Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

Ένα ποίημα του Μπρεχτ κατά της πλάνης



Μην τους αφήνεις να σε γελάσουν,
δεν έχει ο δρόμος σου επιστροφή.
Η μέρα νά ΄τη μπροστά στην πύλη
και νιώθεις κιόλας νυχτερινή
ψύχρα. Δεν έχει άλλο πρωί.

Κλείσε τ’ αυτιά σου στην απάτη,
μια στάλα πράμα είν’ η ζωή.
Πιες το νεράκι όσο προφταίνεις,
κρίμα, δεν ήπια, διψώ πολύ,
σαν έρθει η ώρα πικρά θα πεις.

Κλείσε τ’αυτιά σου στις παρηγόριες,
καιρό δεν έχεις περιττό,


Άσε στου τάφου τα σκουλήκια
τη βασιλεία των ουρανών.
Η ζωή φεύγει, πα’στον ανθό.

Μην τους αφήσεις να σε γελάσουν
και μην τσακίζεσαι στη δουλειά.
Μα τι φοβάσαι; Θνητός σαν όλα
του κόσμου είσαι τα ζωντανά και δεν υπάρχει επέκεινα.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=4971

  © Blogger templates Newspaper by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP