνα»…

Η μαφιόζικη δολοφονία: κάποιες δέσμες φωτός στο βάθος του πηγαδιού

Μια δολοφονία ανθρώπου είναι πάντα ένα γεγονός αποτροπιασμού που πυροδοτεί τα πένθιμα συναισθήματα και εξάπτει στο έπακρο τη λαϊκή φαντασία. Συνακόλουθα εγκλωβίζει τη σκέψη στη συναισθηματική φόρτιση και στα αστυνομικά σενάρια…

Αυτά τα στοιχεία παίρνουν γιγάντια διάσταση όταν ο αποτροπιασμός και το μαφιόζικο του εγκλήματος παίρνουν εντυπωσιακή και θεαματική μορφή, όταν δηλαδή η στυγνή δολοφονία αφορά επώνυμο άνθρωπο της δημοσιογραφίας με γνωστές «περιπέτειες» συγκρούσεων με άλλους «επώνυμους» ή «σταρ».
Τα πάντα πλέον περιτυλίγονται σε μια «ερεθιστική» σεναριογραφία και σε ένα «ηθικολογικό σάβανο».
Οι βιομηχανίες του θεάματος (οι «Νταβάδες» και τα «παπαγαλάκια» τους) ΣΥΣΚΟΤΙΖΟΥΝ τα πάντα, επικαλύπτουν και ΚΟΥΚΟΥΛΩΝΟΥΝ τα ΠΑΝΤΑ…
Ιδιαίτερα οι δημοσιογράφοι της διαπλοκής μας πουλάνε κηρύγματα ηθικής εναντίον των «βρώμικων ΜΜΕ», της «ανομίας» που κυριαρχεί και άλλα τέτοια ηχηρά. Πατενταρισμένοι δημοσιογράφοι διαπλοκής

Η ουσία της δολοφονίας Γκιόλια….

Του Σωτήρη Στανωτά 

ΠΗΓΗ



Η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια δεν είναι ακόμη μια δολοφονία δημοσιογράφου. Με δεδομένη και την χρονική συγκυρία που έγινε (με τον κοινωνικό ιστό να διαλύεται υπό την κατοχή του ΔΝΤ και των εγχώριων συνεργατών του) πέρα από όλα τα άλλα εξευτελίζει ακόμη μια φορά κάθε έννοια Κράτους…..

Στο στιλ της νέας εποχής

Πολλά λέγονται, περισσότερα πιθανολογούνται αλλά γεγονός είναι ότι η δολοφονία Γκιόλια καταδεικνύει ότι είμαστε πλέον σε άλλη εποχή. 

Η δολοφονία δημοσιογράφων -αποδεδειγμένα ενοχλητικών δεν υπήρχε εδώ και δεκαετίες ως πιθανότητα ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. 

Διορθώστε με εάν δεν θυμάμαι καλά αλλά έχει να γίνει κάτι τέτοιο από τα χρόνια του εμφυλίου (Βιδάλης, σκοτώθηκε από παρακαρατικούς της Δεξιάς, Πολκ, που μάλλον τον έφαγαν μυστικές υπηρεσίες)
Άρα το "τέλος της μεταπολίτευσης" δεν μας πάει ούτε στη χούντα ούτε στην αποστασία, αλλά μάλλον στα σκληρά μεταπολεμικά χρόνια του Εμφυλίου των παρακρατικών και του Σχεδίου Μάρσαλ.

Μερικές αναμνήσεις απο την δημοσιογραφική ζωή του δολοφονημένου Σωκράτη Γκιόλια.

Μια λεπτομερή, σχετικά, ακτινογράφηση του «Πλαισίου: οικονομικό, κοινωνικό και δημοσιογραφικό.
Πάρα πολύ κατατοπιστικό για την προσέγγιση της μαφιόζικης δολοφονίας.
 
  ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Η δολοφονία του Σ. Γκιόλια ,είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει πολλές συζήτήσεις στα τηλεοπτικά κανάλια και ακόμα περισσότερα σχόλια και άρθρα στο διαδίκτυο και στις εφημερίδες. Εμείς σαν "Κλασσικοπερίπτωση" αν και δεν μας λείπει η "φαντασία", δεν πρόκειται να μπούμε στον πειρασμό να ...εξιχνιάσουμε αυτή τη δολοφονία. Θα αρκεστούμε σαν γνήσιοι "συλλέκτες ειδήσεων" να παρουσιάσουμε μία μικρή "συρραφή" από δημοσιεύματα που αφορούσαν στην επαγγελματική του ζωή και τις δραστηριότητές του:

Η δολοφονία του Γκιόλια: Οι μαφιόζοι θέλουν να κλείσουν τα στόματα των «ενοχλητικών»

Ο Σωκράτης Γκιόλιας δολοφονήθηκε εν ψυχρώ και κατά μαφιόζικο τρόπο. Με την ίδια συνταγή που δολοφόνησαν τον Μπάμπαλη: Συνταγή μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ.

Τότε οι μυστικές υπηρεσίες με τη μεταμφίεση της «17Ν» δολοφόνησαν έναν αρχιβασανιστή της χούντας: Γινόταν εκκαθάριση λογαριασμών εντός της CIA και ταυτόχρονα μας πλάσαραν την τρομοκρατία των μυστικών υπηρεσιών με «επαναστατικό» πρόσωπο…

Σήμερα ανοίγουν τον κύκλο του αίματος, μεταφέροντας τον αμερικάνικο γκανγκστερισμό, και μέσα στο δημοσιογραφικό χώρο, δολοφονώντας δημοσιογράφους που ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΛΑ και έχουν γίνει «ενοχλητικοί»…

ΣΗΜΕΡΑ έχουν γίνει ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ. Τόσο αδίστακτοι που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα, ούτε ανατρέχουν σε «επαναστατικά» άλλοθι…
ΣΗΜΕΡΑ μετατρέπουν ολόκληρη την Ελλάδα σε Σικάγο.
Την έχουν μετατρέψει σε Σικάγο με τα εκατομμύρια των εισαγόμενων αλλοδαπών και κυρίως με την ΕΙΣΑΓΩΓΗ όλων των μαφιών του διεθνούς εγκλήματος.
Ο Σωκράτης Γκιόλιας

ΑΗΔΙΕΣ, ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΕΣ, ΑΠΕΛΠΙΣΙΕΣ

Γράφει: Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ
Διαβάσαμε σήμερα (ΒΗΜΑ,Κυριακή,18.7.10,σελ.2.Β2), 
ένα κείμενο με τίτλο
«Αιμομιξία και αποπληξία» και αηδιάσαμε αφόρητα..
 Ας «απολαύσουμε» μερικές αποκαλυπτικές γραμμές:
«Το νέο θεατρικό έργο του Δημήτρη Δημητριάδη «Τόκος», που είδαμε σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή, στην Πειραιώς 260, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Ελλάδος, μύριζε από τα πρώτα κιόλας λεπτά.
Πόσες φορές πια πρέπει να αναφέρονται σε ένα κείμενο οι λέξεις πέος, αιδοίο, σπέρμα μαζί με όλα τα παράγωγά τους;

Έργο ΠΑΣΟΚ: Παράκρουση κτηνώδους αναλγησίας και απάτης

Δύο κείμενα-δείγματα που αποκαλύπτουν όχι μόνο την οικονομική και κοινωνική βαρβαρότητα της κυβέρνησης, αλλά και τη θηριώδη πολιτική της απάτη, την πώρωση της ψευδολογίας του.
 
  Τα πήραμε από δω



Παπανδρέου: Δεν μπορούμε από τη μία να σώζουμε τις τράπεζες και από την άλλη... να λέμε θα παγώσουμε τους μισθούς και συντάξεις.

Διαβάστε τι έλεγε στις 25.9.2009 ο Γιώργος Παπανδρέου κατηγορώντας την Ν.Δ ότι σώζει τις τράπεζες.

Δολώματα ευτυχίας

Δύο «καλοκαιρινά» μικρά άρθρα.
Γράφτηκαν τον Αύγουστο του 1999.
Δημοσιεύτηκαν στην «Αθηναϊκή», εκείνης της περιόδου.
Θεωρούμε ότι είναι και σήμερα πολύ επίκαιρα…


 

Δολώματα ευτυχίας
και
ο φετιχισμός του σώματος

ΣΤΙΣ καλοκαιρινές «αποδράσεις» γίνονται πιο ευδιάκριτα και πιο απωθητικά κάποια χαρακτηριστικά της σύγχρονης κοινωνίας: Η σωματική και ψυχική αλλοτρίωση και ο πολιτισμός της μαζικής κουλτούρας.
ΣΤΙΣ ακρογιαλιές είναι «ξαπλωμένη» η μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου και στις προκυμαίες περιφέρεται... Αισθητικό ντεκόρ: Η ισοπεδωτική ιδεολογία της μαζικής κουλτούρας.
Η ΕΙΚΟΝΑ του «μοναχικού πλήθους» αποτυπώνει όλη τη φρίκη του καπιταλιστικού πολιτισμού:

«Κύπρος 1974 – 2010, Εθνοκάθαρση και πολιτισμική λεηλασία»

Επετειακό αφιέρωμα στη «Μακεδονία της Κυριακής» 18/7/2010
 
Επιμέλεια αφιερώματος, συνεντεύξεις: Στέλιος Κούκος
 
Η εφημερίδα κυκλοφορεί και στην Αθήνα όπως και τις περισσότερες πόλεις.

Συνεντεύξεις:



Δημήτρης Αλευρομάγειρος, στρατηγός ε.α.
(Απόσπασμα)

Πωλούνται τα ελληνικά νησιά

Η Ελλάδα σε πλειστηριασμό

Μετά το υστερικό αμόκ της κυβέρνησης των χρηματιστικών δυνάμεων κατοχής και του ξεπουλήματος της Ελλάδας, η «υστερία» μεταφέρθηκε στα αρπακτικά της μαφιόζικης λεηλασίας μας.
Η καλοκαιριάτικη επιδημία είναι η πώληση των νησιών μας.
 
Πριν από λίγες μέρες, 8 Ιουλίου, ο ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟΣ, αποκάλυψε: "Πωλείται...ο Σκάρος της Σαντορίνης(!!) προς..."93,750,000 EUR!!!!!
Και έτερο κρούσμα απόΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟ
   
Πουλιέται η Αμοργός;

Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΑΣΤΩΝ

Ένα άρθρο της Δάφνης Βαρβιτσιώτη, παλιό αλλά πολύ επίκαιρο
Στο ΡΕΣΑΛΤΟ-6. Μάιος 2006
Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΑΣΤΩΝ
ΣΤΗΝ ΕΠΕΛΑΥΝΟΥΣΑ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ
Γράφει η Δάφνη Βαρβιτσιώτη, ιστορικός

Παρ’όλον ότι η αναδυόμενη Νέα Εποχή συνοδεύεται από υψιπετείς μεγαλοστομίες ανοχής, αγαπολογίας και ειρηνολαγνείας, η νέα παγκόσμια πραγματικότητα επαναφέρει – εν τοις πράγμασι και σε παγκόσμιο επίπεδο- το αρχαιότερο δίλημμα των εξουσιαστών-κυριάρχων-θυτών προς τους εξουσιαζόμενους-υποτελείς-θύματα: «υποταγή ή θάνατος».
Το δίλημμα αυτό θέτει στους λαούς η Νέα Τάξη Πραγμάτων,

Οι ληστές και οι δούλοι

Η Τράπεζα Πειραιώς αποτελεί το πιο ζωντανό παράδειγμα της αχαλίνωτης ληστρικής αυθάδειας του κεφαλαίου, αλλά και του τερατώδους καπιταλιστικού παραλογισμού.

Ληστρική αυθάδεια:

Εξόφληση παλιών χρεών από το κράτος («προβληματική» τράπεζα), κρατικοποίησή της και μετά παραχώρησή της, αντί πινακίου φακής σε ιδιώτες.

Το ιστορικό της:

Η Τράπεζα Πειραιώς εμφανίστηκε από πολύ παλιά στη χώρα ως μια μικρή ιδιωτική τράπεζα η οποία εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις λαϊκές καταθέσεις για να πλουτίσουν οι Ανδρεάδηδες κι άλλα οικονομικά τζάκια της εποχής.

"Φυλάξτε αναμμένα τα κεριά των ποιητών"

Και λίγη ποίηση για την ανάγκη να μιλήσουμε
Και να ασφαλίσουμε τις πόρτες
στον οδοστρωτήρα της Νέας Τάξης.
Από τη συλλογή του Νικηφόρου Βρεττάκου:
ΟΔΟΙΠΟΡΙΑ
  
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

Ποτέ δεν ένοιωσα τόσο πολύ, αλλά σήμερα
έχουμε ανάγκη οι άνθρωποι να μιλήσουμε.
Να βρούμε ξανά την άρθρωση της ψυχής.

Απλά πράγματα θάθελα να ειπώ:καθημερινά.
Ν’ αντιγράψω το λόγο μου απ’ το δόσιμο των χεριών
Τ’ αντιμέτωπα δάκρυα, το φίλημα.


ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ 1970

Τα βιβλία μας κινδυνεύουν, οι στίχοι μας.
Μισθοφόροι σέρνουν την αλήθεια προς την πυρά,
να την κάνουν στάχτη.
Στις παρυφές του ορίζοντα οι νύχτες
με τους μαύρους ανέμους τους μισανοίξαν τις πόρτες.
Ασφαλίστε τις μικρές σπίθες στην κατακόμβη.
Σχηματίστε έναν τοίχο με τις παλάμες σας,
κλείστε τον άνεμο γύρω-τριγύρω τους,
φυλάξτε αναμμένα τα κεριά των ποιητών.

Οι θρήνοι για την μπλογκόσφαιρα

Για τα αρνητικά της μπλογκόσφαιρας επισημαίνονται πολλά. Με πολλές από αυτές τις επισημάνσεις δεν θα διαφωνήσουμε. Εξάλλου αυτά τα «αρνητικά» τα έχουμε υπογραμμίσει και αναλύσει πάρα πολλές φορές.

Άλλο, όμως, αυτό και εντελώς διαφορετικό είναι να μηδενίζουμε και να ισοπεδώνουμε τα πάντα, μπερδεύοντας μάλιστα πολλά και ποικίλα πολιτικά ζητήματα.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ:

α). Στο ιντερνέτ μπορεί τα σηπτικά φαινόμενα της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας να παίρνουν πιο φρενοβλαβείς διαστάσεις, ωστόσο δίπλα σε αυτή την Βαβυλωνία της φρενοβλάβειας (φωτισμένη εικόνα των ζωντανών πραγμάτων), υπάρχει και η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ σε όλα αυτά. Χαώδης και με πολλές συγχύσεις (έτσι είναι κάθε τι το ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ και ΠΗΓΑΙΟ), αλλά ΥΠΑΡΧΕΙ και αναπτύσσεται.
Αυτό το υγιές, αυθεντικό και αυθόρμητο στοιχείο ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΜΗΔΕΝΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΦΟΡΙΖΟΥΜΕ.

Σκέψεις για τα ιστολόγια

Για το ρόλο και τη λειτουργία των ιστολογίων έχουν γραφεί πολλά αξιόλογα κείμενα από πολλούς προβληματισμένους μπλόγκερ.
Εμείς έχουμε ασχοληθεί συστηματικά.
Τα περισσότερα κείμενά μας περιέχονται συγκεντρωμένα στην πιο πρόσφατη επέμβασή μας:

ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ: ύπουλα όπλα για τη διάλυση τησ σκέψης
Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα πολύ καλό κείμενο.
  ΠΗΓΗ
  Το πήρα από δω
 
Λίγες σκέψεις...
Διαβάζοντας κάποια κείμενα ψυχολογίας, διάβασα πριν από πολλά φεγγάρια για τη ψυχολογία του όχλου! Διάβασα πως αν πείσεις μία ομάδα ανθρώπων πως όλα είναι καλά, αυτοί θα νιώθουν καλά! Αν θέλεις να νιώθουν χάλια, πάλι είναι εύκολο, αρκεί πάλι να τους κάνεις να νιώσουν έτσι...

Για το βλάσφημο πρωτοσέλιδο του "Ποντικιού"

 Καταγγέλλει και το ιστολόγιο:

Συμφωνούμε απόλυτα με την "σκληρή" καταγγελία του klassikoperiptosi

Αυτή η λυσσαλέα και βρώμικη επίθεση κατά του Χριστιανισμού που στη χώρα μας ξέρουν ότι είναι η βαθύτερη ρίζα του Ελληνισμού που γίνεται με προμελετημένες συστηματικές και μακροχρόνιες μεθοδεύσεις, κρυφών και καλά οργανωμένων επιτελείων, στελεχωμένων καταλλήλως με επιλεγμένα άτομα αναρριχόμενα σε καίρια πολιτικά, ηγετικά, οικονομικά, στρατιωτικά, εκπαιδευτικά, κοινωνικά πόστα, με τεχνοκράτες, επιστήμονες, δημοσιογράφους, ελεγχόμενα μέσα μαζικής ενημερώσεως - διαδίκτυο και πρόσωπα κλειδιά που δρουν ως τυφλά όργανα, επιδιώκοντας την προώθηση και επιβολή στόχων της Παγκοσμιοποίησης πρέπει επιτέλους να σταματήσει!
 
  Η συνέχεια εδώ:

Ένας απέραντος σκουπιδότοπος

Τα σκουπίδια
  ΑΚΤΙΝΕΣ

Ἀπό τά πιό χαρακτηριστικά δείγματα τῆς ἐποχῆς μας εἶναι καί τά σκουπίδια. Ὅσο περισσότερα σκουπίδια παράγει καί πετάει ἕνα ἄτομο, μία πόλη, ἕνα κράτος, τόσο περισσότερο ἀνεβασμένο εἶναι τό βιοτικό του ἐπίπεδο, τόσο μεγαλύτερη εἶναι ἡ εὐημερία του. Δεῖγμα πολιτισμοῦ καί εὐημερίας θεωροῦνται τά σκουπίδια.

Παλαιότερα ἔφθανε ἕνα φαράσι γιά νά μαζέψει τά λίγα σκουπίδια καί νά τά πετάξει στήν κοπριά τοῦ σταύλου.

Ελεεινό και βλάσφημο το πρωτοσέλιδο του "Ποντικιού"

Αυτοί που έχουν φιλήσει κατουρημένες ποδιές και προσκυνάνε με τα τέσσερα τους βαρόνους του χρήματος δεν μπορεί ΠΟΤΕ να αγωνίζονται για ΙΔΕΕΣ και το ΔΙΚΑΙΟ…

Πουλάνε στο βωμό της κατανάλωσης και της σκανδαλολογικής έξαψης κάθε Ιερό και Όσιο…

Δεν πρέπει να πέφτουμε στις παγίδες κάποιων καλών κείμενων: Για άλλοθι προβάλλονται και για απόκτηση «κύρους», έτσι ώστε μετά να πασάρουν τα γαγγραινώδη υγρά τους…

Προσυπογράφουμε το παρακάτω οργισμένο κείμενο του Κλασσικοπερίπτωση:
http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2010/07/blog-post_2065.html

"...Απο σήμερα και μέχρι να ζητήσετε συγνώμη απο τον Ελληνικό λαό για αυτή την ιεροσυλία που πράξατε με το χθεσινό πρωτοσέλιδο, η εφημερίδα σας δεν θα έχει θέση ούτε στον πάτο του κλουβιού με το καναρίνι. Και φυσικά εμείς και πολλοί άλλοι φίλοι μας bloggers δεν θέλουμε να ξαναδούμε στο ταχυδρομείο μας ούτε ζωγραφιστά τα e-mail σας..."

Δάσκαλος: βοηθός μάθησης

Γράφει: Ο Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος-Κιλκίς

«Γεννήθηκα το 1887 στον Πειραιά∙ οι γονείς μου κατάγονταν από τη Χίο. Η μητέρα του αείμνηστου Πορφύρα και η δικιά μου ήταν αδελφάδες, το γένος Συριώτη. Τις εγκύκλιες σπουδές τις πέρασα στον Πειραιά. Κι όποιος ξέρεις τι σημασία έχει για τον νέο η παρουσία στην κριτική τούτη ηλικία ενός προσώπου σαν τον λαμπρόν εκείνο παιδαγωγό, που θύμιζε αρχαίον Έλληνα, τον αείμνηστο Ιάκωβο Δραγάτση, νιώθει γιατί οι μαθητές του φυλάγουν σ’ όλη τους τη ζωή, μέσα στην καρδιά τους, τη μνήμη της μορφής του». (Δ. Πικιώνη «Κείμενα», εκδ. «Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας», σελ. 23).

Ξεκίνησα να διαβάζω κάποια αυτοβιογραφικά σημειώματα του Δ. Πικιώνη, του μεγάλου Έλληνα. Κοντοστάθηκα, «φιλοσόφησα» λίγο την τελευταία πρόταση του προοιμίου του. Κράτησε στα φυλλοκάρδια του, ολοζωής, την μνήμη της μορφής του δασκάλου του. Μεγάλη κουβέντα. Πόσες φορές σε βιογραφίες σπουδαίων, «πάνυ ακριβών» ανθρώπων, δεν διαβάζουμε παρόμοιες φράσεις. «Ευτύχησε να μαθητεύσει κοντά στον…».
«Ο μεγάλος Δάσκαλος του Γένους… τον ενέπνευσε την αγάπη για τα γράμματα».
Όσο κρατούσε η Παιδεία σ’ αυτόν τον τόπο, σχολείο και παίδευση σήμαινε δάσκαλος.

Ο φαύλος κύκλος του χρηματοπιστωτικού συστήματος

Επανερχόμαστε στις τράπεζες για να ξεκαθαρίσουμε κάποια ζητήματα.

Το τραπεζικό κεφάλαιο δεν είναι ένα ανεξάρτητο τεμάχιο μέσα στο καπιταλιστικό κύκλωμα. Είναι το ηγεμονικό κεφάλαιο του καπιταλιστικού. Το να απομονώνει κανείς τους τραπεζίτης και να προσπαθεί να εξηγήσει τα τεκταινόμενα με το «κακό» ή «αδηφάγο» χαρακτήρα των τραπεζιτών, αυτό δεν είναι οικονομία…

Η Πίστη αποτελεί το βάθρο του καπιταλιστικού συστήματος, την καρδιά των λειτουργιών του. Και ως τέτοια αποτυπώνει με μεγαλύτερη οξύτητα την κρίση του καπιταλιστικού καθεστώτος.

Ο Καραγκιόζης και οι διαχειριστές του Πολιτισμού

Αυτός ο κόσμος του χρήματος και οι μαϊμούδες του (πολιτικοί, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και Σία) δεν μπορούν να παράγουν πολιτισμό.

Το αντίθετο: Καταστρέφουν τους θησαυρούς του πολιτισμού, τους μετατρέπουν σε πολιτικό και διαφημιστικό χρήμα.

Οι διαχειριστές του πολιτισμού είναι μια ιεραρχία ειδικών για τα λείψανα, μια διαβρωμένη και εξαγορασμένη καμαρίλα, από τους νονούς του χρήματος, για να δολοφονεί τα πάντα, να ξεπουλάει τα πάντα και να προωθεί όλες τις ποικιλίες των διαστροφών της αποσύνθεσης και της νεοαταξικής φιλοσοφίας.

Ο Πολιτισμός είναι και αυτός κορυφαίο Πολιτικό ζήτημα, ακριβώς γιατί είναι ΙΣΤΟΡΙΑ.

ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Παραθέτουμε ένα κείμενο του Λένιν
ο οποίος τα λέει πολύ πιο καλά από μας
και πολύ πιο απλά.

Αν αυτά ίσχυαν μια φορά τότε που
τα έγραψε, σήμερα
ισχύουν εκατό φορές περισσότερο.

Αυτά για τους «αριστερούς»!


Όπως είναι γνωστό, οι τράπεζες αποτελούν τα κέντρα της σύγχρονης οικονομικής ζωής, τους βασικούς νευραλγικούς κόμβους όλου του καπιταλιστικού συστήματος εθνικής οικονομίας.

Το να μιλάς για «ρύθμιση της οικονομικής ζωής»

Τράπεζες: Η «ποίηση» της νεοταξικής βαρβαρότητας

Το «απόσταγμα» της καπιταλιστικής βαρβαρότητας είναι οι τράπεζες.

Μέσω των διεθνών καρτέλ του χρηματιστηριακού κεφαλαίου προωθήθηκε και επιβλήθηκε η παγκοσμιοποίηση και συγκροτείται το πλανητικό κράτος της Νέας Τάξης.
Θα μπορούσαμε με μια δόση ειρωνείας να πούμε ότι τα καρτέλ των τραπεζών αποτελούν την «ποίηση» της νεοταξικής βαρβαρότητας.

Σήμερα βρίσκονται στην ηγεσία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης την οποία προωθούν για να καρατομήσουν τις κοινωνίες και να επιβάλλουν την απόλυτη παγκόσμια κυριαρχία τους.
Η κρίση δεν είναι τεχνητή και κατασκευασμένη από τις τράπεζες: Αυτή η σύγχυση υπάρχει σε πολλούς φίλους.
Η κρίση είναι ενδημικό φαινόμενο του καπιταλισμού. Οι Τράπεζες και γενικά το χρηματιστηριακό κεφάλαιο αποτελούν τον κεντρικό παράγοντα της κρίσης και τον ΚΕΝΤΡΙΚΟ μοχλό κερδοσκοπικής αξιοποίησης της κρίσης και ΕΠΙΒΟΛΗΣ των συμφερόντων τους.

Το δικαίωμα στο όνειρο

ΡΕΣΑΛΤΟ: τεύχος-2, Ιανουάριος 2006

Πλανητικό σχέδιο εξόντωσης: Να ισοπεδώσουν το γρασίδι, να ξεριζώσουν μέχρι το τελευταίο ζωντανό βλαστάρι, να ποτίσουν τη γη με αλάτι. Έπειτα να σκοτώσουν τη μνήμη της βλάστησης. Για να κατακτήσουν τις συνειδήσεις τις εξοντώνουν. Για να τις εξοντώσουν, τους σβήνουν το παρελθόν. Γιατί όποιος δεν ξέρει από πού ήρθε, πώς μπορεί να διαπιστώσει πού πάει;

Όσο υπάρχουν όμως άνθρωποι θα αντιστέκονται και θα αγωνίζονται, θα υπερασπίζονται το δικαίωμα στο όνειρο. Η «μαρτυρία» του λατινο-αμερικάνου συγγραφέα-αγωνιστή, Εντουάρντο Γκαλεάνο, είναι ενδεικτική:

Μερικές φορές έχω την αίσθηση ότι μας έχουν κλέψει από τα χείλη ακόμα και τις ίδιες μας τις λέξεις.

Η σφαγή των μικρό-μεσαίων

Η πιο ακραία και απάνθρωπη πτυχή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας είναι ο Ο μαλθουσιανισμός.
 
  Διαβάστε εδώ


 
 Η μεγάλη σφαγή, τώρα γίνεται στα μεσαία στρώματα
Αποκαλυπτικό το παρακάτω κείμενο

100.000 επιχειρήσεις θα βάλουν λουκέτο μέσα στο χρόνο
  ΠΗΓΗ
 
Xωρίς ρευστό και με τη «θηλιά» των επιταγών να τις πνίγει, χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κυρίως εμπορικές, βάζουν καθημερινά λουκέτο.